Utopia VI

utopia_viAl enkele weken werd een notie gemaakt van Utopia VI op ‘t oude TOTF forum, na een hoop geëikel en gedoe van mijn kant toch besloten er naar toe te gaan. Paar weken later bleek dat er [slechts] vier TOTF’ers heen gingen. Frank, Marcel, Robert en ik. Een dag van te voren moest Nos afzeggen vanwege ‘werkverplichtingen’.

“Kut! Kwart over zes!” Weer eens door m’n wekker heen geslapen… grmbl… Ik m’n nest uit en een hoop dingen overgeslagen om nog voor zeven uur bij Casa del Zombi aan te komen. Allemaal gelukt en om iets over zeven naar de auto gelopen. Met Frank een potje, jawel, ‘rock, paper, scissors’ gedaan om te bepalen wie er voorin moest/mocht. Ik won met m’n scissors attack van Frank’s paper attack, dus ik moest/mocht voorin. Het blijkt dat ik niet echt een bijzonder goede navigator ben. Meh, so what else is new? Misschien wel handig om te onthouden… laat mij maar niet meer voorin zitten met een TOTF on Tour, ik zou nog eerder op de maan belanden dan een willekeurige plaats in Nederland. Maar we hebben het gehaald en nog redelijk ruim op tijd. Parkeer plek gezocht en naar ‘t Europa Hotel gelopen onze prut op gehaald en zitten wachten tot tien uur met een bakkie pleur en mini stroopwafels!

Introductie Een kwartiertje of wat later richting de conventie begeven. Frank naar Angela Bleeker (de organisatrice) gevraagd voor de informatie over het geplande interview met Jeffrey Combs, namens TopoftheFlops.nl. Er werd gezegt dat Angela erg druk was met allerlei zaken, dus we lopen verder, hooguit een meter of vijf en er loopt een vrouw rond al roepend naar een zekere ‘Frank’. Uitleg en directies gekregen naar het ‘hoe en waar’ voor het interview met Jeffrey Combs. We hadden nog een half uurtje dus dat werd eerst nog een de openings ceremonie bijwonen. Het begon met een James Doohan [Montgomery “Scotty” Scott uit Star Trek] tribute. Deze was zeer op zijn plaats op deze conventie en na afloop werd er dan ook geapplaudisseerd door de aanwezigen. Daarna een kleine introductie van de organisator en een kleine introductie der gasten gekregen. James Horan, Alex, Zahara, Jeffrey Combs, Tony Amendola en Denise Crosby.

Interview Naderhand zijn we vertrokken voor ‘t interview met Jeffrey Combs. Even lopen zoeken naar de boardroom. Maar die hadden we redelijk snel gevonden. De P.A. van Jeffrey bracht ons naar de beste man toe en we hebben ons voorgesteld en ‘t interview kon beginnen. Een nerveuze Frank legde uit dat ‘t z’n eerste interview was en dat z’n ‘English a little rusty’ was, maar dat was geen probleem want Jeffrey Combs bleek een uiterst sympathieke man met een aardig gevoel voor humor te zijn. Tijdens het interview werd Frank losser heb ik een beetje in ‘t rond gestaan en gezeten om foto’s te maken. We kregen officieel ‘slechts’ twintig minuten de tijd voor het interview, maar we waren tien minuten eerder begonnen en we kregen nog vijf minuten om ‘t af te ronden dus in totaal zo’n vijfendertig minuten de tijd gehad om het interview te houden. Aan het eind van het interview heeft de P.A. nog aangeboden om een foto van ons drieën te maken. En dus staan Frank en ik met Jeffrey Combs on de foto [excuses voor mijn duffe kop]. Daarna Jeffrey Combs de hand geschud en hem bedankt voor zijn tijd daarna weer vertrokken en Marcel opgezocht. Deze zat ons rustig op te wachten in een stoel al genietend van een sigaret. Frank best wel opgelucht en verbaasd dat ‘t interview zo goed verliep en dat we daar vijfendertig hebben gezeten met Jeffrey Combs. Het ging inderdaad goed en bijzonder veel informatie gekregen over dingen waar hij mee bezig is. En ik moet zeggen dat ik wel heel benieuwd ben naar de serie ‘the 4400’.

Daarna hebben we ons weer begeven naar de conventie zaal en besloten om ‘t tweede bakkie pleur van de dag te nemen. Tijdens deze kleine pauze nog een beetje naar gepraat over het interview en de foto’s bekeken die ik gemaakt had. Er zaten genoeg bruikbare foto’s naast een paar dubieuze en onbruikbare foto’s. En werd er democratisch besloten dat ik ‘t ‘artikel’ van deze TOTF on Tour moest doen. Dus ja… dat heb ik dan ook gedaan zoals jullie kunnen lezen. Daarna heeft Frank zich inlaten schrijven voor photoshoot met Jeffrey Combs en zijn Marcel en ik even langs de stands gegaan. Er lagen best wel interessante dingen bij… zo als een Limited Edition D’k tahg in showcase met Klingon schrift. Wat ik van de Klingon taal begrijp [en dat is niet bijster veel], had ‘t te maken met Gowron. Dus waarschijnlijk een replica van Gowron’s D’k tahg. Helaas ver boven mijn budget, maar o, zo cool. Na de kleine tour was Frank bijna klaar met zijn inschrijving. ‘t Merendeel van de cosplayers die er rond liepen was Star Trek, Starfleet officers, een Klingon in tights [ahum] en een Klingon Starfleet officer. Verder nog een paar Stargate soldaat figuren en naar wat leek een verdwaalde Romein… maar dat zal ongetwijfeld iets met Stargate te maken hebben.

Na de inschrijving nog weer even terug gekeerd naar de bar voor wat drinken. Beetje gepraat over hoe ‘t ons tot zo ver beviel en nogmaals over het interview gebabbeld. Na deze pauze weer terug gegaan naar de conventie zaal even met z’n drieën langs de stand gelopen en naar de Q&A van Denise Crosby geweest. Denise had er duidelijk veel plezier in om hier te zijn en haar antwoorden waar lang en bevatten redelijk veel informatie. Ik had in feite de hele Q&A uitkunnen zitten maar we zijn op tijd weggegaan voor de Jeffrey Combs’ photoshoot waar Frank zich voor had ingeschreven. Binnen no time stond Frank weer buiten de met een grijs op zijn gezicht en vertelde ons Jeffrey’s reactie op ‘t zien van Frank.Een tijdje rondgehobbeld met z’n drieën, nog wat gedronken en al wachtend op de Q&A met Jeffrey Combs.

De Q&A was zeer zeker wel interessant voor mij als Trekkie zijnde. Beste wel wat informatie gekregen over zijn rollen in de Star Trek series en Babylon 5 en de grappen en grollen van Scott Bakula [Captain Jonathan Archer] op de set van Star Trek: Enterprise.En tegelijkertijd heb ik me lichtelijk zitten irriteren aan zo’n gast die gewoon debiele opmerking moest maken zodat hij zich weer goed kon voelen voor de rest van de dag. Maar ik was niet de enige, Marcel en Frank hadden het zelfde en er zullen ook wel meer mensen zijn geweest die zich er aan hebben gestoord.

Na Jeffrey’s Q&A nog even gevraagd hoe laat de autograph sessie begon voor de dagkaarthouders. De weekendkaart houders tot en met nummer vijfenzeventig gingen voor de dagkaarthouders. En deze gingen met groepen van twintig naar binnen. Dus dat zou dus nog een wel een half uurtje kunnen duren. We hebben besloten om nog maar weer een terug te keren naar de bar voor wat drinken. Na een twintig minuten daar te hebben gezeten zijn we weer richting de conventie zaal gelopen om uit te vinden dat het hele gebeuren nog moest beginnen. Nou ja kan gebeuren, we zijn blijven wachten met z’n drieën totdat Frank en ik naar binnen konden. Wat me toen pas eigenlijk opviel was, ondanks, dat ik me relatief laat gezien heb opgegeven ik ‘t nummer zeventien had en dus nog aardig snel aan de beurt was bij de autograph sessie. Het wachten viel dus echt nog wel mee. Tijdens het wachten kwamen we de Klingon in tights nog weer tegen. Klingon in tights was zichtbaar blij en trots met z’n handtekening van een van de gasten.Bij deze sessie heeft Frank z’n Re-Animator Millenium box laten signeren. De hoes heeft een krabbel en de twee DVD’s hebben een krabbel. Frank’s reactie daar op tegen Marcel en mij: “Die gaan dus echt m’n DVD speler niet meer in, hè!” Ik heb m’n Star Trek: Enterprise Season One box laten signeren. “It’s blue.” was de reactie van Jeffrey na het zien van de box. Combs’ character ‘Shran’ in Star Trek: Enterprise is een Andorian en die zijn blauw, vandaar. Nog een korte babbel gehad met Jeffrey en z’n P.A. over de DVD box. De P.A. snapte niet dat er een paar mensen waren begonnen over het ‘Pink Skin’ gebeuren. Met Jeffrey uitgelegd dat Shran in Star Trek: Enterprise dat zegt
tegen ‘ons mensen’ en tada, toen begreep ze ‘t. Ik vond ‘t jammer dat Anthony Montgomery [Star Trek: Enterprise Ensign Travis Mayweather] moest afzeggen vanwege werkverplichtingen anders had ik de Star Trek: Enterprise box ook door hem laten signeren.

Anyway, na de handtekingen vergaart te hebben, besloten we te vertrekken en op zoek te gaan een plek om wat te gaan eten. Dat bleek nog moeilijker te zijn dan we dachten. Na een aantal keer vragen hebben we dan toch een plek gevonden waar we wat konden eten. Dat was Henri’s Snackbar, best een relaxte tent met erg vriendelijke mensen en een goede bak patat. Tijdens het eten en onze transformatie naar mens een babbeltje gemaakt met de mensen over waar we vandaan kwamen. Toen Almelo viel was de reactie van een der mensen aldaar: “Heracles.” Tja, dat was te verwachten, natuurlijk. De verdere babbel bevatte nog de verschillen en overeenkomsten tussen Den Haag en Almelo. En nadat we de bak patat hadden genuttigd en onze transformatie compleet was, kregen we nog een bakkie pleur van ‘t huis.Toen we betaalden keek de dame vreemd op toen ze de zeventig cent kon laten zitten die ik te veel betaald had en ze keek nog vreemder toen Marcel en Frank ook zo iets haden van ‘hou ‘t wisselgeld maar’. Zou me bijna afvragen of ze ‘t daar niet kennen. Daarna de vraag gesteld of ze wist of er in de buurt nog een kroeg zat. En dat was de Irish pub ‘Fiddlers’. Fiddlers was best wel een relaxte kroeg met Hertog Jan bier. En Marcel wilde Frank en mij geen toestemming geven om allebei zo’n ton-tafel ding-geval mee te nemen. [Flauw hè?] Na twee bier te hebben gehad zijn we vertrokken om de auto weer op te zoeken en terug te gaan huis.

Utopia VI was een succes en zeker wel voor herhaling vatbaar, desnoods ga ik alleen. En ik ga zeker opzoek naar de serie ‘the 4400’.