Transformers ReGeneration One

Transformers ReGeneration One Boek omslag Transformers ReGeneration One
Transformers (G1)
Simon Furman
Science Fiction
IDW
2012 - 2014
Softcover, Trade Paperback
544
Andrew Wildman
22

Met 80 nummers was het over voor Marvel’s Transformers comics, maar de schrijver die de laatste jaren de Transformers vorm gaf, Simon Furman was er nog niet klaar mee. In 1993 is hij door Marvel teruggehaald om de Transformer een nieuwe kans te geven. Deze nieuwe kans was Generation 2. De Transformers waren terug op tv, in de speelgoedwinkels en ook in de comics mochten ze niet ontbreken. Er was getekend voor 12 delen waarbij er wellicht een uitbreiding zou komen als de comic goed zou verkopen. Natuurlijk was dat niet het geval en dit wist Simon Furman ook. Hij zette de strijd van de Autobots en Decepticons voort in de typische 90’s style met meer geweld en grotere geweren. Het verhaal wat we te lezen kregen was het vervolg op G1 met een nieuwe vijand, een eeuwenoude Cybertronian genaamd Jhiaxus. Hij was de aanvoerder van de Cybertronian Empire, een fractie die totaal onbekend was tot dan toe.

Met maar 12 nummers heeft Simon Furman zijn verhaal niet af kunnen maken bij Marvel. Op een later moment heeft hij echter het verhaal afgemaakt in twee Transforce conventions magazines onder de naam van Alignment. Dit verhaal is op een later tijdstip in zijn volledigheid online verschenen. Het mag dan een eind aan de G2 verhaallijn maken en daarmee ook aan G1, maar het was geen bevredigend einde. Simon was hier ook niet geheel tevreden over.

Simon Furman is betrokken geweest bij Dreamwave en IDW. Ook hier heeft hij een aardige stempel op de mythologie weten te leggen. Jhiaxux is onderdeel van de Generion One mythos, maar toch is het blijven knagen. Furman is onderdeel van IDW en de hedendaagse Transformers, maar de tekenaar van de Marvel G1 Andrew Wildman nog niet. IDW heeft hem gevraagd wat hem zou overhalen om iets met Transformers te doen. Dit zou alleen gebeuren als hij weer kon samenwerken met Simon Furman en ze samen een uniek iets konden gaan doen. Dit is dus ReGeneration One geworden. Hét ‘echte’ einde van de Marvel G1 reeks. G2 mag je zien als non canon en niet gebeurt. Wellicht een alternatieve tijdlijn.

Het resultaat van ReGeneration One is de samenkomst van alle losse eindjes van G1, alle ideeën die Furman aan heeft weten te raken in G2 en zelfs een eerbetoon aan alles wat er in de tussentijd gecreëerd is. Met 22 nummers had Furman ook niet veel meer ruimte dan destijds in de jaren 90 met Generation 2, maar toch is het hem gelukt. Laat ik voorop stellen dat deze serie alleen interessant is voor de fans van de Marvel Comics. Ken je deze comics niet dan is deze reeks niet voor jou. Dat mag aan de ene kant als een minpunt gezien worden, maar voor de fans van het eerste uur is dit grandioos. De Wreckers zijn terug, onder leiding van Kup, de strijd tussen Ultra Magnus en Galvatron wordt beslecht, we weten hoe het afloopt met Megatron en Ratchet, Fortress Maximus komt terug, Grimlock en Nucleos krijgt een vervolg, Jhiaxus heeft een belangrijke rol en er is zelfs ruimte voor Rodimus Prime. We krijgen niet veel ruimte in deze reeks om kennis te maken met characters, maar goed, dat hoeft dan ook niet. Verhaal technisch is er zeker wel wat aan te merken op deze reeks. We gaan van actie, naar actie waarbij echt alle losse eindjes weggewerkt worden. Wildman en Furman hebben een prachtig iets neergezet, een eerbetoon aan de Marvel comics, niet alleen in verhaal, maar ook in art. IDW staat ook bekend om de variant covers. Naast de prachtige nieuwe stijl cover heeft elk deel ook een old school cover die als eerbetoon aan het Marvel tijdperk gezien mag worden.

Simon Furman zegt in zijn nawoord dat dit niet het einde is wat hij oorspronkelijk in gedachten had. Dit is ook niet het einde wat hij voor G2 bedacht heeft. Dit is echter wel het einde die voor hem nu klopt. Met de kennis, zijn ervaring en de uitgebreide mythologie die Transformers nu is was het volgens Furman niet anders mogelijk. Is dit ook het einde wat ik voor ogen heb, of de betere vraag is, is dit voor mij een passend einde? Mijn antwoord daarop is ja. Furman pakt de elementen en characters die ik kan waarderen als fan van het eerste uur. Het einde is passend en geeft zelfs een emotioneel einde aan deze reeks waar ik groot mee ben geworden. Marvel G1 is echt afgelopen nu, maar IDW is goed bezig met hen extended Transformers Comics Universe en daar is het einde gelukkig nog lang niet in zicht.