Scott Bunt over Sea of Dust

Scroll naar beneden na de YouTube video voor het in NL vertaalde interview

Scott Bunt is een naam die nieuw is voor de liefhebbers van cinema en horror in het bijzonder. Deze man heeft het echter wel voor elkaar gekregen dat in zijn eerste film niemand minder dan Tom Savini één van de meest belangrijke rollen zou gaan spelen. Zijn eerste film is Sea of Dust waarmee hij een hommage wil brengen aan The Hammer Films die we kennen van de jaren 50 en 60. Naast een hommage aan deze filmstudio is het ook hommage aan één van de Italiaanse meester; Mario Bava.

Scott, at first can you tell us who you are and what you do?

My name is Scott Bunt.  I’m the writer and director of the film SEA OF DUST.

What kind of movies do you like to watch on a Saturday night when you just want to sit back and relax?

It’s no secret that I’m a fan of horror and fantasy.  I love the unpredictability of them.  I like the fact that anything can happen.

How did you get in the world of filmmaking and why?

Insanity and poor judgement.

What people or movies inspired you to make your own movies?

You only have to take a look at SEA OF DUST to know.  Once you get past the obvious, there are dozens of little nods.  There’s even a flash of YELLOW SUBMARINE, if you look close enough.

Your movie is clearly inspired by Hammer Films. Are the Hammer movies films you like to watch as well?

I grew up on the Universal and Hammer horror films.   I have a genuine affection for both.  Their innocence really appeals to me.

What situations inspired you to make this movie?

I saw America slipping into madness in the wake of the 9/11 attacks.  It was a frightening time.

How was it to work with horror legends like Tom Savini and Ingrid Pitt?

Ingrid was extremely ill during her time on the picture, so we had to restructure her part.  It’s amazing that she comes across as well as she does.  It’s a testament to her charisma.  People love the character.

Tom was extremely suspicious.  He was haunted by the ghosts of these bad independent films he’d done.  He seemed pleased to discover that we were really trying to do something different.

How was the shooting of this film?

When you work on a tight budget, there’s a tremendous amount of pressure.  It’s almost debilitating at times.  I lost twenty-five pounds during principle photography (and I’m not a heavy guy).  But you keep moving forward because there’s so much positive energy, so many wonderful people around you who believe in the picture.  You really want to make it the best you can because you’re flattered by their devotion.

Besides the Universal and Hammer films, what other movies and directors were inspirations for you to make this movie?

There’s a laundry list.  I’m enamoured with the work of directors like Jean Cocteau and Mario Bava, but I learned a tremendous amount through on-the-job training, working side by side with our editor, Ron Kalish.  He was instrumental in helping me shape the picture.

What is your most memorable experience on set?

I have a vivid recollection of being on the verge of physical collapse, shooting in this oppressive heat.  I looked up and my wife Pauline, who acted as Co-Producer on the picture, must have sensed this, because she came over and gave me a hug.  It seems like such a little thing, but we’d only been married a few weeks at that point.  We’d actually put off our honeymoon to shoot the picture.  And I remember being lifted by it.  I felt my energy return and I knew that everything was going to be alright.

The film is playing festivals at the moment. What are the reactions you expect to get and are those the reactions you get?

You always hope audiences will appreciate the thought and effort that went into it.  I know SEA asks a lot of the people, but I’d like to think it does it in a light-hearted way.

What can you tell me about your upcoming projects?

Now that I’ve got the art film out of my system, I’d like to do something with broader commercial appeal.  I’ve got several things in mind; we’ll have to see if the planets align.

What do you think about the future of horror?

I’m hoping it doesn’t stagnate, like rock and roll.  I think it’s gotten through its excessive/garish stage, but who knows?  At this point, it’s all about keeping its dignity intact.

If you had the budget, complete artistic freedom, and you could use any actor living or dead, what kind of movie would you make and with whom?

In all honesty, I have no interest in shooting a big-budget spectacle.  I’m not sure it’s a responsible thing to do, considering the state of the world.  But every director wants his next film to be bigger and better, so the compromise has to be between ego and ingenuity…and exploding heads.

Scott, thank you very much for your time!

Thanks so much for your support.   It’s greatly appreciated.

Scott, kan je ons allereerst vertellen wie je bent en wat je doet?

Ik ben Scott Bunt, de schrijver en regisseur van ‘Sea of Dust’.

Wat voor soort films kijk je graag op een zaterdagavond wanneer je gewoon achterover wilt zitten en relaxen?

Het is geen geheim dat ik een liefhebben ben van horror en fantasy. Ik houd van de onvoorspelbaarheid van deze films. Er kan van alles gebeuren en dat bevalt me wel.

Hoe ben je in de wereld van het film maken terecht gekomen en waarom?

Krankzinnigheid en een slecht beoordelingsvermogen.

Welke mensen en films hebben je geïnspireerd om zelf films te maken?

Je hoeft alleen maar naar ‘Sea of Dust’ te kijken om daarachter te komen. Zodra je langs het voor de hand liggende aspect ziet, vind je wel een flink aantal kleine verwijzingen. Er zit zelfs een klein scheutje ‘Yellow Submarine’ in, als je goed genoeg oplet.

Welke situaties hebben je geïnspireerd deze film te maken?

Ik zag hoe Amerika verviel in algehele gekte na 11 september 2001. Het was een beangstigende tijd.

Hoe was het om te werken met horrorlegendes als Tom Savini en Ingrid Pitt?

Ingrid was flink ziek gedurende de tijd die zij aan de film heeft besteed, dus moesten we haar rol een beetje omgooien. Het is verbazingwekkend dat ze goed overkomt als ze doet. Het is het bewijs van haar charisma. Mensen houden van het karakter.

Tom was er erg verdacht op. Hij werd geplaagd door de slechte herinneringen van slechte onafhankelijke films waar hij aan meegedaan heeft. Hij leek tevreden toen hij zag dat wij daadwerkelijk iets anders probeerden neer te zetten.

Hoe ging het filmen van ‘Sea of Dust’?

Er staat een ongelooflijke druk op je als je met een strak budget werkt. Soms is het haast verlammend. Ik ben zo’n 13 kilo kwijtgeraakt tijdens de fotografiefase (en ik ben geen zwaarlijvig persoon). Maar je blijft in beweging omdat er zoveel positieve energie heerst, zo veel fantastische mensen om je heen die geloven in de film. Je wilt er het beste van maken omdat je gevleid wordt door hun toewijding.

Welke andere films en regisseurs waren een inspiratie voor je om deze film te maken, naast de Universal en Hammer films?

Dat is een hele waslijst. Ik ben erg weg van de werken van regisseurs als Jean Cocteau en Maria Bava, maar ik heb veel geleerd tijdens het maken van de film, vooral van onze editor Ron Kalish. Hij was erg belangrijk voor het maken van deze film.

Wat is je meest memorabele herinnering op de set?

Ik kan me levendig herinneren dat ik op het randje van een zenuwinzinking stond, filmend in deze drukkende hitte. Ik keek op en mijn vrouw Pauline, medeproducer van de film, moet dit aangevoeld hebben want ze kwam naar me toe en omhelzde me. Het lijkt zoiets kleins maar we waren nog maar een paar weken getrouwd en hadden onze huwelijksreis uitgesteld om de film te kunnen maken. En ik herinner me dat ik erdoor verlicht werd. Ik voelde hoe mijn energie terugkwam en wist dat alles goed zou komen.

De film wordt op dit moment op festivals gedraaid. Welke reacties verwachtte je te krijgen en zijn dit ook de reacties die je krijgt?

Je hoopt altijd dat het publiek de gedachte en de moeite die je erin steekt kan waarderen. Ik weet dat ‘Sea of Dust’ veel vergt van de mensen, maar ik denk graag dat dit op een luchtige manier gebeurt.

Wat kan je me vertellen over aanstaande projecten?

Nu ik de artfilm uit mijn systeem heb, wil ik iets doen op een commerciëler vlak. Ik heb een aantal dingen in gedachten. We moeten maar zien of de stand van de planeten goed is.

Wat is je mening over de toekomst van horror?

Ik hoop dat het niet stagneert, zoals rock ‘n roll. Ik denk dat het door de fase van overmaat heen is, maar wie zal ‘t zeggen? Op dit moment draait het enkel om het in stand houden van waardigheid.

Stel je voor: je hebt het juiste budget, complete artistieke vrijheid en de mogelijkheid om gebruik te maken van de diensten van welke acteur dan ook, dood of levend. Wat voor een film zou je maken en met wie?

In alle eerlijkheid? Ik voel er niets voor om een spektakel met een groot budget te maken. Ik weet niet of het wel zo verantwoordelijk is gezien de huidige staat van de wereld. Maar elke regisseur wil dat zijn volgende film groter en beter wordt, dus het compromis ligt ergens tussen het ego en vindingrijkheid…en ontploffende hoofden.

Scott, heel erg bedankt voor je tijd.

Dank je voor de steun. Het wordt erg gewaardeerd.