RRFFF 2010

rrfff_2010Van 31 oktober tot en met 6 november staat Brugge in het teken van het Razor Reel Fantastic Film Festival oftewel RRFFF. 2010 is het derde jaar dat het RRFFF in Brugge gehouden wordt. In deze 7 dagen kunnen de bezoekers genieten van 42 voorstellingen. Naast de vele films kunnen we genieten van een symposium en van verschillende ‘Questions and Answers’ sessies. Elke film krijgt een introductie van de organisatie of indien aanwezig, van de filmmaker zelf. Het festival is verspreid over 3 locaties. De Biekorf en Cinema Liberty zijn de hoofdlocaties waar elke dag vanaf de 1ste van november van 18:00 of 16:00 films gedraaid worden. De derde locatie is het Kinepolis die alleen ingezet is voor de openingsavond.

Wereldpremière!

31 oktober gaat het RRFFF van start met een wereldpremière en wat voor een wereldpremière! De organisatie heeft het voor elkaar gekregen om Sint te mogen draaien tijdens deze editie van het Razor Reel! Het zou natuurlijk geen goede wereldpremière zijn als deze film niet geïntroduceerd zou worden door: Dick Maas, de regisseur en Huub Stapel, de Sint. Deze avond was zoals verwacht, totaal uitverkocht en is ontzettend goed ontvangen bij alle aanwezigen, evenals de organisatie. Met de wereldpremière van de Nederlandse film Sint in België mag het RRFFF zich een festival van betekenis noemen.

Films, films en nog eens films!

Het zou geen film festival zijn als er niet ontzettend veel films vertoond worden vanaf de 31ste van oktober tot 6 november. Om alle films hier te benoemen zou absurd zijn. Elke dag vanaf 18:00 of 16:00 worden er in de Biekorf of in Cinema Liberty films gedraaid tot ongeveer 24:00. We worden dagelijks dus getrakteerd op 6 tot 8 films. Bij een Fantastic Film Festival kun je films verwachten in verschillende genres van science fiction, fantasy, horror en alles daar tussen in. We krijgen hier zelfs een enkele animé te zien! Enkele hoogtepunten naar mijn mening zijn Blood, Evangelion 2.0, Gamers, Mutant Girl Squad, Rabid Grannies, Nude Nuns with Big Guns, Red, White and Blue en The Fallow Field. Ik sla hier zeker een aantal andere toppers van dit festival over, echter is het onmogelijk om alle films te zien en moet ik het hierbij laten. Voor mij persoonlijk kwamen van al deze films er drie films met vlag en wimpel bovenuit.

  • Nude Nuns with Big Guns: een Amerikaanse aktiefilm van Joseph Guzman in de trend van Machete, Grindhouse en Once Upon a Time in Mexico. Over the top actie, een hoog ‘tits and ass’ en ‘slecht’ acteerwerk. Tel hierbij een uitverkochte zaal op, veel gejuich en het plaatje is compleet.
  • Red, White and Blue: een Amerikaans/Britse thriller van Simon Rumley. Controversiële thriller waarbij het acteerwerk en het sterke plot je totaal weet te overdonderen. Daarnaast wordt geweld en het in beeld brengen hiervan totaal niet geschuwd.
  • The Fallow Field: Een Britse horror van Leigh Dovey. Deze film was voor mij dé topper van het festival. Een geheel eigenzinnige horror waarbij het ‘monster’ een ‘normale’ man is die het publiek met zijn acteertalent de stuipen op het lijf weet te jagen.

De gasten maken het compleet!

Het mooie aan een film festival zoals het Razor Reel is de toegankelijkheid van de gasten. Het RRFFF is een kleiner festival waarbij de gasten gewoon tussen het publiek lopen en daarmee ook voor iedereen toegankelijk zijn. Je hebt naast de Q and A’s genoeg mogelijkheden om je eigen vragen te stellen aan de filmmakers of acteurs. De gasten hebben maar een aantal verplichtingen tijdens het festival: Ze geven een introductie van hun film, doen een Q and A sessie, hebben interviews met de aanwezige pers en daarmee is het gedaan met de verplichtingen. Ze hebben daarnaast genoeg tijd om Brugge te verkennen en feest te vieren in het festivalcafé.

Afterparty en de Brugse biertjes!

Elke dag vanaf een uurtje of vijf is het festivalcafé al geopend. Hier worden interviews gehouden met de gasten, kan er gesproken worden over de films, het festival en is na afloop van de laatste films elke avond een afterparty. Tijdens de afterparty komen natuurlijk de leukste gesprekken op gang en worden er aardig wat nieuwe contacten opgedaan. Natuurlijk is de afterparty ook de plek waar vele foto’s gemaakt worden van het feestende gezelschap. Tijdens de afterparty zien we ook een geheel andere zijde van de aanwezige gasten. Ondanks dat er toch een bepaalde afstand tussen de gasten en bezoekers blijft, zien we toch een geheel andere vrije kant van de filmmakers en acteurs. Michael Dacre, die de ‘creepy’ hoofdrol van The Fallow Field op zich nam laat hier bijvoorbeeld zien dat hij echt niet de ‘creep’ is die hij op de film heeft laten zien.

En, is het de moeite waard?

Het Razor Reel Fantastic Film Festival is het eerste Belgische Film Festival waar ik bij aanwezig was. Het festival werd mij ook aangeraden door Paul en Dorien van het BUTFF. De organisatie (Patrick van Hauwaert, Yves Ballegeer en Kristof de Vestele) kunnen terugkijken op een succesvol jaar. De organisatie die naast het kernteam van drie uit een totaal team van 7 bestaat heeft met 50 vrijwilligers een fantastisch festival neergezet. Er waren toffe film geprogrammeerd, leuke gasten uitgenodigd en elke avond weer een gezellige afterparty. Wat het Razor Reel zo tof maakt is de toegankelijkheid van iedereen. Hier is iedereen gelijk en heeft iedereen dezelfde passie; films en daar op een één of andere manier mee bezig zijn. Dit levert veel nieuwe contacten op, ideeën en natuurlijk een hoop lol. Naast dat het voor mij succesvol was, was dit het ook voor de organisatie. Met een totaal aantal bezoekers van ruim 2200 mag het een succes genoemd worden. Elk jaar blijft het festival groeien, met dit jaar een stijging van ongeveer 12%. Met een openingsfilm als Sint is het ook duidelijk dat het RRFFF de komende jaren zal blijven groeien. Wat er ook gebeurt met het festival en hoe groot het ook zal worden, de sfeer is iets waar men aan vast zal blijven houden en is ook wat het festival tot een succes maakt! Op naar het RRFFF 2011!

Met dank aan Nancy Vanwijnsberghe voor de foto’s.