Niels Viveen over Animecon en meer

niels_viveen_0De liefhebbers van animé in Nederland kennen allemaal de Animecon, maar ik ben er bang voor dat weinigen het brein achter deze conventie kennen. Om daar verandering in te brengen heb ik nadat de Animecon afgelopen was Niels Viveen opgezocht en hem goed aan de tand gevoeld. Naast de Animecon doet hij nog veel meer.

Niels, kun je ons vertellen wie je bent en wat je doet?

Ik ben Niels Viveen, 35, kom uit Papendrecht en organiseer met 6 andere verantwoordelijken en nog een negental mensen die niet financieel verantwoordelijk zijn een animéfestival, wat nu voor 5 jaar en volgend jaar voor het 6de jaar in het Theaterhotel Almelo plaatsvindt. Daarnaast organiseer ik ook non-profit reizen naar Japan, ook via de stichting J-Pop onder de noemer Shiranai travel. Dit om het enigszins los van elkaar te zien. J-Pop heeft nu namelijk al de naam als zijnde alleen gerelateerd aan animé. Met Shiranai richten wij ons eigenlijk op alle Nederlanders die niet voor al te veel geld naar Japan willen. En daarom, als je de naam J-Pop eraan hangt, denken toch weer een heleboel mensen van: “Oh, dat zijn van die animé/otaku reizen.” En dat is natuurlijk niet wat wij willen. Wij willen er echt voor iedereen zijn. En dat blijkt ook zeer zeker uit het soort mensen die de laatste tijd met de reizen meegaan.

Een groot succes dus, de reizen?

Euhm, ja. We organiseren één tot twee keer per jaar de reizen en weten de minimale targets voor groepsreizen te behalen die worden gesteld door de maatschappijen waar wij mee samenwerken. En ook met de verhuurders van accommodaties in Japan die dan ook een minimaal aantal personen per kamer stelt voor kortingen. Dat halen wij altijd wel. Wat dat betreft kun je zeggen dat het een succes is, ja.

Wat doet J-Pop nog meer behalve Animecon en Shiranai?

Op dit moment vrij weinig. In de toekomst willen we wel meer gaan doen met dingen als seminars geven en workshops. Maar dat is eigenlijk iets wat nog niet van de grond is gekomen, en dat is grotendeels door tijdsgebrek. Want het blijft een vrijwilligersorganisatie en we hebben allemaal een full-time baan naast wat we hier doen voor J-Pop. Het is iets waar we wel aan werken en wat we aan het ontwikkelen zijn, maar waar gewoon heel veel tijd in gaat zitten en wat heel veel tijd gaat kosten voordat we dat echt op de markt gaan brengen als workshops en dergelijke. Vooral ook onderzoek naar hoe de markt op dit moment ligt in Nederland, wat de kosten zijn voor het geven van een workshop, tenminste wat de concurrentie zoals de profit-organisaties nu vragen voor het verzorgen van een workshop. Wat wij kwijt zijn aan kosten en hoeverre wij daar zwaar onder kunnen blijven en toch ons doel na kunnen streven: het promoten van de Japanse popcultuur en de gewone cultuur in Nederland.

Aan wat voor workshops zit je eventueel te denken?

We hebben één keer voor treinonkosten een workshop zakendoen in Japan verzorgd. Gewoon als testproject en dat is erg leuk verlopen. Dat is bij het Xedo in Groningen geweest. De mensen zijn na afloop een heel stuk wijzer geworden, tenminste dat zeiden ze zelf. Het waren niet onze woorden. Hun was in ieder geval grotendeels de ogen geopend over dingen die wel en niet konden waarover zij een heel andere gedachtengang hadden. Namelijk de Nederlandse gedachtengang, terwijl de Japanse gedachtengang heel erg kan en zal afwijken. Dat was leuk om te doen.

Je doet dit allemaal vrijwillig, heb je nog wel tijd over voor andere dingen?

Ja, naast mijn leven met J-Pop slaap ik in principe alleen maar….

Nee, hoor. Effe een serieus antwoord. Ja, ik heb tijd over voor andere dingen omdat ik daar tijd voor maak. Het is ook heel belangrijk dat je die tijd maakt. De afgelopen twee jaar ben ik zelf bezig om iets minder zwaar betrokken te zijn in het festival qua de organisatiekant. Uitvoering op  de vloer van het evenement natuurlijk nog wel. Maar de taken die ik naast mijn bestuurs- en voorzitterschap had, heb ik toch grotendeels af kunnen stoten aan anderen zodat ik in principe puur als voorzitter fungeer en zo een controlerende werking heb op de rest en voor de rest tot aan het festival weinig taken meer heb te doen voor J-Pop behalve dan een half uurtje per dag controles uitvoeren. Dat is voor mij wel één van de redenen geweest om betrokken te blijven bij het festival want anders had ik dat waarschijnlijk niet meer gered door drukker worden met je normale baan.

Hoeveel tijd ben je nou kwijt met het organiseren van dit festival?

Aan manuren totaal zo’n paar duizend.

Ik heb vorig jaar gehoord dat als de deuren van het festival sluiten jullie een week later al bij elkaar zitten om te bespreken hoe het volgende festival eruit komt te zien.

Soms wel, soms niet. Dat was vorig jaar wel het geval. Vooral omdat wij toen heel sterk moesten bespreken in hoeverre wij een uitbreiding wilden doen van de staff en in hoeverre de vorige uitbreiding gefunctioneerd had en in hoeverre niet. Dit keer zijn we vrij tevreden over iedereen die betrokken is geweest bij het festival en ook hoe dat is verlopen. Wij hebben nu ook voor het eerst vandaag al op het festival gepraat met het Theaterhotel en hebben in principe al een datum vastgesteld voor volgend jaar. Normaal gaat daar dus enkele maanden overheen maar we hebben besloten dat dit sneller moet kunnen om principe overeenkomst te sluiten en te kijken of we er financieel uit kunnen komen. Zowel van onze kant en van het Theaterhotel uit. En dat is het enige struikelblok wat we hebben, hoe gaan we ons festival eruit laten zien. Dat gaan we wel binnenkort een keer doen maar ik zie dat nog niet volgende week gebeuren.

Dus je kunt nog geen tip van de sluier lichten over het volgende festival?

Behalve dat het waarschijnlijk 1, 2 en 3 mei zal zijn en het thema Mental Maniacs, verder niet. We kunnen nog niet zeggen hoe het eruit komt te zien. We weten natuurlijk ook nog niet hoe het Theaterhotel eruit komt te zien (op het moment van dit interview wordt er een extra vleugel bij het Theaterhotel gebouwd, red.). Gedeeltelijk wel, want we weten dat er een nieuwe vleugel bij komt die wij graag zouden benutten. Maar ja, dat hangt weer heel erg sterk af van de voorwaarden zij daar aan stellen, ook financieel gezien. Want ja, we zijn tenslotte een stichting en we hebben niet de financiële middelen om zomaar eventjes uit reserves een festival neer te gooien. Het is niet dat we totaal geen reserves hebben, want dat hebben we gelukkig de afgelopen paar jaren wel een beetje weten op te bouwen. Het is niet zo dat we zomaar eventjes een festival uit de mouw kunnen schudden want dan ben je toch al gauw een kleine 50 à 60 duizend euro verder. En dat hebben we niet.

Het moet natuurlijk ook betaalbaar blijven voor de bezoekers!

Ja, dat moet het ook. Zoals ik vorig jaar ook al heb medegedeeld moeten de entreeprijzen in principe het festival coveren. We hebben totaal geen subsidie of wat dan ook van anderen. De sponsoring die we hebben is meestal in goederen voor prijsjes voor quizzen en  dergelijke wat het, mede voor degenen die het geven, goedkoper maakt om te doen. Zij kunnen dan weer zeggen: “We hebben jullie zoveel verkoopwaarde gegeven.” Andere inkomsten dan de kaartverkoop hebben we dus eigenlijk niet. We willen ook dat als we de kaartverkoop iets omhoog moeten doen dat het ook iets is. Het liefst willen we omlaag maar we moeten wel break-even spelen. We hoeven geen winst te maken maar 1 euro overhouden is altijd prettiger dan €2000,- tekort komen.

Komt die €2000,- die te kort komt dan uit eigen zak?

Dat kan dan binnen de reserves vallen, dat hoeft dan niet uit eigen zak. We proberen het te kunnen spelen dat als we het voor de annuleringstermijnen opzeggen dat we dan nog wel iedereen terug kunnen betalen en dan de kosten kunnen coveren zodat we verder geen aansprakelijkheid meer hebben op dat gebied. Maar meer dan dat willen we ook echt niet financieel hebben. Daarom willen we ook de prijzen niet verhogen als het niet hoeft. De locatie is nu eenmaal iets duurder dan bijvoorbeeld een universiteitsgebouw. En we spelen alles 100% volgens de regels met onder andere professionele security die je gewoon moet hebben als je meer dan 750 man hebt rondlopen. En meer eisen die gesteld worden waar je gewoon absoluut wettelijk aan moet voldoen. Nou zeg ik niet dat andere festivals als Abunai dat niet doen want die zullen dat ook gerust doen maar daar heb ik geen kennis van. Maar ik weet dat een heleboel andere festivals (bevrijdingsfestivals en dat soort dingen) zich niet voor de volle 100% aan de regels houden. Voor ons is dat wel heel belangrijk. Dat is ook iets waar wij als stichting absoluut achter staan omdat het altijd 100% wettelijk moet kloppen.

Hoe kijk jij nou als chairman van J-Pop en hoofdorganisator van Animecon tegen een Abunai en Chibicon?

Ik vind het leuk. We zien het absoluut niet als concurrentie, puur als verrijking en ook direct als leerbronnen voor onszelf. Voor zover ik weet zien zij ons ook als leerbron voor zichzelf. Het is gewoon heel erg belangrijk om te zien wat anderen goed doen en wat wij daar eventueel van kunnen overnemen om ook ons festival te verbeteren en ook vooral te zien wat anderen fout doen om niet diezelfde fouten te maken op ons festival. Dat is en blijft altijd belangrijk ook al kun je eigenlijk voor het grootste gedeelte van de staff het festival slapend organiseren. Er zijn altijd dingen die veranderen, dingen die nieuw worden, dingen waarvan je zelf ook zit te denken “wat moeten wij dit doen”, terwijl je dat ineens op Abunai ziet ,waar ze dat al doen. Waar het bijvoorbeeld helemaal de soep in loopt of helemaal goed loopt. Dan kunnen wij dus ook kijken met het idee van “dit is wat voor ons of dit is helemaal niets voor ons”. Ik heb er ook totaal geen problemen mee dat ze er zijn. Wij hebben ook een hele goede verhouding met zowel Chibicon als Abunai en binnenkort ook een evenement van Bagger. Dat is een animéclub uit Noord Nederland die ook wat gaan doen. Ik geloof ook in Zwolle. Daar gaan wij ook heel leuk mee om, want als zij ook iets nodig hebben dan kunnen zij altijd langskomen. Liever wel dan niet, we moeten het toch met elkaar doen. En het is beter dat je goed met elkaar omgaat en dingen met elkaar bespreekt zoals: “Wij hebben ons festival deze maand, wanneer hebben jullie deze?”, om zo goed met elkaar af te spreken dat je niet in elkaars vaarwater zit. Want er is best wel plaats voor meer evenementen zolang je maar zorgt dat je niet een week voor elkaar gaat zitten met de uitvoering ervan, want dat wordt heel erg vervelend. Dat doen we dus ook en daarom praten we eigenlijk als vrienden met elkaar. We zijn wat dat betreft ook bezig om gezamenlijk wat dingen op te stellen, zoals hoe en wat wij willen doen op festivals en wat wij niet toe gaan staan. Daar gaan wij heel binnenkort mee om de tafel zitten om één stelling in te nemen over bepaalde zaken zoals illegale waren en dergelijke. Het was een voorstel waar wij mee kwamen en wat iedereen gelukkig heel positief heeft opgevat. Het is absoluut niet de bedoeling dat wij regels gaan dicteren, het is puur ook dat wij er samen uit komen en dat we een eenduidig front vormen, vooral tegen illegaliteit. Dat is in ieder geval voor ons heel belangrijk en voor zover ik weer ook voor Abunai en Chibicon.

Het is dit jaar de 10e Animecon. Wat zijn je leukste, vreemdste of naarste herinneringen?

Eigenlijk de allereerste, dat was gewoon het leukste. Vooral ook omdat ik toen in het Engels met vrij simpele bewoording voor het allereerst moest gaan uitleggen dat wij in Nederland iets vreemds deden met animé en dat dat een stuk kleiner van schaal was dan in het grote Amerika. En dat ik dat moest gaan uitleggen aan een paar Japanse bedrijven om die toch zeer vriendelijk te vragen of wij wat rechten mochten hebben om wat producten van hen te gaan draaien. Het leuke was dat er heel erg goed op gereageerd werd, vooral door de mensen van Production IG en Xebec en ook door Bandai in Japan en dat die ook op ons allereerste festival langs zijn geweest. En ook dat Xebec ons toen de wereldpremière  heeft gegeven van “Nadesico: The Movie”. Wij hebben hem gedraaid voordat die in Japan uit was. Dat was ongelofelijk leuk. We hebben hem ook gedraaid zonder ondertiteling. De film was zo nieuw dat hij nog niet eens helemaal afgemonteerd was. Alle voorstukjes zaten los en dan kreeg je weer twee/drie minuten niets, en dan kwam het beginstuk van de film. En dan kwam ineens het einde van de spoel en dan stopte de film en kreeg je weer twee minuten zwart waarna het laatste stuk kwam en dan los weer de aftiteling. Het was echt nog een niet gemonteerd iets. De final mix was wel af maar maar het was puur nog op filmspoel. Wij hebben die gedraaid en de studiobaas en producent van Xebec was dus ook aanwezig om te kijken. De zaal zat helemaal, helemaal nokvol. Dat was in de Holiday Inn in Rotterdam in een zaal met die schuifmuren ertussen. De zaal zat zo vol dat die schuifmuur uit zijn verband gerukt is en een stuk naar buiten stond. Het is een heel visuele film, “Nadesico: Prince of Darkness” en iedereen lachte op het juiste moment waarbij na afloop van de film de directeur van Xebec aan mij kwam vragen: “Spreken zoveel mensen hier Japans?” “Nee, hoezo?” “Ja, maar iedereen lachte op het juiste moment, en iedereen had de juiste reacties op het juiste moment.” Dat was voor hem eigenlijk onbegrijpbaar, dat buitenlanders die geen Japans spraken zijn film helemaal konden begrijpen en volgen, en het ook nog konden waarderen. Maar als je de man nou uitlegt dat de film zo verschrikkelijk visueel is dat het eigenlijk heel moeilijk is om die niet te begrijpen. De humor die erin zit is ook 90 van de 99% visueel dus ja, daar kun je gewoon niet omheen. Dat vindt je of leuk, of niet leuk. Maar je zal er in ieder geval als je het leuk vindt om gaan lachen, of je nu begrijpt wat ze zeggen of niet. Zolang de humor visueel is dan kun je ook de film waarderen. Dat vond die man echt zo geweldig en sindsdien hebben wij zo goed contact met zowel Production IG als met Xebec als ook tot voor kort met Bandai. Maar bij Bandai zit tegenwoordig een Europese branche die de Europese zaken afhandelt. Op deze Europese branche zitten voornamelijk Fransen en die hebben toch een andere instelling tegenover dit soort dingen dan wat de Japanse couterparts hadden.

Erg jammer.

Ja, nou, het is op zich niet erg. We hebben nog steeds goed contact met ze maar het gaat gewoon allemaal wat stroever dan het voorheen ging. Dat is gewoon jammer.

Voordat er Animecon was zijn er een x-aantal conventies geweest waar jij ook bij betrokken bent geweest . Ik kan me zelfs nog een conventie herinneren in Maastricht: Night of Animé waar jij was als vertaler van “Ghost In the Shell”.

Ja, daar was ik zelf niet bij betrokken. Dat was georganiseerd door onze voormalige secretaris Dennis Lardenoye. Wij waren toen al wel zover dat wij met ons clubje in Zuid- en Noord-Holland en met het clubje in Limburg al contact hadden dingen om samen te doen en uit die twee clubs en een aantal mensen die in Gent nog steeds FACTS organiseren is dan zeg maar Stichting J-Pop ontstaan. Dat was puur met het idee om al die kleine evenementjes bijeen te krijgen en met z’n allen iets op te zetten zoals het Engelse model animeconventie en het Amerikaans model animeconventie, puur ook in een hotel met overnachtingsmogelijkheden, met 24 uur doorgaan en met een verkoopruimte. Maar ook de sfeer terughalen die wij eigenlijk al allemaal afzonderlijk in Engeland en voor een minder deel in Amerika hadden gevoeld. Die sfeer is zo leuk, zo anders dan wat we tot die tijd eigenlijk in Nederland hadden georganiseerd. En daaruit is dus echt de noodzaak voor ons gekomen om een stichting op te richten en het op die manier gaan proberen te doen. Het enige wat mij zelf altijd opviel, zowel in Amerika als in Engeland, is dat het vooral in kwaliteit ontbrak. Wel kwantiteit maar geen kwaliteit. Videozalen met kleine TV’s, 12de generatie videobanden draaien, fansubs en weet ik veel wat. Later dus, ook in de tijd van de computer fansubs, fansubs draaien met een computertje wat aangesloten was, slechte geluidsinstallaties en dat soort dingen. Dat is iets waarvan wij altijd in het begin hebben gezegd dat als we het gaan doen we dat  in ieder geval niet gaan doen. Puur en alleen ook omdat hier in Nederland de auteursrechten een stukje moeilijker liggen dan in Engeland. Hier is een huiselijke kring ook een huiselijke kring van 4/5 personen terwijl je Engeland kan zeggen dat het een privéclub is waar je lid van moet worden, dan mag je alles binnen deze gesloten deuren doen. Auteursrechtelijk mag het eigenlijk niet, maar er is geen instantie die het controleert. Zij konden dat soort dingen allemaal heel makkelijk doen terwijl wij gewoon volop volgens de wet moeten en ook willen spelen. Vandaar dat het voor ons ook een heel ander evenement moest worden. Niet alleen omdat we dat wilden, maar ook omdat we eigenlijk een beetje gedwongen werden. Als je gedwongen wordt om legale producten te draaien, gedwongen wordt om licenties te regelen, dan wil je ook dat dat eruit ziet en dan wil je ook niet dat je rotzooi moet draaien op een brakke monitor terwijl je gewoon ook voor een paar tientjes meer een projector er neer kan gooien. En dat is ook altijd de insteek geweest bij ons evenement. Kwaliteit voor kwantiteit.

Waar komt de passie bij jou hiervoor eigenlijk vandaan?

Ja, moeilijk te zeggen. Het is gewoon zo gegroeid. De één verzamelt postzegels, de ander doet iets anders. Ik kan niet echt iets aangeven waaruit het is ontstaan. Het is wel zo dat ik vroeger altijd op Nederlandse TV (met ‘Avro’s Kinderbios’ en andere dingen die toen al Japanse animaties uitzonden), dat ik die al wel erg leuk vond. Gewoon leuker dan dat spul dat uit Amerika kwam. Het is niet zo dat ik er zo erg inzat dat het moest. We zijn er gewoon mee begonnen en het is eigenlijk een soort van uit de hand gelopen hobby geworden.

Je bent dan niet de enige hier, denk ik.

Tja, voor mijzelf kijk ik bijna geen animé meer thuis. Het is meer een kwestie van één of twee titels die mij echt boeien. Voor de rest is het een geüpdate, verfraaide, veranderde versie van alles wat er al is uitgekomen. Het heeft voor mij in dat opzicht grotendeels wel zijn charme verloren, totdat er echt weer iets komt wat zodanig anders en vernieuwend is en dan zit ik ook echt graag te kijken. Maar dat heb ik met zowel animé als films. Ik heb ook altijd heel veel films gekeken en boeken gelezen, maar je komt zo verschrikkelijk veel hetzelfde tegen, dat gaat je af en toe gewoon een beetje tegenstaan. Totdat je voor jezelf alleen nog maar de krenten uit de pap gaat pikken. Wat dat betreft ben ik een minder grote fan dan ik vroeger was, of in ieder geval een heel stuk kieskeuriger geworden.

Ik heb je naam ook even gegoogled en ben je naam op animenewsnetwork tegen gekomen als zijnde vertaler van aardig wat animé. Waar kennen wij je van?

Dat weet ik niet, waar ken jij mij van?

Ik ken je in ieder geval van de manga “Ghost In the Shell” van Arboris.

Ja , dat klopt. Dat heb we compleet belangeloos gedaan. Een toenmalige kennis van mij en ikzelf hadden de Amerikaanse versie gezien van “Ghost In the Shell” en daar waren een aantal pagina’s uitgeknipt. Dat vonden we zo verschrikkelijk irritant en dom ook want het deed afbreuk aan het verhaal. Er is gewoon een stuk, een clue uit het verhaal verdwenen omdat een aantal pagina’s aangepast waren voor de Amerikaanse druk. Toen wij hoorden dat Arboris het uit ging geven hebben wij contact opgenomen met Arboris met de mededeling: “Joh, moet je luisteren. De Amerikaanse versie die jullie als zijnde compleet hebben, daar missen gewoon een paar pagina’s uit. Gaan jullie die er wel instoppen of niet?” Arboris heeft toen gelijk contact opgenomen met de Japanse rechthebbenden , want volgens de Amerikanen was het dus dat de Japanners het niet zo op de Amerikaanse markt wilden hebben, wat een compleet onzinverhaal bleek. Maar wat Arboris ook terug heeft gehoord van de Japanse uitgever was: “Oh, wilt u het er wel in hebben dan? Ja, want de Amerikanen wilden het niet. Nee, natuurlijk wij hebben liever wel dat het erin zit.” En toen hebben wij aangeboden aan Arboris om die vertaalslag voor onze rekening te nemen. En dat hebben we toen in samenwerking met een Japanse vriend van mij opgelost. Die Japanse vriend omdat wij toen al wel een aantal woordjes Japans spraken, maar ook omdat de pagina’s die in “Ghost In the Shell” zitten zo verschrikkelijk technisch zijn dat wij die woorden gewoon niet kenden. Die zijn zo obscuur dat je daar gewoon iemand voor nodig hebt die eigenlijk techniek gestudeerd heeft en Japans kan. Die heeft ons dus ook bijgeschaafd en geholpen met het vertalen van die paar missende pagina’s. Arboris heeft verder de rest op zich genomen. Wij hebben puur de paar missende pagina’s gedaan. Voor de rest is die grotendeels uit het Engels vertaald. Het is niet een Japanse vertaling. Ik heb niet de manga van “Ghost In the Shell” vertaald. Ik heb samen met iemand anders 4 pagina’s vertaald die in de manga zitten. Ik wil er absoluut geen eer voor hebben wat dat betreft.

Je naam staat in ieder geval in de kaften van de boeken.

Ja, dat was leuk om te zeggen, dat ik mijn naam in een Shirow manga heb staan. Het was erg leuk, dat was vooral erg humor.

De allereerste animé die ik dan zelf vertaald heb was voor toentertijd nog Manga DVD. Ik had gehoord dat ze “Blood: The Last Vampire” gingen uitgeven. Op het moment dat die film in Japan afgemaakt werd waren wij in de studio van Production IG. Ik ken ook ongeveer de helft van de staff die daaraan meegewerkt heeft. Ik vond het op dat moment heel erg belangrijk dat er een goede vertaling van was en niet wat zij meestal produceerden (wat een vertaling is van het Frans naar het Nederlands die dus totaal niet klopt). Dus toen heb ik hen een mailtje gestuurd van: “Beste vrienden van Manga DVD, bij deze hier een script met de complete correcte vertaling van “Blood: The Last Vampire”. Het kost jullie niets maar gebruik het alsjeblieft in plaats van dat je het iemand anders laat doen.“ Gewoon puur omdat ik het niet vond kunnen dat ik in Nederland een titel zou zien waar een heleboel mensen aan hebben gewerkt die ik respecteer en persoonlijk ken en waar je dan een verschrikkelijk slechte vertaling onder ziet. Op de één of andere manier kon ik dat niet bolwerken en heb die vertaling opgestuurd met het idee: “Doe ermee wat je wilt. Alsjeblieft, het kost je niets maar het is wel een correcte vertaling.” En zij hebben dat heel sympathiek opgepakt en ook gebruikt dus. Ik vind dat ook leuk om te doen.

Vertalen, Animecon, Shiranai. Waar gaat je hart naar uit?

Als ik zou moeten kiezen tussen echt professioneel dingen doen, dan zou ik echt heel graag Shiranai willen uitbouwen tot een volwaardig reisbureau. Als ik dat voor mijn werk zou kunnen doen dan zou ik dat echt fantastisch vinden, maar dat zit er gewoon de eerstkomende jaren niet in. We worden wel steeds bekender wat dat betreft. De reizen trekken ook steeds meer mensen waardoor we ook de ietwat uitgebreidere reizen kunnen doen, zeg maar met Korea erbij voor een paar dagen. Het is gewoon iets wat we zeker in het begin toen we ermee begonnen niet hadden kunnen doen. Gewoon omdat we, toen we helemaal begonnen, niet eens Shiranai heetten maar gewoon via J-Pop wat reizen naar Japan deden. Toen was echt 95% otaku en ging het ook meer om de inkoopsreizen dan dat je wat cultureels ging doen. En tegenwoordig is het zo dat we al mensen van in de 50 erbij hebben gehad, we hebben er moeders met kinderen bij gehad. Gewoon echt een heel gemêleerd publiek, hartstikke leuk. Het is gewoon heel erg gemengd geworden wat we nu doen. Als ik naar Japan ga dan richt ik mijzelf nu op het bijwonen van popconcerten en andere leuke evenementen. Ik heb nu in de laatste tien jaar 15 keer Japan bezocht, en ik heb bijna alle culturele dingen die ik wilde zien wel zo’n beetje gezien. Ik richt mij nu echt op festivals en sommige dingen waarvan ik weet dat het verbouwd gaat worden, of verbouwd is of aangebouwd gaan worden. Daar wil ik graag nog een keer kijken. Vooral als ik het heel mooi vond dan ga ik er natuurlijk nog eens naar terug. Bij mij gaat het nu vooral om het bezoeken van cultuurdingen, festivals, popfestivals, het beklimmen van bergen waar ik nog niet geweest ben. Echt meer het ontdekken van het land en het ontdekken van de cultuur. Wat dat betreft zijn voor mij de reizen erg veranderd, maar nog steeds heel erg leuk. Samen met Kai hebben we nu al een hele schat aan ervaring en dingen opgebouwd. Waar we ook aan werken is dat we met Shiranai ieder jaar een reisgids erbij hebben waar we research voor doen. We zitten er ook aan te denken om dat eens in een groter formaat te gieten en dat misschien uit te geven. Niet officieel uit te geven maar bijvoorbeeld via Jalpak of een andere partner waar we mee samen werken, en misschien via de appartementenorganisatie in Japan waar we mee werken, om daar neer te gaan leggen als zijnde: “Zeer geëerde klant, hier heb je iets waar je wat mee kan. Als je niet een pakketreis maar een individuele reis bij ons boekt om een houvast te kunnen bieden.” De manier waarop wij de reisgidsen schrijven zijn puur op openbaar vervoer en het reizen via een Japan railpass gericht. Zeker voor georganiseerde reizen heb je daar totaal niets aan, maar wel als je op jezelf gaat en je gaat inderdaad naar Japan. 9 van de 10 mensen nemen inderdaad een Japan Railpass behalve als je alleen in Tokyo wilt blijven, maar zo’n vakantie heeft veel meer te bieden dan zo’n grote stad. Dus voor mensen die dat gaan doen is zo’n boekje ook zeer interessant om te hebben. Dat proberen we dan ook wel, dat we daar wat meer mee kunnen. De eerste reacties van Jalpak waren zeer geïnteresseerd zolang het maar niets kost, terwijl het bij ons meer zo was dat we er geen problemen mee hebben om die informatie te delen, maar we  dan wel willen dat het officieel uitgeven wordt, en we verwachten daar dan ook wel een redelijke provisie over. Maar het is niet zeker of we dat ooit gaan doen. Het kan zijn dat we dit officieel gaan doen maar we kunnen het ook zo laten en alleen bij de reizen gebruiken en de mensen dan alleen de drukkosten laten betalen. Bij ons research komen we natuurlijk ook altijd weer nieuwe dingen tegen die we kunnen gebruiken voor onze reizen, dus het is hoe dan ook geen weggegooide tijd. Mochten we zo’n reisgids uitgeven dan moeten we een heleboel onderzoeken en ook een heleboel waarvan ik zelf weet dat ik dat nooit zelf zou gaan doen. Maar goed, dat moet je er wel voor over hebben.

Ik ben er zo ongeveer doorheen, heb jij nog iets dat je de lezers mede wilt delen?

Ja, dat, als ze nog nooit op één van onze evenementen zijn geweest, ze vooral eens langs moeten komen. Dat wij evenementen organiseren die voor iedereen geschikt zijn en niet alleen porno- en geweldsevenementen. Dat het vooral een relaxed evenement is dat we organiseren. Dat het een evenement is dat vooral open is voor iedereen die ook enigszins open staat voor andere culturen. En dat we met onze reizen graag mensen willen hebben die geïnteresseerd zijn in vrij reizen maar toch willen kunnen terugvallen op iemand of iets als er iets niet helemaal goed gaat, die dan toch de belangrijke dingen zoals een vlucht en een accommodatie geregeld willen hebben en voor de rest gewoon zelf willen doen wat ze kunnen en willen. Ja, en dat op reisgebied dat wat wij doen vrij uniek is vanwege de vrijheid die je hebt, dat niemand anders dat aan kan bieden, toch de volledige support hebbend van iemand die voor je aanwezig is en de volledige vrijheid hebben in je doen en laten. Dat is iets wat mijzelf ook erg aanspreekt en wat we dan ook doen. Van de mensen die we mee hebben gehad is dat vooral ook iets wat heel erg aanspreekt. We hebben ook een paar keer mensen mee gehad die een ouder of een broer/zus meegenomen hebben omdat ze twijfelden of ze het wel leuk zouden vinden, en dus iemand meenamen voor de zekerheid dat ze het naar hun zin zouden hebben, en dan vervolgens de gehele vakantie die persoon bijna niet gezien te hebben omdat ze meer met andere mensen hebben opgetrokken die ook meegingen en dan leuke dingen hadden gepland. Ik heb eigenlijk nog geen één negatieve reactie gehad op de reizen, wat ik eigenlijk heel vervelend vind. Want ik wil graag één of twee negatieve reacties zodat de reacties op onze website niet alleen maar lijken alsof iemand dit zomaar in heeft getikt. Het lijkt nu namelijk alsof je zelf een half uur achter de computer bent gedoken en al deze reacties in een andere bewoording hebt getypt, wat dus niet zo is. Dus wat dat betreft zou ik heel graag een keer een slechte ervaring van iemand willen hebben, maar ja, het is ons nog niet gelukt om dat veroorzaken.

Dit klinkt in ieder geval erg goed, mijn complimenten daarvoor! Niels, hartstikke bedankt voor je tijd!

niels_viveen_0 (1)