Zatoichi: The Blind Swordsman

Poster voor de film "Zatoichi: The Blind Swordsman"

Zatoichi: The Blind Swordsman

R 111 min - Adventure, Drama, Action
Your rating:

Country:   Japan
Language:  Japanese
Release Date:  2003
Director:  Takeshi Kitano
Runtime:  1 h 51 min


Tagline: His sword made him a hero... his courage made him a legend.

Inmiddels heb ik al aardig wat Japanse films gezien en degenen die ik gezien heb hebben stuk voor stuk een goede indruk op me achtergelaten, en begin zo langzamerhand ook mijn favorieten binnen deze cinema te krijgen. Eén van deze favorieten is Takeshi Kitano die meerdere titels op zijn naam heeft staan als acteur en regisseur. Een ander die ik ook graag in een Japanse film zie is Tadanobu Asano. Deze beide heren zitten in deze film die ook nog geregisseerd is door Takeshi, dus bereid je maar voor….Takeshi Kitano is een rondzwervende blinde masseur, die zijn maaltijden en slaapplaatsen verdient met het geven van massages. Maar er is meer aan deze blinde masseur dan je op het eerste oog zou zeggen. Deze blinde man heeft namelijk al zijn andere zintuigen zo gescherpt dat hij meer ziet zonder ogen dan met ogen. Takeshi is namelijk niet alleen een masseur maar ook nog zo bedreven in de edele kunst van het zwaardvechten dat hij zo ongeveer ongeëvenaard is. Met zijn zwaardvechtkunsten en zijn versterkte zintuigen bestrijdt hij tijdens zijn omzwervingen, waar mogelijk dan ook het onrecht. Tijdens één van zijn vele omzwervingen stuit hij op Michiyo Ookusu die een zware last meedraagt van een dag hard werken in de velden. Takeshi bedenkt zich geen moment en beidt zijn hulp aan die met beide handen aangenomen wordt. Michiyo vertelt hem over de corruptie in de stad waar ze tegenwoordig bijna dagelijks mee te maken krijgen. Takeshi krijgt een warme maaltijd aangeboden en een slaapplaats, waarvoor hij in ruil een massage geeft en waar nodig verder helpt. De 2e avond besluit Takeshi om maar eens de stad in te gaan om zijn geluk te beproeven tijdens een onschuldig gokspelletje. Michiyo kan het niet laten om hem toch maar eens even te waarschuwen voor de gevaren van het onschuldige gokspel. Maar zeker als Takeshi is van zijn zaak gaat hij toch.Tijdens zijn uitstapje in de stad en een onschuldig gokspelletje worden de andere spelers van het spel geïntroduceerd aan ons. We maken kennis met de gokverslaafde Gadarukanaru Taka die meer dan onder de indruk is van de gokkunsten van Takeshi. Twee Geisha’s die een geschiedenis hebben die de blinde masseur aanspreekt en wie hij zijn hulp aanbiedt. En last but not least maken we kennis met de Nemesis van Taskeshi. De Ronin Tadanobu Asano die de kunst van het zwaardvechten ook als geen ander onder de knie heeft. Ze hebben allen hun verhaal maar of door het lot of door hun geschiedenis komen al deze verhalen samen door middel van de heersende clan.Zoals je al zou kunnen verwachten komen deze mensen niet samen om gezellig met z’n allen sake te gaan drinken. Nee de samenkomsten die gaan komen tussen de clan en de rest gaan zullen hard, heftig en bloederig zijn. Met een climax die je of wel zult verwachten of niet. Zatoichi was een film waar ik zeker op heb lopen wachten en die het voor mij de moeite waard is geweest om op te wachten. Ik moet meteen bekennen dat ik nog nooit de originele Zatoichi heb gezien maar daar gaat zeker weten verandering in komen. In deze recensie kan ik dus geen vergelijkingen maken met de oudere versies van Zatoichi. Ik weet dus niet of de Takeshi Kitano versie beter is of slechter of dat hij de oude versie überhaupt eer aan doet. Hoe dan ook ik bekijk hem gewoon vanuit mijn eigen blik met enkel de vergelijkingen met andere Japanse films die ik heb gezien.Wat in deze film erg overheerst is de combinatie audio-visueel. Je ziet regelmatig beelden met een heel duidelijk muzikaal patroon erin. Het is ook wel heel erg logisch dat een film over een blinde naast beeld ook in geluid erg krachtig is. De muzikale patronen zorgen regelmatig voor een komische ondertoon wat deze film erg goed doet. Kitano zelf zorgt er met zijn eigenzinnige humor ook voor de nodige komische momenten. Naast dat je heerlijk kunt lachen om deze film is de actie ook zeker de moeite waard. Helaas worden de zwaarden niet continu gekruist maar als ze uit de schede komen, komen ze er ook goed uit. Puntje wat ik wel van belang vindt om te zeggen is dat de manier van zwaardvechten hier realistisch is. De manier van vechten is zoals het in het werkelijkheid ook zou gaan. Wat voor velen een minpunt zou zijn is het CGI bloed wat er alles behalve realistisch uitziet. Maar de film word voor mijn gevoel al een beetje op een comic achtige manier gebracht en het CGI bloed draagt daar wel aan bij. De derde film die in Casa Del Zombi gedraaid werd die aan het eind een applaus mocht ontvangen. Een film die ik meer dan de moeite waard noem!

http://youtu.be/KLgStdZ8r08