Twin Peaks: A Limited Event Series

In 1990 verraste regisseur David Lynch de hele televisie kijkende wereld met zijn surrealistische Twin Peaks. Met deze serie schepte Lynch een nieuw standaard waaraan televisie series zich konden meten. Na een film van deze succesvolle serie (Twin Peaks: Fire Walk with Me), is het, 25 jaar na dato, tijd voor een revival van deze serie, namelijk: Twin Peaks: A Limited Event Series. Verspreid over 18 afleveringen, duiken we terug in de krochten van de geest van David Lynch. Waar hij, in tegenstelling tot de originele serie, nu niet gebonden is door censuur en een klein budget, groots uit pakt.

See you in 25 years” zijn de laatste woorden van Laura Palmer (Gespeeld door Sheryl Lee) tegen FBI agent Dale Cooper (gespeeld door Kyle MacLachlan) in 1991 aan het einde van het tweede seizoen van Twin Peaks in the Red Room van the Black Lodge, het vagevuur in David Lynch’s Twin Peaks. Dit is een belofte die, ware het niet voor een uitgestelde release date, net niet helemaal uit gekomen is.

Terwijl Dale Cooper vast zit in de The Black Lodge, lopen zijn dubbelgangers, in de vorm van Mr. Cooper (zijn slechte kant) en Dougie Jones (zijn naïve kant) vrij rond. Ondertussen zetten FBI agent Albert Rosenberg (gespeeld door wijlen Miguel Ferrer) en FBI Deputy Director Gordon Cole (gespeeld door David Lynch) de zoektocht naar Dale Cooper door, waar door ze steeds dichter in de schimmige wereld van The Black Lodge en de dubbelgangers van Dale Cooper worden getrokken.

In Twin Peaks, wordt ondertussen, op aanraden van The Log Lady (gespeeld door wijlen Catherine Coulson) door Sheriff Truman  (gespeeld door Robert Forster) en Deputy Tommy “Hawk” Hill (gespeeld door Michael Horse) ook onderzoek gedaan naar Dale Cooper. Ik kan jullie meegeven om zelf uit te vinden hoe deze zoektochten zullen eindigen. Ik vind deze serie een aanrader, ondanks dat de serie soms tergend langzaam is.

Wat mij vooral bijbleef van deze serie was episode 8. Dit is een episode, die bijna in zijn geheel in zwart wit gefilmd is en deed mij op enige momenten denken aan Eraserhead op steroïden. Het geeft een nachtmerrie weer, zoals deze alleen uit de krochten van de geest van David Lynch zou kunnen komen. Explosieve en vage beelden die vergezeld worden door noise pur sang. De combinatie van beeld en geluid in deze aflevering levert een doordringend angstig, maar soms ook een triest en wanhopig gevoel af.

Mijn mening over Twin Peaks: A Limted Event Series is: You either love it or hate it. Of deze serie nu iets voor je is of niet, Twin Peaks: A Limted Event Series is de zwanenzang van David Lynch. Zoals David Nivens, de directeur van Showtime (een amerikaanse betaalzender, die de Twin Peaks saga uitbrengt, red.) al zegt, dit is David Lynch op pure Heroïne. Ik kan dit alleen maar beamen. Er lijkt geen consistentie in de serie te zitten, zo vaak wordt er geschakeld tussen verschillende dimensies en settings, dat als je even niet op let, je het beste opnieuw kan beginnen met de gehele aflevering.

Op sommige momenten in de serie, moest ik aan Mulholland Drive (wat in mijn ogen een van de beste films van David Lynch is) denken, voornamelijk vanwege de heerlijke duistere wending.

De muzikale aankleding van de serie is ook uitermate goed. Waar het soms lekker minimalistisch is, zitten er ook nummers bij, die de duistere setting goed weergeven. Grote muzikanten zoals Trent Reznor (Nine Inch Nails) en Eddie Vedder (Pearl Jam) hebben hun medewerking aan deze serie verleend, maar ook de zoon van de regisseur, Riley Lynch heeft een nummer in deze serie voor zijn rekening genomen.

Deze reboot van Twin Peaks is niet voor iedereen weggelegd. Je moet echt van het surrealistische werk van David Lynch houden, om deze reboot te kunnen waarderen. Zullen we hierna ooit nog weer terug keren naar de wereld van Twin Peaks? Niemand zal het weten, maar wat mij betreft zou ik graag nog een vierde seizoen van Twin Peaks willen verwelkomen.  Twin Peaks: A Limted Event Series is een drug… Ik blijf naar meer verlangen!