Transformers: RiD

25 min - Animation, Science Fiction, Mecha, Retro, Animé
Your rating:

Country:   Japan
Language:  Japanese
Release Date:  2000
Director:  Osamu Sekita
Runtime:  0 h 25 min


Vanaf 1984 tot en met 2000 zijn alle Transformerscartoons uitbreidingen geweest op de zogenaamde G1(Generation One) verhaallijn. Beast Machines is de laatste cartoon verhaallijn die hierop doorgegaan is. Het was de bedoeling dat er daarna een verdere uitbreiding zou komen onder de naam van Transtechmaar die is er nooit gekomen. Beast Wars en Beast Machines deden het hier in het westen erg goed. Door het wegvallen van Transtech zijn ze op zoek gegaan naar een oplossing om door te gaan met de vernieuwde Transformers hype. Hasbro besloot om de Japanse Car Robots met enig herschrijfwerk hier uit te gaan zenden. Car Robots kreeg een nieuwe naam en een enigszins aangepaste verhaallijn en kwam hier in het westen uit als Robots in Disguise (RiD).

Car Robots is ontwikkeld als een standalone Transformers serie wat het de eerste TF serie maakt in bijna 20 jaar die los staat van het G1 universum. Hier waren de meningen verdeeld over wat goed te begrijpen is. In deze reeks hebben we Autobots onder leiding van een nieuwe Optimus Prime tegenover dePredacons onder leiding van een nieuwe Megatron. Het maakt van deze serie meteen ook de eerste serie dat de Transformers weer terug gaan naar de roots van voertuig transformaties. Later in de serie krijgen ook de Decepticons weer een rol. Dit is een goede set geweest want dit trok sowieso de ‘old school’ fans weer aan.

De strijd tussen de Autobots en de Predacons/Decepticons gaat over energie. De Predacons zijn naar de aarde gekomen om de aarde te ontdoen van diens energie en daarmee een universele verovering teweeg te brengen. De Autobots zijn de enigen die de bad guys kunnen stoppen in hun verovering van de aardse energieën. Deze serie bestaat maar uit 39 afleveringen en valt in drieen te delen. In het eerste gedeelte van de serie maken we kennis met de Autobots en de Predacons. De Autobots weten niet te voorkomen dat een gerenomeerd wetenschapper ontvoerd wordt door de Predacons. Ze beloven diens zoon, Koji om zijn vader te redden en nemen hem op sleeptouw bij vele van de missies. In het tweede gedeelte gaat de strijd verder tussen de Autobots en de Predacons, maar worden de Decepticons geintroduceerd. De Decepticons zijn eigenlijk Autobots die gecorrumpeerd worden door Megatron en dus een geheel nieuwe fractie worden in deze serie, weliswaar onder leiding van Megatron. Ook de Autobots krijgen versterking in de vorm van de broer van Optimus Prime, Ultra Magnus die met Optimus de strijd aan wil gaan om de Matrix. De Matrix is net zoals in de G1 serie een artefact die gegeven wordt aan de leider van de Autobots. In het derde gedeelte van de serie gaan we nog steeds verder met de strijd tussen de twee fracties. De vader van Koji wordt bevrijd en in de gelederen van Predacons/Decepticons is er onrust. Deze serie komt tot een climax waarbij een oude bekende uit de G1 serie zijn opwachting maakt, Fortress Maximus.

Het nadeel van de Japanse Transformers reeksen is dat deze over het algemeen op de jongere kijker gericht zijn. Ook hier is dat weer overduidelijk het geval. Koji is de menselijke factor die de jonge kijkers met de Transformers weet te verbinden. Een echt toegevoegde waarde heeft deze jongen niet. Dat kinderen belangrijk zijn komt ook aan het eind van de serie naar voren als blijkt dat de kinderen bij machte zijn om Fortress Maximus te ‘besturen’. Wat deze serie zo leuk maakt zijn de vele G1 referenties zonder plaats te vinden in dit universum. In Japan hebben ze echter wel getracht om deze reeks zijn plaats te geven in het G1 universum. De Autobots zijn namelijk een soort van inter dimensionale politiemacht die naar de aarde gegaan zijn om deze te beschermen. Dit verklaart ok de terugkeer van enkele G1 karakters zoals Fortress Maximus en de Combaticons. Hier in het westen zijn ze niet verder gekomen dan enkele referenties die zo af en toe naar voren komen. De grap van deze kinderserie is dat deze in het westen en dan voornamelijk in de USA ook nog voor controverse heeft gezorgd. De Predacons vernielen namelijk best veel gebouwen wat in Amerika een gevoelige snaar raakte ten tijde van 9/11. Enkele afleveringen zijn daarom dus maar geschrapt wat de verhaallijn niet ten goede kwam. Buiten de VS is de reeks echter wel in zijn completiteit uitgezonden. Wat deze serie echter de vreemde eend in de bijt maakt is de verhouding tussen de good guys en de bad guys. Normaliter hebben de bad guys een overmacht tegenover de good guys. Hier is dat net andersom. De good guys hebben veel meer leden wat de strijd ongeloofwardig maakt. Er zijn bijna dubbel zoveel Autobots als Predacons/Decepticons en toch kunnen ze niet winnen.

Al met al een leuke serie om te zien, maar dan wel net zoals te veel andere TF series alleen interessant voor de fans. De stap naar voertuig Transformers was geniaal evenals de toevoeging van G1 karakters. Ondanks de stap naar een reboot van Transformers willen ze de G1 elementen nog niet los laten. Ook niet vreemd als je je bedenkt dat G1 na bijna 30 jaar nog steeds inmens populair is. Het beste aan deze serie is echter nog wel de ‘bad guy’ Sky-Byte. Deze generaal van de Predacons wil graag in de gratie van Megatron komen en heeft er zelfs fantasieen over. Deze fantasieen komen tot uiting in Super Deformed filmpjes waar hij vaak complimenten van Megatron krijgt. Dat en zijn voorliefde voor Haiku’s maken Sky-Byte de meest populaire nieuwe Transformer sinds tijden. Leuke serie bedoelt voor de kids met genoeg G1 referenties om ook voor de die hard fans leuk te zijn. Val je niet onder de laatste categorie dan zul je denk ik weinig plezier beleven aan deze serie.