The Suckers

Poster voor de film "The Suckers"

The Suckers

80 min - Action, Thriller, Erotic, Sexploitation
Your rating:

Language:  English
Release Date:  1972
Director:  Stu Segall
Runtime:  1 h 20 min


Tagline: The contract with the madman was an oral agreement . . . he fed them a line and the swallowed it!

Daar loop je dan door het woud, geweer (of pijl en boog) in de aanslag, wachtend totdat er een grote loebas je pad kruist. Welke kans heeft het dier? Ik snap dat in oudere tijden uit noodzaak werd gejaagd op wild zodat het broodnodige voedsel op tafel kwam, maar kan moeilijk bevatten dat je uit plezier tussen de bomen door holt om als sport het leven van onschuldige wezens te ontnemen. Trouwens, de ongelijkheid neemt alle spanning weg, want klauwen en tanden kunnen nooit op tegen een kogel. Zou het spannender zijn mocht je op een mens jagen, een prooi met dezelfde hersencapaciteit als de jager? Meteen het uitgangspunt van The Most Dangerous Game, een kortverhaal uit 1924 en inspiratiebron voor een hele sloot films.

Zelfs onze eigenste Jean-Claude Van Damme werd op de hielen gezeten door jagers in Hard Target. In deze film wordt een duo modellen en het koppel dan hen tewerkgesteld heeft in hun modellenbureau uitgenodigd op het landgoed van de wereldbefaamde jager Vandemeer. Ook treffen ze er Jeff Baxter aan, ingehuurd voor zijn expertise in de jachtwereld. ’s Avonds volgt er een feestje en vervelende vragen, zoals welk type wild als prooi zal dienen, worden netjes genegeerd. De volgende dag wordt dan duidelijk wat er te gebeuren staat. Vandemeer legt uit dat de jacht op het typische wild hem allang verveelt, dus beslist hij het interessanter te maken voor hem en zijn crew door op de modellen te gaan jagen. En dat houdt niet enkel moord, maar ook verkrachting in. De jacht is geopend!

De troefkaart van deze adaptatie van het wereldberoemde verhaal is dat alles een sexueel getinte draai krijgt. De speelduur van 80 minuten wordt netjes verdeeld in 2 gelijke stukken. In het 1e deel volgen we onze gasten op de avond voor de jacht. Ze drinken, roken sigaretten en hebben sex. Af en toe stelt iemand zich wel eens een vraag (en wordt er dus een link gelegd met het eigenlijke verhaal), doch de aandacht is stevig op de seksscènes gevestigd. In een flashback (eigenaar van het modellenbureau George en zijn vrouw Cindy hebben net telefoon gekregen van Vandemeer) krijgen we al een uitgebreide (en redelijk expliciete, doch niet pornografische) vrijpartij te zien. Dat is niet supersmakelijk, aangezien de man wel een oudere suikeroom lijkt van de jonge vrouw, maar ja, je zal hem niet horen klagen natuurlijk! Tijdens het feestje weet specialist Baxter zijn talent voor de jacht aan te wenden en vangt 1 van de modellen, het signaal voor nog een intiem moment. En dan is er nog een uitgebreide inzeepmassage met het model en haar lesbische vriendin te aanschouwen. Ook al voegen de scènes weinig toe aan het verhaal, ze misstaan ook niet bij de personages en hun reeds aanwezige relaties met elkaar.

De avond is dan voorbij en de sfeer wordt al meteen een stuk grimmiger. In een toespraak laat Vandemeer zien dat hij eigenlijk compleet van de pot gerukt is (kalm legt hij zijn beweegredenen uit) en begint de jacht. Het lesbische model, dat probeert te vluchten in een jeep, wordt tegengehouden en door een vadsige snorremans naar een slaapkamer gebracht. Dan volgt een ranzige en onprettige verkrachting. Het orgelpunt hierop is een jachtmes dat in het arme wicht haar buik wordt geramd. Special effects zijn (buiten de inslagen van enkele kogels op de rug van 1 van de handlangers en wat bloedsporen hier en daar) onbestaande, maar de intensiteit en ‘spirit’ van de scène maken het best een pittig moment, net zoals de overtuigende acteerprestatie van het slachtoffer (je voelt met haar mee) en de perfecte boeventronie van de verkrachter (je kan niet wachten totdat die een kogel door zijn kop krijgt). Het wordt uiteindelijk een houten stok in zijn bast (zijdelings gefilmd en overduidelijk dat de stok gewoon langs zijn lichaam wordt geduwd in een overduidelijke illusie, maar kom).

Tijdens de jachtpartij op het landgoed (natuurlijk gewoon een stuk heuvelachtig woestenij ergens in de buurt) wordt het wel al snel duidelijk dat de prooi wel iets meer de hersens mocht gebruiken. Zich verbergen is er niet bij. Sterker nog, het overgebleven model slaagt erin achtervolgd te worden door de besnorde snoodaard die teruggekomen is van het landhuis! Haar bazin heeft al even weinig geluk (en inzicht), aangezien een 2e handlanger haar vangt, waarop ze haar lichaam aanbiedt als hij haar helpt met ontsnappen. Redelijk nutteloos aangezien dat exact is wat hij van plan was, maar kom, het levert voor het op sensatie beluste publiek weer gerollebol op. Jammer voor het (toch wel) sympathieke wicht eindigt ze als een dood lokaas!

Minder focus op uitgesponnen seksscènes en meer aandacht voor de spanning van het verhaal en het visueel uitwerken van de jacht hadden de film goed uitgekomen. Dat je van het begin al genoeg hints krijgt om uit te dokteren hoe de vork in de steel zit tot daar aan toe, maar de jacht is eigenlijk voorbij voordat je er erg in hebt en er wordt niet veel moeite gedaan om die jacht tot een opwindend schouwspel te maken dat je op het puntje van je stoel brengt. Het is wel een leuke prent (ondanks het grimmige element van verkrachting) die een vlot tempo heeft en verrassend degelijke acteerprestaties van een enthousiaste kliek acteurs die duidelijk verschillende karakters neerzetten (George is een wat kruiperige, ruggegraatloze man, zijn vrouw Cindy een stuk mondiger en moediger, Jeff is de held en Vandemeer een beredeneerd doch uitgeholde man die enkel nog plezier kan vinden in het doden van mensen).

Er zijn zelfs een paar mooie shots die aantonen dat men filmtechnisch toch wel wist waar men mee bezig was. Hoogtepunt is een conversatie tussen de 2 modellen die we meevolgen vanuit de vele spiegels waar ze voorstaan, die het beeld mooi opbreekt met de vele reflecties van hun pratende hoofden. Ook werden de erotische momenten met enige inventiviteit gedraaid (de kijker wordt zelfs medeplichtig gemaakt door een aantal keer over te gaan tot een POV-shot van de mannelijke partner terwijl zijn begerige hand vanuit de camera naar een borst grijpt). Met weinig middelen heeft men een eindprodukt weten af te leveren dat het middernachtspubliek in de jaren ’70 toch heeft weten wakker te houden!

Grote kunst is het niet, deze spaarzame ‘sexploitation’-bewerking van een klassiek verhaal, maar wel efficiënt en onderhoudend. En uiteraard veel leuker dan kijken naar een echte jacht!