The Sisters Brothers

Ik heb hem niet zo heel hoog zitten als ik eerlijk ben. Ik ken John C. Reilly eigenlijk alleen maar van goofy en komische rollen. Hij heeft weliswaar een rol als een Nova in Guardians of the Galaxy, maar op zijn kenmerkende uiterlijk na is hij wat mij betreft in deze film te vergeten. Zijn naam tezamen met Joaquin Phoenix en Jake Gyllenhaal als lead actors in de western The Sisters Brothers verbaasde mij dan ook enorm. De laatste twee zijn voor mij al genoeg reden om deze film van Jacques Audiard te bekijken, maar ik was vooral benieuwd hoe Reilly het zou doen.

John en Joaquin zijn de gebroeders Eli en Charlie Sisters. Twee huurmoordenaars in dienst van The Commodore, een rol zonder tekst voor Rutger Hauer. Zij worden door hem op pad gestuurd om Hermann Warm op te sporen, een rol van Riz Ahmed. Om het de gebroeders Sisters makkelijker te maken heeft The Commodore ook zijn detective John Morris (Jake Gyllenhaal) op hem af gestuurd. Moris moet Warm zo lang mogelijk op één plek weten te houden zodat de Sisters hun taak kunnen volbrengen.

De film laat deze achtervolging zien vanuit de Sisters en Morris en Warm. Geleidelijk aan kom je erachter wat The Commodore wil en hoe de verschillende belangen zijn in deze. Uiteraard met een film die zich afspeelt ten tijde van The Gold Rush gaat het over goud en hebzucht, maar dat is niet de rode draad van deze film. De rode draad is de broederliefde of broederhaat tussen de Sisters. Deze klus brengt de broers dichter tot elkaar, waarbij de haat en onvolkomenheden ook steeds dichter op de oppervlakte komen te liggen. Aan de andere kant van het spectrum hebben we Moris en Warm.  Moris raakt oprecht bevriend met de intelligente Warm en begint hierdoor na te denken over zijn eigen motieven en beweegredenen.

Jacques Audiard zullen filmkenners gelijk linken aan werken zoals A Prophet, Rust and Bone en Dheepan. Hij wordt geroemd als een sterke regisseur die maatschappij kritische films neerzet waarbij je niet alleen smult van het acteerspel, maar nadien ook echt aan het denken gezet wordt. Ik persoonlijk heb alleen A Prophet gezien van deze regisseur, maar hier was ik destijds enorm van onder de indruk. The Sisters Brothers is zijn eerste Engelstalige film met een internationale cast. Ook hier is het kritische tintje aanwezig, maar niet nadrukkelijk. Uiteraard kan je ontzettend veel lezen in de band tussen de broers; de angst die ze beiden hebben om in de voetsporen van hun vader te treden of het einde dat hint naar een verlangen naar rust. Ja, ontzettend veel tussen de regels door te lezen, maar dat is niet waarom ik deze film zo goed beoordeel. Het acteerspel is niets minder dan uitmuntend te noemen. Wat een prachtig spel van John C. Reilly. De wisselwerking met Phoenix is daarbij niets dan perfect te noemen. Ook Gyllenhaal is weer een genot om in deze film aan het werk te zien, helemaal samen met Achmed. Daarbij komt ook nog eens dat het een prachtig geschoten film is met een heerlijke passende soundtrack.

Met The Sisters Brothers hebben we een beetje rare western, maar daar hou ik wel van. Op een vreemde manier deed hij mij denken aan Bone Tomahawk, niet omdat deze zo ineens overspringt naar andere genres, maar omdat ook deze film niet binnen de lijntjes lijkt te kleuren. Ja, het is een western, maar niet een reguliere en daar hou ik wel van. Het is daarmee niet voorspelbaar en je kan als kijker verrast worden met een moment wat je totaal niet aan ziet komen en je op het puntje van de stoel laat zitten. Deze zitten er niet enorm veel in, maar voldoende om je te grijpen.

Met dank aan The Searchers en Triple P voor het beschikbaar stellen van een recensie exemplaar.