The Longest Day

“Soldiers, Sailors and Airmen of the Allied Expeditionary Force! You are about to embark upon the Great Crusade, toward which we have striven these many months. The eyes of the world are upon you”. Dit zijn de legendarische woorden, waarmee  generaal Dwight D. Eisenhower zijn toespraak begon op de avond van 5 juni 1944. Op 6 juni 2019 is het 75 jaar geleden dat Operation Overlord (de al omvattende naam voor de D-Day landingen, luchtlandingen en bombardementen, red.) plaats vond. Nog nooit was zo’n operatie op zo’n grootschalige manier verfilmd, zoals in The Longest Day. Met een cast van ruim 42 wereldsterren, was deze film in 1962 een van de grootste en duurste producties.

De film begint op 5 juni 1944. Groot Brittannië en Frankrijk hebben te maken met een zware zomerstorm, maar de voorbereidingen voor de invasie van West-Europa zijn gereed. De schepen zitten vol manschappen, de Britse en Amerikaanse paratroopers hercontroleren de laatste zaken en het Franse verzet voert volop sabotage acties uit tegen de Duitse bezetter. Aan de andere kant van het kanaal, maken we kennis met de Duitsers. De bevelhebber van het Duitse leger in Normandië, Generaal Erwin Rommel (gespeeld door Werner Hinz) heeft er voor gezorgd dat de gevreesde Atlantik Wall (De fortificaties aan de Noordzee- en atlantische kust, die van Noorwegen tot Frankrijk liep, red.) verdedigd wordt. In de veronderstelling dat de Geallieerden niet bij het slechte weer een invasie zullen beginnen, vertrekt Rommel naar Berlijn voor de verjaardag van zijn vrouw.

Terug in Groot Brittannië, neemt de opperbevelhebber van de SHAEF (Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force, red.) Generaal Dwight D. Eisenhower (gespeeld door Henry Grace) het besluit om de invasie te starten, omdat uitstel niet meer mogelijk is. Ik kan de film verder wel beschrijven, maar met de status van de film, weet eigenlijk merendeel hoe de film verloopt. Met name over de landingen is al veel bekend, zowel qua film en schrift.

De film zelf is gebaseerd op het boek “The Longest Day: June 6, 1944 D-Day”. Dit boek is door schrijver Cornelius Ryan geschreven op basis van meer dan duizend interviews met betrokkenen, waaronder Amerikaanse, Britse, Canadese, Franse en Duitse officieren en burgers. Producer Darryl F. Zanuck kocht in december 1960 de filmrechten en heeft Cornelius Ryan het script voor de film laten schrijven.

Zanuck besloot om voor elke invalshoek een regisseur in de arm te nemen, zodat het filmen een stuk sneller zou gaan. Voor de Duitse scenes heeft hij regisseur Bernhard Wicki in de arm genomen, voor de Amerikaanse scenes, regisseur Andrew Marton en voor de Britse scenes, regisseur Ken Annakin.

Wat mij vooral aanspreekt aan de film, is dat de Amerikanen en Britten Engels spreken, de Fransen spreken Frans en de Duitsers spreken Duits. Dit was, voor de tijd waarin de film geproduceerd is, baanbrekend. Nog nooit te voren hadden Duitse acteurs rollen van Duitse soldaten en officieren vertolkt in een film over de Tweede Wereld oorlog. Tijdens research over, wat in mijn ogen toch een van de beste oorlogsfilms allertijden is, heb ik de onderstaande facts over de film gevonden, die mij zeer interesseerden, namelijk:

Sir Christopher Lee heeft in zijn memoires geschreven dat hij afgewezen is voor een rol in “The Longest Day”. De reden hiervoor was dat ze hem niet op een militair vonden lijken, hierbij niet wetend dat Christopher Lee in de Tweede Wereldoorlog als commando actief is geweest bij de RAF intelligence divisie, de S.O.E. (Special Operations Executive) (de Britse Commando’s, red.) en de LRDG (Long Range Desert Group) (de voorloper van de beruchte SAS (Special Air Service), red.)

In “The Longest Day”, speelt Curd Jürgens de rol van General Blumentritt, maar in het echt zat Curd Jürgens de gehele oorlog in de gevangenis, omdat hij tegen de Nazi ideologie was. Verder heeft acteur Richard Todd, die in de film de rol van Majoor John Howard op zich heeft genomen, deel genomen aan de glider aanval op de Pegasus brug. Richard Todd heeft onder leiding gestaan van degene die hij in de film vertolkt. In de film draagt hij de baret die hij op had tijdens de glider aanval in 1944.

Tevens hebben de regisseurs veel militaire adviseurs ingehuurd. Alle militaire adviseurs, hebben zelf ook deelgenomen aan “Operation Overlord”, zowel aan de Amerikaanse, Britse, Franse, maar ook Duitse zijde. Een aantal van deze adviseurs zijn: Generaal Günther Blumentritt, Generaal James Gavin, Majoor John Howard, Majoor Werner Pluskat, Korvettenkapitein Philippe Kieffer, Generaal Max Pemsel en Luftwaffe piloot Josef “Pipps” Priller.

Wat ik ook een leuke wetenswaardigheid vond, is dat Soldaat Joseph Lowe een van de rangers was die, op 6 juni 1944 op Omaha beach geland is, hij heeft de beruchte “Pointe du Hoc” beklommen. 17 jaar later, heeft hij de zelfde klif weer beklommen, omdat hij bij de “505th Airborne Battle Group” diende, die de extra’s leverden die die Amerikaanse soldaten speelden.

De film heeft ook een aantal zaken mis, waaronder de leeftijd van de vertolkte rollen, zo wordt de rol van Luitenant Kolonel Benjamin Vandervoort gespeeld door een 55 jarige John Wayne, terwijl de echte Luitenant Kolonel Benjamin Vandervoort ten tijde van de D-Day landingen, 27 jaar oud was. In de film worden de Duitse soldaten gespeeld door mannen van rond de 30, terwijl ten tijde van de landingen, in Normandië, alleen oude reservisten en reservisten van de Hitler Jugend gestationeerd waren. De geallieerde overlevenden hebben gezegd dat die jonge gezichten hun tot op hun oude dag bleven achtervolgen.

Verder zien we in het begin van de film, een jonge Gert Fröbe, als Unteroffizier Kaffeekanne. Hij speelt een sergeant, die koffie naar de voorste geschutsposities brengt. Wanneer hij dit doet, komt hij langs een huis op het strand, waar nog een Frans echtpaar woont. In de realiteit zou dit huis allang ontruimd en gesloopt zijn, omdat deze midden in de Duitse verdedigingswerken stond en vanuit hier de positie had om langsvarende schepen berichten te sturen.

Al met al mogen deze, en de andere fouten mij de pret niet drukken. De film is gedateerd, dat valt voornamelijk in de special effects te zien. Desalniettemin drukt dit de pret van de film niet en blijft “The Longest Day” voor mij een van de beste oorlogsfilms ooit!