Shazam!

Duister, donker en humorloos. Dat is het DC Extended Universe! Dit is een dusdanig doordrongen feit dat zelfs Deadpool in Deadpool 2 hier een grap over moest maken. DC, of misschien wel beter Warner Bros. is hier klaar mee. Met de in 2018 verschenen Aquaman van James Wan is er een andere luchtigere trend ingezet, maar met Shazam is de toon van DC echt veranderd. Shazam is een luchtige comedy met een klein donker randje in de vorm van de bad guys.

Dit luchtige weet DCEU ontzettend goed te omarmen. Ze weten ook maar al te goed hoe men de voorgangers ziet en steekt hier op een goede manier de draak mee. Dat moet ook wel, want Shazam kan je eigenlijk niet helemaal serieus nemen en dat doen de makers ook niet. Want laten we eerlijk zijn, een film over een 14-jarig schoffie die de kracht van de goden krijgt van een tovenaar in een gewaad met een lichtgevende bliksemschicht op de borst is natuurlijk niet al te serieus. Dat Billie Batson (Asher Angel) SHAZAM moet roepen om te veranderen in een held met een felrood pak, weer de gele bliksemschicht en een witte cape helpt ook niet mee. Je kan dan maar één ding doen en dat is de hilariteit omarmen wat David F. Sandberg dankbaar doet. Het resultaat is een lekkere comedy voor de hele familie die de lachspieren op de juiste manier weet te triggeren.

Shazam is natuurlijk een superhero movie. We hebben de origin van Shazam (Zachary Levi) en de onvermijdelijke strijd met een superschurk. Deze in de vorm van Mark Strong als Dr. Sivana. Strong gaat helemaal op in zijn rol als bad guy en maakt hiermee bijna een karikatuur van zichzelf. En weet je, dit werkt! Ook Zachary Levi als Shazam is een karikatuur. Hij speelt immers een kind van 14 die ontdekt dat hij superkrachten heeft en wat doe je dan? Je gaat ontdekken wat je allemaal kan en je probeert hier rijk van te worden. Dat is ook het grootste deel van de film wat je te zien krijgt. Billie Batson die ineens in het lijf van een volwassene zit, een volwassene met superkrachten die met alle hilariteit van dien alles aan het ontdekken is. Wat zou jij doen als 14-jarige als je ineens het lijf van een volwassene had? Bier halen en meisjes scoren natuurlijk. En dat is ook exact wat hier gebeurt.

Als aanvullende verhaallijn hebben we te maken met Billie die op zoek is naar zijn moeder. Hij is haar op jonge leeftijd kwijt geraakt en is sindsdien van pleeg naar pleeggezin gegaan. Als hij bij een groot gezin komt met alleen maar pleegkinderen en twee verzorgers die ook uit pleeggezinnen komen moet hij een keuze maken. Geeft hij ze een kans of vervalt hij in zijn oude gedrag van wegrennen en blijven zoeken naar de moeder die hij al tien jaar niet meer gezien heeft.

Ok, het familie deel is corny en zoetsappig, maar ook dit past weer uitstekend. Shazam maakt deel uit van het DCEU maar is wel de vreemde eend in de bijt, en misschien wel het nieuwe fundament van de rest wat nog gaat komen. Ik had niet verwacht dat een held als Shazam en een feel good family film als deze de beste DC verfilming is sinds de Nolan trilogie. Kom maar op met de rest DC, ik gun het jullie niet alleen, maar hiermee bewijzen jullie mij in ieder geval dat het er ook echt in zit!