Samurai Pizza Cats

21 min - Comedy, Animation, Mecha, Animé, Retro
Your rating:

Country:   United States of America Japan
Language:  English
Release Date:  1990
Director:  Kunitoshi Okajima
Runtime:  0 h 21 min


Jaren geleden in mijn jeugd was er op tv de succesvolle tekenfilmserie Samurai Pizza Cats. Ik heb me daar als kind heerlijk mee vermaakt en heb nu na jaren deze serie complet thuis. Met het zien van deze serie komt het nostalgische gevoel van de jaren 90 weer terug. Maar goed, dit is niet om over mijn jeugd te vertellen, dit is om over deze serie te vertellen.

De serie speelt zich af in het Japanse Little Tokyo. Hier leven de Pizza Cats die het restaurant Pizza Cat runnen. Little Tokyo wordt naast de Pizza Cats bewoond door meer dieren die op twee in plaats van 4 poten rondlopen. Al deze dieren die in Little Tokyo wonen zijn helemaal of gedeeltelijk robotic. Het is een stad waarbij oud en nieuw Japan vermengd word. Dit komt in de huizen van de inwoners erg goed naar voren. Het zijn oude stijl huizen met allemaal schotelantennes. Little Toko wordt geregeerd door de keizer Fred. De keizer is echter knettergek waardoor de stad eigenlijk door een raad van zogenaamde wijze mannen geregeerd. Onder deze wijze mannen is een zekere Seymour “Big” Cheese die in het geheim probeert de macht over Little Tokyo over te nemen. Dit doet hij met behulp van Bad Bird die in elke aflevering weer een ander plan heeft bedacht waarbij een gigantische robot aan te pas komt.

De Samurai Pizza Cats is een Japanse animatie-serie die in 1990 voor het eerst uitgezonden werd in Japan, onder de titel Kyatto Ninden Teyandee. In 1991 werd de serie overgebracht naar Amerika door Saban Entertainment, en werd deze omgedoopt tot Samurai Pizza Cats. De Amerikaanse maatschappij die verantwoordelijk was voor de vertaling naar het Engels kreeg uiteraard het script mee. Echter werd er met deze scripts helemaal niets gedaan behalve in de prullenbak gedumpt. Ze hadden alleen de animatie en verder eigenlijk helemaal niets. Er is hierdoor een compleet andere versie ontstaan dan de originele Japanse versie. Het script zou weggegooid zijn omdat deze te veel op de Japanse cultuur gericht zou zijn en dan voornamelijk op de oude Japanse cultuur. Omdat dit te ondoorgrondelijk werd geacht door een buitenstaander is er gekozen om een compleet nieuw script te maken.

Desondanks dat er een compleet ander plot, andere dialogen enzovoort gecreëerd zijn voor deze serie was de verwachting eigenlijk dat het een gigantische flop zou worden. Het tegendeel is echter waar, deze variant op Kyatto Ninden Teyandee is een wereldwijde hit geworden, zelfs nog bij de fans van het origineel! Deze vertaling wordt zelfs als een betere variant gezien door de Amerikaanse en Japanse fans. Er kan met recht gezegd worden dat als Andy Thomas (De producent van de Amerikaanse versie) dit niet gedaan had, deze serie niet zo populair geworden zou zijn als deze nu is.

De serie is een parodie op zichzelf geworden. Het steekt de draak aan met de Japanse maatschappij maar ook zeker met de Amerikaanse. In de eerste instantie komt dit al in de openingssong naar voren: “We’ve got more fur than any Turtle ever had!” wat een regelrechte link is naar de tekenfilmserie Teenage Mutant Ninja Turtles die in dezelfde periode op tv kwam. “They’re stronger than dirt” wat weer een regelrechte link is naar de allesreiniger Ajax. De naam het restaurant van de Pizza Cats is weer een rechtstreekse verwijzing naar de Pizza Hut. Zo zit de serie vol met verwijzingen naar de cultuur van die tijd in naam en omgeving.

De Samurai Pizza Cats blijf nu nog steeds een zeer leuke serie maar na 3 aflevering achter elkaar heb je het ook wel gehad. De grappen zijn flauw meer naar mijn mening zeer geslaagd. De muzikale stukken echter werken op een gegeven moment wel op de zenuwen evenals de te flauwe woordspelingen van de verteller waar deze zelf om moet lachen. Zelfs na meer dan 17 jaar is deze serie nog steeds leuk. Het heeft zijn charme niet verloren, maar het is meer interessant om zijn nostalgische waarde dan als een op zich staande serie.

Wetenswaardigheidjes:

  • In de gehele serie neemt allen Polly in twee afleveringen haar helm af
  • Er zijn in de Japanse variant 54 afleveringen, de Amerikaanse heeft er echter maar 52 (de twee ontbrekende zijn zogenaamde filler episodes)
  • Hogan the Wondercat die in de eindcredits als spiritueel adviseur word genoemd was de cat van Andy Thomas