Pet Sematary

Comics, boeken of remakes. Dat is alles wat je tegenwoordig nog uit Hollywood ziet verschijnen. Dat eerste is voor mij een genot, het tweede geen enkel probleem, alleen de remakes passen mij niet. Waarom een goede klassieker in een nieuw jasje steken met alle gevolgen van dien. Vaak is het (voor mij in ieder geval) de tijdsgeest die deze klassieker juist goed maakt. Er is echter één grote uitzondering waar de remakes vaak niet alleen van toegevoegde waarde zijn, maar met regelmaat ook beter dan het origineel en dat zijn de werken van Stephen King. King is een (horror) schrijver waar de meningen over verdeeld zijn, wat echter een feit is, is dat hij immens populair is en dat zijn verhalen zich uitstekend lenen voor verfilmingen. Zijn in 1983 verschenen boek Pet Sematary kreeg in 1989 al een verfilming, maar nu 30 jaar later is er de remake. In de jaren 80 en 90 werden er vele verhalen van King verfilmd waarbij de algemene consensus was dat de boeken toch echt vele malen beter waren. Dit had er volgens insiders onder andere mee te maken dat King zich teveel bemoeide met de verfilming van zijn kindjes. Of dat nu nog steeds zo is weet ik om eerlijk te zijn niet, wat ik wel weet is dat de ‘nieuwe’ verfilmingen van betere kwaliteit zijn.

Pet Sematary draait om dode dieren, einde verhaal! Louis Creed (Jason Clarke) verhuist samen met zijn gezin naar een rustig dorpje om zijn kinderen uit de grote stad op te voeden. Er is echter wel wat gaande daar in het dorp. Op de grond van de Creed’s is er een dierenkerkhof. De kinderen maken er een heel gebeuren van om deze dieren te begraven. Achter het kerkhof is er een grote muur van takken en bomen. Wat hier achter ligt komt Louis achter wanneer hij samen met zijn buurman Jud (John Lithgow) de muur trotseert om daar de recent overleden kat Church te begraven. Deze grond brengt de doden weer tot leven, maar ze komen anders terug. Zo ook kat Church.

Het gaat helemaal mis wanneer dochter Ellie (Jeté Laurence) komt te overlijden. Louis gaat ook met haar naar de heilige grond.

Deze verfilming van Pet Sematary doet het anders dan de 1989 versie en ook het boek. Regisseurs Kevin Kölsch en Dennis Widmyer gingen een andere kant op. Ze hebben de overleden vrouw van Jud links laten liggen maar aan de andere kant veel meer aandacht gegeven aan het achtergrond verhaal van Rachel Creed (Amy Seimetz). Daarnaast krijgen we hier ook nog eens meer blood en gore wat een King verfilming alleen maar ten goede komt. Voor een King verfilming hebben we hier te maken met één van de beteren. De nieuwe IT staat voor mij nog steeds als één van de besten, wellicht wel de beste op horror gebied, maar The Mist is ook een favoriet van mij, maar om geheel andere redenen. Voor een ‘nieuwe’ horror hebben we hier een solide film met zijn quirks waar ik graag langsheen kijk. Acteerwerk is solide, de spanning wordt er goed ingehouden, de kat ziet er ontzettend gaaf uit en last but not least, deze film doet het heel erg goed in de Stephen King Drinking Game!

Drinking Game?

Bij elke Stephen King film kan je hetzelfde spel spelen en als je pech hebt ben je alleen maar aangeschoten aan het eind. Spel spelen op eigen risico en pas op met drank en helemaal met IT, hier mag je niet drinken bij de Flashbacks.

Wat zijn de regels?

Bij elke Stephen King verwijzing neem je een shotje of een slok. Doe dit wanneer het volgende gebeurt:

  • Flashback (niet bij IT dus)
  • Dode dieren
  • Oude wijze mannen die de ‘held’ op gang helpen
  • Racistische opmerkingen
  • Homofobie
  • Wanneer het verhaal zich in Maine afspeelt of een verwijzing
  • Wanneer er een kind voorkomt met psychische krachten
  • Bij een gruwelijke moord

Dit is nog lang niet alles, wil je meer weten of het spel gewoon eens spelen, kijk dan vooral op TV Tropes Stephen King voor de rest van de regels.