Pari

Pari

De Iraanse moeder Pari (Melika Foroutan) en haar echtgenoot Farrokh (Shabaz Noshir) vliegen voor de eerste keer naar Athene om daar hun zoon te bezoeken. Eenmaal op het vliegveld aangekomen blijkt hun zoon, Babak, niet op het vliegveld te zijn. In een vreemd land waar ze de taal niet machtig is, in een vreemde cultuur, probeert Pari haar zoon te vinden.

Wanneer de avond valt en Babak er nog niet is om hen op te halen, besluiten ze om naar zijn woning te gaan, in de hoop dat hij vergeten is hen op te halen en thuis is. Ook bij zijn appartement wordt er niet gereageerd. Wanneer ze door de huisbaas binnen gelaten worden blijkt dat Babak niet thuis is en dat de elektriciteit is afgesloten. Ze krijgen daar te horen dat Babak drie maanden geleden vertrokken blijkt te zijn. Ze kunnen daar echter wel blijven overnachten.

Bij de ambassade krijgen ze te horen dat de beurs waarmee Babak in Athene studeerde al een jaar eerder is stopgezet. Ook bij de universiteit krijgt Pari te horen dat Babak niet meer staat ingeschreven, maar verdere informatie krijgt ze niet. Volgens de receptioniste is Babak zelfs al twee jaar niet meer een student. Hij heeft zich wel ingeschreven, maar nooit examens gedaan.

Omdat de politie niet veel kan doen, gaan Pari en Farrokh op zoek naar hun zoon. Ze proberen te zoeken bij winkels en kerken, maar niemand herkent hun zoon. Na een maand wil Farrokh terug naar Iran om daar nieuws af te wachten. Pari geeft echter niet op en wil niet zonder Babak terug.

Tijdens hun zoektocht belanden ze in een rel van anarchisten met de politie, een wereld waarin Babak zich waarschijnlijk heeft gestort.

Pari is een indrukwekkende film van Siamak Etemadi. Deze vierde film, tevens geschreven door Etemadi geeft een zeer contrasterend beeld tussen de conservatieve moslim en de anarchistische jongeren in Griekenland. Al met al, Pari is een indrukwekkende film en voor liefhebbers van het filmtheater de moeite waard.