Parasite

Het verschil tussen arm en rijk begint in de gehele wereld steeds groter te worden. De allerrijksten onder ons kunnen zich niet voorstellen hoe de allerarmsten leven en vica versa. In sommige landen komt arm zelfs nooit in contact met rijk. De rijkeren leven dusdanig geïsoleerd van de rest van de wereld, dat ze niet verder komen dan hun eigen netwerk. Zuid-Korea is hier een goed voorbeeld van. De enige manier waarop de allerarmsten in contact kunnen komen met de rijk klasse is bijvoorbeeld door privé lessen te geven. Tenminste dat is het beroep wat Bong Joon-ho aangehaald heeft als geloofwaardig genoeg om de familie Kim in contact te laten komen met de familie Park.

De familie Kim woont in een souterrain waarbij ze niet veel meer mee maken dan de wekelijkse pizzadozen bezorging, waar ze hun geld mee verdienen door deze te vouwen en de dronkenlap die graag tegen hun raam aan zeikt. Ze weten amper rond te komen.

De familie Park woont in een huis ontworpen door een architect omgeven door hoge muren. Ze hebben een paradijs midden in de grijze en grauwe stad. Het leven van de vrouw des huizes Yeon-kyo Park (Yeo-jeong Jo) bestaat uit haar twee kinderen, de huishoudster, haar honden en de privé leraren voor haar kinderen.

Min (Seo-joon Park) is de Engels leraar voor dochterlief Da-hye (Ji-so Jung). Wanneer Min voor langere tijd naar het buitenland gaat vraagt hij zijn vriend Ki-woo Kim (Woo-sik Choi) om de lessen over te nemen. Hij vertrouwt Ki-woo met haar en overtuigt hem om te liegen over zijn kwalificaties. Om het gesprek met Yeon-kyo aan te gaan besluit Ki-woo met zijn zus enkele diploma’s te gaan vervalsen. De vervalsing lukt en hij komt binnen bij de familie Park en weet hun vertrouwen te winnen. Het duurt niet lang of hij praat zijn zus naar binnen als de lerares voor de jongste telg van de familie Park als tekenlerares. Hier houdt het echter niet op, samen met zijn zus vervangen ze ook de chauffeur van de man van Yeon-kyo door hun vader en zelfs de huishoudster wordt vervangen door moeder Kim. De hele familie Kim neemt hun intrede in het huis van de familie Park.

Bong Joon-ho levert met Parasite weer een genre-overstijgend werk af wat je laat lachen en walgen op verschillende momenten. Van een zwarte comedy tot drama en thriller. Parasite valt niet in één hokje te plaatsen. Dit is natuurlijk ook wat we van Bong Joon-ho kennen uit voorgaande werken. Snowpiercer is hier ook een mooi voorbeeld van. Evenals in al zijn werken is er een onderliggende boodschap in deze film, een maatschappij kritische toon. Ditmaal het verschil tussen arm en rijk en wat iemand kan drijven tot buitensporige acties. Iedereen is immers mens en heeft een breekpunt. Hier in deze film hebben we ook niet hard te maken met good en bad guys wat het geheel stukken interessanter maakt.

Parasite mag je wat mij betreft zien als de terugkeer van Bong Joon-ho. Niet dat hij weggeweest is van het toneel, maar zijn laatste werk Okja was leuk, maar niet zo sterk als deze film. Hij heeft dan ook terecht de Palme d’or gewonnen en maakt als Zuid-Koreaanse inzending voor de Oscars 2020 grote kans op een prijs. Prachtige genrefilm die de juiste snaren weet te raken en ondanks de kritische toon nooit belerend wordt.