Pacific Rim: Uprising

Pacific Rim (2013) was in mijn ogen een meesterwerk. Guillermo del Torro zette een visueel schitterende film neer voor de echte fans van gigantische mecha’s, Kaiju, Anime en Tokusatsu. Het had alles waar we van droomden en wat we eigenlijk hoopten te zien in de Transformers filmreeks van Michael Bay. Ik blijf er ook bij dat het geen toeval is dat Bay’s nieuwe hoofdpersoon Cade Jaeger (Mark Wahlberg) heette, maar ik dwaal af.

Pacific Rim was een gesloten verhaal. Desondanks ging mijn fanboy-hartje sneller kloppen toen ik hoorde van Pacific Rim: Uprising. Ik kreeg er wel een naar onderbuik gevoel bij dat del Toro niet de regie zou doen, maar de productie. Is die angst gegrond geweest?

Het is tien jaar na het sluiten van ‘the Breach‘. De aarde is veilig; alle Kaiju zijn verslagen en de mensheid heeft de meeste steden herbouwt. Veel kuststeden zijn als verloren achtergelaten, maar deze worden bewoond door diegene die het niet zo nauw met de wet willen nemen. Jake Pentacost (John Boyega) is daar één van. Het verlies van zijn vader valt hem zwaar en hij heeft afstand genomen van de Pan Pacific Defense Corps. Om te overleven handelt hij in gestolen Jaeger-tech; onderdelen van de gigantische robots die de aarde veilig houden. Tijdens een rooftocht voor onderdelen komt hij Amara Namani (Caelee Spaeny) tegen die het op dezelfde onderdelen uit is voor haar eigen Jaeger van schroot. Het duurt alleen niet lang voordat de PPDC ze vindt en arresteert.

In plaats van een celstraf worden ze in dienst gesteld van de PPDC. Jake krijgt zijn rang als Ranger terug en Amara wordt als cadet ingelijfd. Ondanks dat de vijandige Precursors niet meer naar de aarde kunnen komen, worden er nog steeds nieuwe rangers opgeleid om de aarde te kunnen beschermen. Tegelijkertijd ontwikkeld Shao Industries onder leiding van Liwen Shao (Tian Jing) echter Jaeger-drones. Deze drones hebben geen piloten aan boord meer nodig en kunnen van afstand bestuurd worden. Dit initiatief krijgt veel kritiek van de Rangers. Echter nog voordat er een definitief besluit genomen kan worden over dit initiatief vind er een nieuwe aanval plaats. Ditmaal niet van Kaiju, maar van een onbekende Jaeger.

Wie zit er achter deze aanval en waarom? Zijn de Kaiju echt wel verleden tijd? Onze helden komen daar sneller achter dan ze zouden willen!

 

Pacific Rim: uprising heeft nog steeds alle elementen wat zijn voorganger ook heeft; Enorme Kaiju, heroïsche rangers in geweldige Jaegers. Waarom ben ik dan niet overweldigd? Het is niet omdat er zoveel jonge cadetten gebruikt worden in de film. Dit zie je in enorm veel Mecha-Anime terug waar deze film zijn inspiratie uit haalt. Visueel is het ook nog steeds vele malen beter dan welke Transformers film dan ook. Het verhaal is ook verder prima. Het is niet het beste script ooit geschreven en heeft een paar gaten hier en daar, maar het bevat toch interessante elementen waardoor deze sequel zijn bestaan rechtvaardigt. Overigens zijn de Anime invloeden in deze film haast nog sterker aanwezig dan in de eerste film. Dat kan een voor en nadeel zijn. De Jaeger-drones bijvoorbeeld kunnen gezien worden als een hommage aan de Mass Production EVA’s uit Neo Genesis Evangelion, maar grenzen wel gevaarlijk dicht aan plagiaat.

Wat mijn enthousiasme beteugeld is de speelduur van de film. Ondanks dat de film bijna twee uur duurt, wordt het verhaal er met een razend tempo door gepompt. Je krijgt niet de tijd om je in te leven in de cadetten, terwijl zij toch een groot deel van de film in de hoofdrol staan. Ze hebben zo’n groot aandeel in de conclusie van de film, waarom ken ik dan nog steeds de meeste namen niet?

Toch vind ik deze film wel een aanrader om te kijken. Visueel gezien gaat deze film niet gauw vervelen en het is goede opvolger voor Pacific Rim. Ik hoop alleen wel dat del Toro bij de volgende wel zelf de regie weer oppakt, mocht er nog één komen.