Outrage

Poster voor de film "Outrage"

10 jaar na Brother komt Kitano terug met een Yakuza film. Hij heeft het zelf niet willen promoten als terug naar zijn roots, maar meer als ‘het maken van een film in een genre wat goed ligt’. Kitano mag het weliswaar zelf niet zo promoten, maar dat doen de rest van de Kitano kenners wel, want laten we eerlijk zijn; ‘Outrage’ is back to the roots van Kitano!

Een web vol leugens, bedrog en manipulatie is wat ‘Outrage’ de kijker laat zien. Het begint al bij het hoofd van de Yakuza familie Sekiuchi (Kitamura Soichiro) die één van zijn onderlingen Ikemoto (Kunimura Jun) een opdracht geeft. De opdracht is om een aan hem gelieerde familie onder controle te krijgen. Ikemoto geeft deze opdracht aan zijn onderling Otomo (Beat Takeshi) die deze opdracht met verve uitvoert. Deze ene opdracht laat het geheel onderdompelen in het eerder genoemde web van leugens, bedrog en manipulatie.

Jawel dames en heren, Kitano is terug. Alle liefhebbers van het genre en hoofdzakelijk de Kitano films zullen deze film met veel plezier onderwerpen een een vertoning. Degenen die de carrière van Kitano gevolgd hebben de afgelopen jaren weten dat hij zich voornamelijk heeft bezig gehouden met kunstzinnige en autobiografische films. Zijn laatste commerciële succes was ‘Zatoichi’ en die stamt uit 2003. Wat je in de films van Kitano altijd hebt gehad is naast het zinloze geweld een poëtische inslag. ‘Dolls’ is denk ik wel het beste voorbeeld van de poëtische kant van Kitano. Dat zijn films na 2003 geen commercieel succes hebben opgeleverd hebben is voor ‘Outrage’ een uitkomst geweest. ‘Outrage’ heeft namelijk geen enkele poëtische inslag waar dan ook. Kitano heeft dit weten te ventileren in films waar dit beter bij past. Persoonlijk heb ik nooit problemen gehad bij de poëtische kant van de Kitano films, maar het is toch verfrissend om een Kitano yakuza film te zien zonder poëzie, alhoewel zonder poëzie? De beelden van deze film zijn poëzie genoeg, maar daarover later meer. Wat bij ‘Outrage’ opvalt is dat hij compleet uitzichtloos is. Je weet vanaf het eerste moment welk kant het op web opgaat en dat krijg je dan ook voor je kiezen. Hoe je het voor de kiezen krijgt is typisch Kitano, vol zinloos extreem geweld en in een rustig tempo. De yakuza levensstijl die Kitano ons voorschotelt is doordrenkt van nihilisme. Laten we daar als kijkers eerlijk in zijn, dat is ook wat we willen zien in deze film!

Het camerawerk heb ik eerder al poëzie genoemd en niets is minder waar. Bij vele Kitano films (helaas niet alle) kun je de film bijna willekeurig op pauze zetten, een screenshot maken en dat op canvas laten drukken. De beelden en het camerawerk in deze film is werkelijk prachtig. We hebben veel lange shots waarbij er weinig tot niets gebeurd in het beeld. Kitano is hier voor mijn gevoel een meester in, het blijft namelijk boeien en het ziet er prachtig uit. Kitano neemt de vrijheid om veel van dit soort shots in ‘Outrage’ zonder hierin door te slaan. Voor kijkers die niet bekend zijn met deze wijze van filmen en verhaal vertelling komt dit snel als traag over. Voor mij persoonlijk was het tempo perfect in orde, maar ik kan me voorstellen dat het voor anderen als traag over komt.

‘Outrage’ is de eerste Yakuza in zo ongeveer 10 jaar van Kitano, maar niet zijn laatste. Het tweede deel van ‘Outrage’ is al aangekondigd en al in productie op het moment van schrijven. Ik hoop persoonlijk dat Kitano de uitzichtloze wijze van vertelling en verfilming vasthoudt en hiermee wederom een verfrissende yakuza film maakt. Nou ja, verfrissend kun je zijn films eigenlijk in zijn geheel niet noemen, maar wel verfrissend in plaats van zijn eerdere yakuza films. Hij heeft op zijn eigen rol na ook geen enkele van zijn vaste acteurs gebruikt in ‘Outrage’ op verzoek van de producent. Enerzijds vind ik het jammer om Susumu eens niet te zien als de vertrouwde luitenant van Kitano, maar aan de andere kant is het ontzettend goed dat hij er niet in zit. Kitano’s yakuza films lijken natuurlijk allemaal op elkaar en hebben ook allen de oh zo herkenbare karakters waar de liefhebbers van het genre van houden. Als Kitano wederom gewerkt zou hebben met de vaste cast dan was de intentie van ‘Outrage’ om terug te gaan naar het genre op een verfrissende manier bij voorbaat mislukt.