Nobody

Over the top actiefilms. You like em or you hate em. Er lijkt geen middenweg te zijn. De meeste bekende reeks van nu is natuurlijk John Wick en Mission Impossible. Maar de traditie van deze films gaat veel verder terug wat de Expendables reeks heeft aangetoond. De 80’s zijn het beste tijdperk voor deze films met veel spierballenvertoon. John Wick echter laat ook wat anders zien, dat de typische action hero er niet zo hoeft uit te zien en zich al helemaal niet zo hoeft te gedragen, deze kan een ware Nobody zijn.

Nobody is ook de film waar Bob Odenkirk de rol van een niemand op zich neemt. Als Hutch Mansell krijgt hij geen respect van zijn familie en omgeving. Je ziet dat hij vol onmacht en woede zit. Dit komt helemaal tot uiting wanneer hij te maken krijgt met een roofoverval. Hier verliest hij alle respect. Het tij keert op een gegeven moment voor hem wanneer hij wel de strijd aan gaat. Dit levert echter een rollercoaster op die pas stopt met een samenkomst van Hutch, zijn broer en vader in een actiescene die je moet zien om te geloven.

Het klinkt gek, maar ik wil niet teveel over Nobody vertellen. Ik ben hier met aardige scepsis ingegaan omdat ik Bob Odenkirk niet als actieheld zie en een goedkope kloon van John Wick had verwacht. De John Wick inspiratie is overduidelijk aanwezig, logisch ook aangezien er diverse zelfde mensen aan hebben gewerkt. Maar Bob overtuigd mij als reluctant actieveld. Sterker nog, geef deze man vaker een rol als deze.

Alle scepsis die ik had zijn omver geblazen; Nobody is voor mij misschien wel dé actiefilm van 2021. Heerlijke cinematografie, muziek is top en het acteerwerk, gewoon heel dik in orde! RZA en Christopher Lloyd hebben ook nog eens een geweldige rol hier in deze film. Leuk wetenswaardigheidje trouwens is dat Bob al zijn stunts en vechtscenes zelf heeft gedaan en dat zie je. Deze scenes zijn soms bewust zo gefilmd dat er geen twijfel is dat hij het echt is. Aan toewijding geen gebrek hier hoor. Logisch ook aangezien deze film voor Bob ontstaan is nadat hij zelf ervaring heeft gehad met een roofoverval en heeft met de onmacht en woede na het gebeuren. Dat maakt voor mij deze film persoonlijker en ook beter. De onmacht is gespeelt uit eigen ervaring, authentiek dus.