Men in Black: International

Gelukkig is het geen reboot. Na drie succesvolle delen komt er Men in Black: International. Chris Hemsworth en Tessa Thompson mogen in dit deel de eer op zich nemen om het zwarte pak aan te trekken Agent H en Agent M.

Molly (Tessa Thompson) komt er op jonge leeftijd achter dat er aliens bestaan als ze per ongeluk ziet hoe haar ouders geneuralysed worden door de MIB. Eenmaal volwassen is zij de beste van de klas en kan ze binnen de FBI, CIA en alle andere overheidsorganen aan de slag tot het moment dat ze vragen welke divisie. Steevast is haar antwoord de MIB die met aliens werkt. Ze verklaren haar voor gek, waardoor ze zelf onderzoek moet doen naar deze mysterieuze organisatie, met succes. Ze weet de MIB te vinden en komt er binnen als een wunderkind. Haar ijverigheid zorgt ervoor dat ze bij een grote operatie samen met Agent H (Chris Hemsworth) terecht komt. Ze komen oog in oog te staan met een gevaarlijke buitenaardse bevolking genaamd The Hive waarbij ze ondertussen tot de conclusie komen dat er ook iets aan de hand is met de MIB.

Dat Tessa en Chris samen een goed duo on screen vormen was al bekend na Thor Ragnarok en ook in Avengers Endgame bewijzen ze dit. Hier is het geen actieduo, maar een komisch duo. Niet meteen de rollen waar je deze twee in zou zien. Chris heeft echter al eerder bewezen een funny bone te hebben in de reboot van Ghostbusters. De regie is na de eerste drie delen in handen van F. Gary Gray, een regisseur die ik door Straight Outta Compton erg hoog heb zitten. Deze man heeft actie wel onder de knie wat hij met Fast & Furious 8 al heeft bewezen.

MIB: International zet een gave filmfranchise opnieuw onder de aandacht. Ondanks dat ik mij vermaakt heb is de film erg vergeetbaar. Hij weet nergens echt indruk te maken op enkele bijkarakters na. Kumail Nanjiani als Pawny en Les Twins als de shape shifting aliens. Alles blijft een beetje op de vlakte en we gaan van de ene actiesituatie naar de volgende komische situatie. De personages blijven plat en wekken weinig sympathie op. Er wordt teveel naar het verleden gekeken in deze film en ook hier moet er een politiek correct tintje in zitten. Het komt pas naar voren als Agent M aangeeft dat het Men & Women in Black zou moeten zijn wat met een grapje wordt afgedaan. Maar dit statement is wel in de gehele film te vinden. Agent H zou de held moeten zijn maar is de dumbass, Agent M komt net kijken maar red niet alleen de wereld maar ook MIB. Ach, misschien wil ik er teveel in zien. Ik weet het niet. Tegenwoordig lijkt het er te vaak en te veel op dat het belangrijker is om politiek correct te zijn dan een leuke film neer te zetten.

Onder de streep is MIB: International vermakelijk, maar helaas niet veel meer dan dat. Wat mij betreft mag deze franchise wel een vervolg krijgen, maar haal Pawny dan maar wel terug en als het even kan trek maar een blik met meer weirde en lachwekkende aliens los.