Memorial Valley Massacre

Poster voor de film ""

Memorial Valley Massacre

R 93 min - Horror, Thriller
Your rating:

Language:  English
Release Date:  1988
Director:  Robert C. Hughes
Runtime:  1 h 33 min
Writers:  Robert C. Hughes, George Frances Skrow


Tagline: Just When You Thought It Was Safe To Go Back In The Tent...

Een aantal jaren terug heb ik het geluk gehad een aantal mooie natuurparken in de Verenigde Staten te bezoeken zoals Yosemite Park op een rondreis van een paar weken. Toch wat anders dan de bossen hier in de Benelux. Adembenemende landschappen, grote rotspartijen,… de ogen konden goed de kost gegeven worden (en de onderbenen nog meer). Er werd ook gewaarschuwd om voorzichtig te zijn want het was mogelijk om een beer tegen te komen indien je wat dieper het park in zou gaan. Een mengeling van anticipatie en angst maakte zich van me meester. Uiteindelijk zijn we nergens een grote knuffel tegen het dikke lijf gelopen, wat misschien maar goed is. Nog beter is dat we geen waanzinnige holbewoner hebben gezien, want dan was ik nu deze woorden niet aan het typen!

In Memorial Valley hebben ze echter wat minder geluk. Daar opent zakenman Allen Sangster (een rol van veteraan Cameron Mitchell, die in 5 minuten tijd wat rondwandelt, wat babbelt en uiteindelijk in zijn auto wegrijdt) een park, doch verschillende voorvallen beloven niet veel goeds. Het lijk van een dobermann wordt uit de waterput getrokken, een werkman sterft, er is geen lopend water en de kampeerders moeten uiteindelijk gaan schijten in een put in de grond! George Webster, de ranger die aangesteld is om het kamp in goede banen te leiden, laat het allemaal niet aan zijn hart komen en besluit om het park niet te sluiten, dit tegen de zin van David, Allen’s zoon, die er een zomerjob komt uitoefenen. Wanneer 1 van de kampeerders dood wordt teruggevonden, denkt men dat een beer hier een aandeel in heeft en men organiseert een jacht. Het blijkt echter een verwilderde man gekleed in dierenpelzen te zijn die iedereen over de kling wilt jagen!

Is het echt een holbewoner? Of blijkt het ranger George’s lang verloren gewaande zoon te zijn? Wanneer na een dik half uur het verhaal verteld wordt door klusjesman Deke, terwijl hij en David gadeslaan hoe George in de gietende regen bezig is met sporenzoeken (hij bleek vroeger een expert te zijn geweest), zal het antwoord op bovenstaande vraag geen hersenbreker zijn. Spanning,  een indringende plot of mystiek lijken niet bovenaan de agenda te hebben gestaan. Als in het begin van de film onze valleikluizenaar al meteen vol in beeld komt, is dat het teken om de kaarten direct op tafel te gooien. Er is een verwilderde man in het park, er zijn meer dan 30 kampeerders en er is een slachting beloofd door die verwilderde man. OK, halverwege vertrekken er een resem toeristen, maar er blijft nog meer dan een dozijn potentiële slachtoffers over om vakkundig over de kling te jagen.

De film begint vrij luchtig en komisch met karikaturale personages, met als hoogtepunt een ongelooflijk irritante dikzak die aan alle regels zijn laars lapt, en een vrolijke soundtrack die op een synthesizer ten berde wordt gebracht. Sowieso lijkt men de fauna en flora in het park niet echt te respecteren, want er wordt overal afval rondgeslingerd en boompjes worden omgehakt. Ziedaar ook het motief voor onze antagonist om te reageren op de aanval die zijn leefomgeving moet verwerkt krijgen. Wanneer hij een touw spant om het irritante snertjong dat met zijn quad komt aangereden te pakken te krijgen, hoopt de kijker op een spectaculaire onthoofding om de slachting sterk in te zetten. Niks van dat alles! Het joch (trouwens gespeeld door een overduidelijk volwassen man) raakt het touw, katapulteert van zijn quad en wordt snel de nek gebroken. Meteen is duidelijk dat de voorraad nepbloed en latex vrij beperkt was.

Erger nog, de film wordt na de opening voor een langere tijd vrij saai! Zoals gezegd is er weinig ruimte voor het creëren van spanning (of men slaagt er simpelweg niet in) en wordt er vooral veel rondgehangen, bier gedronken, gerampetampt (protagonist David en die ene kampeerster die net een relatiebreuk heeft opgelopen, ziedaar ook de duidelijk getelefoneerde ‘final girls’) of door de natuur gewandeld, dat laatste zeker wanneer men ten onrechte op zoek gaat naar de beer die men verdenkt van mensen aan te vallen en te doden. George en David ruziën er tussendoor op los over het wel of niet sluiten van het kamp. Onze wildeman springt eens ongemerkt op een tafel en vernielt de radio. Het erge is dat ik, een dag later, niet eens meer al teveel details kan herinneren, al probeert men te suggereren dat George iets achterhoudt (wat dan uiteindelijk ook zal blijken). Een uur ver in de film (met nog 30 minuten uit te zitten) en plots wordt een bijl in het lijf van een nozem geplant die samen met een kompaan op de grot is gestuit waar de wildeman verblijft. Sterker nog, die kompaan wordt opgejaagd en valt uiteindelijk in een valkuil vol houten staken!

Het startschot is gegeven om eindelijk de beloofde slachting uit te voeren. En geslacht wordt er! Vrij droog, dat wel, maar de overblijvende personages worden nu in snel tempo een kopje kleiner gemaakt. Niet moeilijk als ze blijkbaar hun stinkende best doen om zich keer op keer af te scheiden van de groep. Een wicht is zelfs zo dom om in het donker het bos in te lopen i.p.v. in het kamp te blijven. Ze wordt daarna aan haar haren een boom in getrokken en… ja, de rest krijgen we niet te zien. Deke de klusjesman krijgt het nog het hardst te verduren als hij levend in brand wordt gestoken (het was voor mij ook het enige personage waar ik enig medelijden voor voelde, de arme man verdiende zijn lot niet!) en een pick-up truck wordt van een heuvel geduwd en komt op 3 mensen tegelijkertijd neer. Dat het trio overduidelijk genoeg tijd had om weg te lopen i.p.v. te blijven stilstaan en schreeuwen, dat vergeten we even (alsook het shot van de auto die naar beneden tuimelt en dat er duidelijk niemand staat, gevolgd door een beeld van de auto met daaronder 3 lijken).

David kan op dat moment een einde maken aan de terreur als hij zijn geweer richt op de wildeman, maar George voorkomt dit wanneer hij zich realiseert dat, ja, hij eindelijk zijn verloren zoon gevonden heeft! De wildeman vlucht, George zet de achtervolging in en het verhaal krijgt uiteindelijk een onverwacht bitterzoet en weemoedig einde! De politie (zoals altijd arriverend na de feiten) krijgt te horen van de enige overlevenden (David en zijn nieuwe vriendin) dat ze geen kans hebben om de wildeman te vinden en dat het park gesloten zal worden. De wildeman staat op zijn beurt op de top van een rotsformatie bij een ondergaande zon zijn vallei te overkijken. Op deze manier wordt de film afgesloten en tegelijkertijd de deur op een kiertje gezet voor een vervolg. Het park is echter nooit meer opengegaan want een vervolg bleef uit. En da’s misschien ook maar het beste want er is waarlijk geen uitzonderlijk element te detecteren in deze slasher die uitkwam op een moment dat het genre er uit zag als een uitgemergelde koe. Deze prent zal eerder de ogen doen dichtvallen dan het hart sneller laten slaan.

Dat laatste kan misschien wel gebeuren indien je de Europese versie kan vinden met als titel Son Of Sleepaway Camp, waar ze klaarblijkelijk stukken hardcore porno hebben ingestoken!