Luke Cage Season One

Nicolas Cage heeft zijn artiestennaam van hem afgeleid, maar persoonlijk vind ik Luke Cage, oftewel Power Man, maar een oninteressante held. Hij heeft mij nooit weten te raken als karakter. Weer een held die een soort van coming of age heeft en besluit tegen het onrecht te vechten. Onkwetsbaarheid is zijn superkracht. Nou ja, ook een beetje ‘lame’ om eerlijk te zijn. Totdat ik hem tegenkwam in de New Avengers. Luke Cage was voor mij nog steeds een man met een afro, een tiara en een geel shirt. Hier was hij kaal met een ringbaardje en een gewoon t-shirt, een gewone man met toevallig superkrachten. In New Avengers is hij al gauw een fan favorite geworden die in vele andere Marvel series te vinden was. Luke werd als mens neergezet, zelfs op relationeel gebied met Jessica Jones en hun kindje. Dit is ook de Luke Cage die in Netflix’s Luke Cage te zien is.

Natuurlijk kennen we Luke Cage (Mike Colter) al in de Marvel Cinematic Universe. Hij was in Jessica Jones haar love interest. Nadat hij de waarheid over Jessica (Krysten Ritter) en haar aandeel in de dood van zijn geliefde te horen kreeg ging hij ervandoor. Hij besloot naar Harlem te gaan en daar overdag in de kapperszaak van Pop (Frankie Faison) te werken en s’avonds in de nachtclub van CornellCottonmouthStokes (Mahershala Ali). Dat Cottonmouth een crimineel is, is vervelend, maar Luke wil gewoon rust in zijn leven en zich nergens mee bemoeien. Helaas wil het lot wat anders voor hem. Als een paar protegés van Pop, besluiten om Cottonmouth te bestelen vraagt Pop hem om te helpen. Tegen wil en dank moet hij de strijd aangaan met dé gangster van Harlem.

De kracht van Luke Cage zit hem niet in het heldenaspect, maar in het menselijke aspect. Luke is geen held, hij is er toevallig op het juiste moment en besluit het goede te doen. Dat maakt hem voor de ene een held en voor de ander gewoon een mens. Dat Luke gewoon een normaal leven wil leiden ligt er wel erg dik bovenop. Zo nu en dan deed Luke Cage mij zelfs aan Daredevil denken die ook de lasten van de wereld op zijn schouders heeft. Luke blijft te rechtvaardig en ontstijgt daarmee zichzelf niet als karakter. We zien maar een klein aspect van hem, terwijl er onder de oppervlakte veel meer lijkt te zitten, vooral als je ook kennis hebt van de comics en weet hoe zijn ontwikkeling daar is. Ruimte voor deze ontwikkeling is er meer dan genoeg, maar ook hier wordt er een balans gezocht tussen de strijd tegen het onrecht en de karakteruitdieping, waarbij de nadruk op de actie ligt.

De strijd die we daarbij te zien krijgen is een beetje meer van hetzelfde van wat we tot nu toe al gezien hebben in de voorgaande Netflix series. De vernieuwing die we hier krijgen ligt in de setting en het spel met de bijkarakters. Cottonmouth, Misty Knight (Simone Missick), Pop, en oude bekende Claire Temple (Rosario Dawnson) is top te noemen. Ik moet eerlijk aangeven dat ik na de eerste paar afleveringen nog niet zo goed wist wat ik met Luke Cage aan moest, maar later in de serie zat ik er in, en daar had de ondersteunende cast een ontzettend grote rol in.

Luke Cage zet de trend van de Netflix Marvel’s goed door. Het is makkelijk en simpel vermaak, een mooie uitbreiding van het Marvel universum, maar helaas geen hoogvlieger. Zeker bingewaardig maar niet memorabel. Tot nu toe is Jessica Jones de hoogvlieger van de reeks, maar goed, Iron Fist is next en dan op naar The Defenders!