Lover of the Monster

Poster voor de film "Lover of the Monster"

Lover of the Monster

83 min - Horror
Your rating:

Country:   Italy
Language:  Italian
Release Date:  1974
Director:  Sergio Garrone
Runtime:  1 h 23 min
Writers:  Sergio Garrone


Al van jongs-af-aan worden we opgevoed om enkel het goede na te streven en het kwade achter ons te laten. De realiteit is echter dat we allemaal grijs zijn, een mengeling van goed én kwaad. Bij de een is het goede al wat meer vertegenwoordigd dan het kwade, of vice versa, maar we hebben allemaal wel eens iets uitgestoken wat niet al te netjes is of juist een goede daad gedaan. Een uiterst belangrijk werk in de literatuur dat handelt over de dualiteit in de mens was Robert Louis Stevenson’s “The Strange Case Of Dr. Jekyll And Mr. Hyde”, dat een overdonderend succes werd toen het verscheen in 1886. Sindsdien heeft het al ontzettend veel andere mensen geïnspireerd. Ook in de filmwereld volgden er pogingen om het verhaal natuurgetrouw op het witte doek te brengen. Of men nam het verhaal als uitgangspunt voor een losse interpretatie. Hier gaat men nog een stapje verder door ook nog wat elementen uit Mary Shelley’s Frankenstein toe te voegen!

Dr. Alex Nijinski en zijn knappe vrouw Anijeska (en vooral jonger, met het leeftijdsverschil tussen acteur en actrice 20 jaar!) arriveren bij het landgoed van Anijeska’s vader, waar ze een poging gaan ondernemen om hun huwelijk te redden. De dokter blijkt namelijk nogal een jaloers baasje te zijn en dat betert er niet op als een gezamenlijke vriend, Dr. Igor Walensky, hen bezoekt en duidelijk laat merken dat hij Anijeska wel ziet zitten. Na het statige landhuis ingericht te hebben, vindt Alex een boek van Anijeska’s vader, waar gepraat wordt over experimenten. Hij gaat in de kelder op zoek en vindt een deur dat naar een laboratorium vol apparaten leidt. Als hij verder leest, blijken de experimenten te gaan over het terug tot leven wekken van de doden. Om een test uit te voeren, vergiftigt hij hun hond en koppelt het beest aan het apparaat. De poging het terug tot leven te wekken mislukt, maar de dokter krijgt zelf een elektrische schok te verwerken. Even later wordt een gezinnetje op het platteland om het leven gebracht. Wanneer ’s avonds Anijeska gaat eten, is haar man, bezweet en verward, te laat…

Dus we hebben hier een mix tussen Dr. Jekyll And Mr Hyde enerzijds en Frankenstein anderzijds. De invloed van die laatste is echter enkel te voelen in de scène met de dode hond, waarna er totaal geen sprake meer van is. Voor de rest hebben we hier dus te maken met het verhaal van een man wiens duistere kant op gepaste tijden de bovenhand voert en hem tot een moordlustige ravage drijft. Van enige verrassing is natuurlijk geen sprake en van zodra Alex op de grond ineenstuikt nadat hij de hendel van de machine vastgrijpt en een elektrische schok krijgt, weet je al hoe laat het is. Overigens wel een heel luie ontwikkeling in het script om het ontstaan van de transformatie toe te schrijven aan een onvoorzichtigheid van de dokter die hem normaal enkel op wat rechtstaande haren zou moeten komen te staan. Best niet teveel over nadenken en aanvaarden dat die ene stroomstoot het verankerde kwaad diep binnenin de dokter naar boven laat komen.

Een enkele blik op de aftiteling zal voldoende zijn om te beseffen wie de transformatie ondergaat voordat je ook maar 1 beeld op je televisie hebt gezien. Uiteraard is dat het personage gespeeld door Klaus Kinski, wiens markante uitstraling en stalen blik voldoende zijn om de koelste kikker te doen zweten. Opvallend is dan wel om te moeten zien dat de man hier een initieel vrij zachtaardig personage mag spelen en ook hier overtuigt in de wat kalmere en gevoeligere momenten. Getormenteerd rolt hij over de grond als zijn duistere invloeden hem overnemen en vol tristesse omarmt hij diegene die hij uiteindelijk het meeste leed berokkent. Extra opvallend is dat de man tijdens zijn ‘Mr. Hyde’ uitspattingen zo goed als geen grimage heeft en dat dat ook niet echt nodig is om het publiek te overtuigen dat we op dat moment met een waanzinnige te maken hebben. Zijn gekreun en wilde ogen doen de rest. De rest van de cast doet het ook behoorlijk goed, al zijn een aantal van de acteurs die de dorpsmensen spelen niet al te subtiel.

Voor diegenen die een beetje bekend zijn met de Italiaanse genrecinema zal ik nu wat minder goed nieuws moeten brengen. Want meestal worden de groezeligheid, smerigheid en het sexy potentieel extra in de verf gezet. Sterker nog, regisseur Sergio Garrone zou hierna zich tweemaal gaan bezighouden met het Nazisploitation-genre met SS Experiment Camp en SS Camp 5 : Women’s Hell en dat zijn niet bepaald kinderfilms. Wel, hij moet zich hier ingehouden hebben, want je kan Lover Of The Monster bijna respectabel noemen! Wanneer Alex aan het moorden slaat, dan doet hij dat meestal door zijn slachtoffer eens een goeie muilpeer te verkopen, wat blijkbaar zo hard aankomt, dat ze na 1 klap al het loodje leggen. De film verzandt al snel in scenes waarbij we door de ogen van Alex kijken als hij al hijgend door de bossen wandelt en hier en daar op slachtoffers stuit. Ook al hebben die soms wapens vast, ze delven allemaal het onderspit. Dat wordt dan afgewisseld met Dr. Igor die Anijeska probeert te verleiden of Alex die het bij zijn vrouw probeert goed te maken. Ondertussen slaagt men er niet 1 maar 2 keer in een onschuldige zwerver ten onrechte te beschuldigen!

Ondanks dat er weinig spectaculairs te zien is, konden er wel een aantal lira vanaf voor de kostuums, want dat ziet er overtuigend uit. En zoals dat zoveel gebeurt bij Europese genrefilms zijn de decors en gebouwen uitstekend. Het landhuis waar het ongelukkige koppeltje in ronddwaalt, ziet er met zijn authentieke architectuur en meubilair 19e-eeuws uit en de met spinnenwebben-bedekte kelders toepasselijk onaantrekkelijk. Er zitten zelfs een paar leuke shots tussen die artistiek mooi in beeld gebracht zijn en door de relatief korte duur van de film gaat het gebrek aan variatie nét niet steken. Komt er nog eens bij dat de finale gepast deprimerend is en met voorsprong het allerbeste aan de gehele film, ook te wijden aan een vrij gruwelijke gebeurtenis tussen Alex en zijn vrouw. Doorheen de film begeleidt een mooie klassieke soundtrack alles heel gepast. Hmm, het gevoel overheerst dat de grondbeginselen aanwezig waren om een hele sterke film af te leveren maar uiteindelijk komt het toch niet helemaal van de grond! En toch… je kan het slechter treffen.

Een vrij obscure film die, gezien de gebruikelijke praktijken van Italiaanse genrecinema, vrij braaf blijft doch voldoende kan boeien en leuk camerawerk heeft dat alles toch van een vlotte dynamiek voorziet. Ja, dit is degelijk entertainment!