Light Of My Life

Poster voor de film "Light of My Life"

Light of My Life

R 119 min - Drama, Science Fiction
Your rating:

Language:  English
Release Date:  2019
Director:  Casey Affleck
Runtime:  1 h 59 min
Writers:  Casey Affleck


In niet gespecificeerde nabije toekomst is er een wereldwijde pandemie geweest die alleen vrouwen trof. Het grootste deel van de vrouwen stierf uit waardoor mannen alleen achterbleven. Er zijn verhalen her en der dat er nog vrouwen leven, maar die worden gevangen gehouden voor wellicht het genot van de mannen die ze wellicht in het gevang hebben.

Het is deze wereld waar een vader (Casey Affleck) en zijn dochter Rag (Anna Pniowsky) rondzwerven.  Rag is één van de weinig overlevende vrouwen, nou ja vrouwen, ze zit tegen pubertijd aan te hikken met haar 11 jaren oud. Ze heeft een kort kapsel en een petje op waardoor ze nog voor een jongen door kan gaan. Ze krijgt echter wel een tweede twijfelachtige blik van de meeste mannen die haar zien. Paps probeert haar te beschermen als een goede vader door niet teveel los te laten wat er allemaal gaande is en hoe men haar ziet. Hij verbergt het allemaal een beetje, terwijl je overduidelijk ziet dat Rag klaar is voor de waarheid, zij schurkt immers tegen jongvolwassenheid aan.

Light of my Life doet mij in de verte denken aan The Road maar dan minder gewelddadig en veel minimalistischer. Dat is meteen ook de kracht van deze film, het minimalistische. Grote delen van de film moet je het maar doen met Casey en Anna waarin het enkel de dialogen zijn wat deze film trekt. De momenten dat er anderen toegevoegd worden aan de scenes stelen zij op geen enkele manier de show, maar leid het op een één of andere manier af. De keren dat er interactie is, is het niet allemaal even logisch wat ons tot het minpunt van deze film brengt. De wijze waarop Casey met anderen omgaat is niet consistent en klopt niet altijd. Waarom schuwt hij de ene keer mensen en de andere keer niet. Is het omdat we bij de goede mannen te maken hebben met gelovige mannen? Ik weet het zo niet te benoemen en dat stoort mij enorm. Ik hoef lang niet overal antwoorden op, maar inconsistente zaken zoals deze verstoren het verloop van de film wat mij als geïntrigeerde kijker eruit trekt.

Casey heeft deze film geschreven, geregisseerd en speelt de hoofdrol wat een prestatie op zich is. Ik ben er echter wel van overtuigd dat hij in zijn script blind is geworden voor de fouten die hierin zaten. Het geheel zou namelijk zoveel beter zijn als het plot en de motivaties wat duidelijker waren. Al met al nog steeds een erg onderhoudende film die door Casey en Anna naar een hoger level getrokken word. Ik verwacht dat we mevrouw Pniowsky nog wel vaker in de toekomst gaan zien. Dat is een jongedame waar potentie in zit.