Lapsis

De technologie van communicatie blijft in flux; waar eerst de telegram als een mijlpaal gezien werd, werd deze technologie op den duur achterhaald door onder andere de komst van glasvezelkabel. In Lapsis van Naoh Hutton is de communicatie technologie een stap verder met de komst van Quantum. Hoewel het merendeel van de systemen over zijn gegaan op deze communicatie technologie, wil Ray (Dean Imperial) er niets van weten. Hij heeft het al druk genoeg met het zorgen voor zijn broer Jamie (Babe Howard) en zijn werk. Quatum is echter niet perfect en heeft constante bekabeling nodig om nieuwe connecties te maken.

Jaime lijdt aan het vermoeidheidssyndroom Omnia en om de kosten van de behandeling te kunnen betalen gaat Ray aan de slag als bekabeler voor Quantum in de hoop zo genoeg te verdienen om hem en zijn broer te kunnen onderhouden. Als bekabeler leg je kabels tussen de verschillende hubs wat er toe leidt dat overal kabels komen te liggen. Het valt Ray echter zwaarder dan verwacht. De route en zelfs de pauzes worden bepaald.

Ray komt er echter achter dat zijn username, Lapsis Beeftech, eigenaardig is. Niet alleen krijgt hij rare blikken wanneer hij zijn username noemt, maar ook blijkt hij meer punten te hebben dan dat eigenlijk mogelijk zou moeten zijn. Het blijkt ook dat hij de naam toegewezen heeft gekregen, terwijl anderen zelf hun naam hebben kunnen kiezen. Het bekabelen blijkt ook niet zo gemakkelijk doorzichtig te zijn als eerder gesteld, er is onderlinge vijandigheid en concurrentie.

Gesitueerd in de tegenwoordige wereld met een sci-fi randje, geeft Lapsis een beeld van het kapitalisme en het anti-kapitalisme. Er wordt een somber beeld geschetst van de zogeheten Gig-economie waarin ZZP-ers als sloofjes worden ingehuurd voor grote bedrijven, wat een parallel schetst met onze huidige economie. Met Lapsis toont regisseur Noah Hutton een ongenuanceerd beeld van een op hol geslagen Gig-economie.