In Fabric

Poster voor de film "In Fabric"

Een bloedstollende rode jurk, een vreemd warenhuis met staff die je een aan een coven heksen doet denken en een vleugje erotica. Het nieuwe werk van Peter Strickland is met recht een ode aan de Italiaanse genre film.

De recent gescheiden Sheila Woodchapel (Marianne Jean-Baptiste) is werkzaam als klerk bij de lokale bank. Ze woont samen met haar zoon Vince (Jaygann Ayeh) en wordt vaker dan haar lief is geconfronteerd met de vriendin van haar zoon Gwen (Gwendoline Christie) en hun seksleven.

Sheila is eenzaam en op zoek naar gezelligheid en misschien wat meer romantiek. Ze zoekt naar gezelschap via de Lonely Hearts advertenties in de krant. Voordat ze op date gaat met een man genaamd Adonis (Anthony Adjekum) besluit ze dat ze een nieuwe jurk nodig heeft en gaat daarom naar het warenhuis Dentley and Sopher’s. Ze vindt daar in het markante warenhuis een rode jurk. Deze rode jurk is volgens de al even markante verkoopster Miss Luckmoore (Fatma Mohamed), de enige in zijn soort en is de perfecte jurk voor haar date met Adonis. Hoewel Sheila in eerste instantie terughoudend is om de jurk te kopen, weet Miss Luckmoore Sheila toch over te halen.

Na de fiasco van een date met Adonis begint Sheila vreemde geluiden te horen in huis en vreemde gebeurtenissen op te merken. Het geschraap van metaal op metaal, de jurk die op verschillende plaatsen in huis op duikt; dit zijn maar een paar voorbeelden van de vreemde gebeurtenissen in huis.

In Fabric is de vierde full length feature van regisseur Peter Strickland en is met recht een eigenaardige film. Na eerder succes met onder andere Katalin Varga, Berberian Sound Studio en The Duke of Burgundy, geeft Strickland een ode aan de Italiaanse genre film, de Giallo, en dat is ook duidelijk te merken. Wat gelijk opvalt zijn elementen die men doet denken aan films als Profondo Rosso en Suspiria: de indringende muziek en sound effects en het gebruik van felle kleuren op verschillende momenten in de film. Het tempo van de film ligt ook laag en gecombineerd met de willekeurige flashes brengt wat verwarring in de film.

Daarbij moet zeker gezegd worden dat de sfeer van het warenhuis en de dialogen van Miss Lockwood en de eigenaar Mr Lundy (Richard Bremmer) zowel ietwat creepy en leuk zijn. De scenes in het warenhuis na sluitingstijd geven een heerlijk cult-sfeer weer waar de mannequins behandeld worden als levende wezens en soms ook nagenoeg levend lijken. Wat ik persoonlijk een beetje storend vind zijn de anachronismen in de film, maar deze zijn gelukkig miniem.

In Fabric is met recht een eigenaardige en vreemde film en een duidelijke ode aan de Giallo. Voor liefhebbers van deze genrefilms is dit wel een aanrader. Mocht je echter geen fan zijn, dan weet ik niet of deze wel zo interessant is om te kijken.