Rob Zombie’s Halloween

Iedereen kent het verhaal van de uit 1978 stammende slasher flick Halloween. Micheal Myers vermoord zijn familie wordt opgepakt, in een psychiatrische inrichting gestopt en komt jaren later vrij om zijn geboortestad op zijn kop te zetten door er lustig op los te moorden.

Kort en krachtig, meer hoef ik er denk ik niet over te vertellen. Halloween komt uit 1978 en heeft in de loop der jaren een 7 tal vervolgen gekregen die het karakter van Michael Myers verder uitgediept hebben en er een ongeloofwaardige demoon van gemaakt hebben. Dimension Films die de rechten heeft op Halloween en Hellraiser was van plan om de twee hoofdpersonages (Michael Myers en Pinhead) het tegen elkaar op te laten nemen in een negende film. Dit idee is door middel van een poll op de Dimension Films website neergezet. Gelukkig door de vele negatieve reacties is dit er nooit van gekomen. Bob Weinstein het toenmalige hoofd van Dimension Films was echter nog niet klaar met Halloween. Hij nam contact op met Rob Zombie om over een nieuwe Halloween film te praten. Na dit gesprek heeft Rob Zombie die een liefhebber is van het origineel er lang over nagedacht en wou dit in de eerste instantie afwijzen. Hij heeft echter toegehapt met de voorwaarden dat hij de volledige vrije hand zou hebben in zijn Halloween. Rob wou de film een herziende versie geven en juist meer focus leggen op de jeugd van Michael Myers. Voordat hij echter zijn Halloween begonnen is heeft hij contact opgenomen met John Carpenter om hem het nieuws te brengen. De reactie van John was dat Rob er zijn eigen film van moest maken en dat hij er vertrouwen in had.

In 2007 is de remake dan op 31 augustus uitgekomen. Rob heeft inderdaad de eerste 40 minuten van de film de focus gelegd op de jonge Michael Myers (Daeg Faerch) en op de band tussen hem en Dr. Samuel Loomis (Malcolm McDowell). Beiden zijn naar mijn mening erg goed gecast. We zien de eerste moorden waarover in het origineel alleen gesproken wordt en we zien hoe Loomis probeert contact met de jongen te krijgen. De grootste angst van liefhebbers van het origineel is dat Rob in deze scènes de jonge Michael menselijk zou maken en uit zou gaan leggen waarom hij zo geworden is. Niets is minder waar, we beginnen eigenlijk met een jonge Michael die zijn huisrat net gedood heeft. Ja, we zien dat hij uit een white trash familie komt. Ja, we zien dat hij op school gepest wordt. Maar zien we wat de oorzaak is voor zijn gestoorde gedrag. Vanaf het eerste moment zien we dat Michael niet spoort. Geen uitleg, wel een gezicht achter het masker. Nu ben ik er persoonlijk ook geen voorstander van dat het gezicht achter het masker bekend is omdat dat naar mijn mening de mystiek weghaalt. Rob Zombie is echter van mening dat dat juist het karakter meer diepgang en dus enger maakt. Ik ben het daar niet mee eens maar kan wel meegaan met de gedachtegang van Zombie.

Wat we na de introductie te zien krijgen is zoals verwacht een opwaardering van de oude Halloween met moorden in de Rob Zombie stijl die Halloween waardig zijn. Natuurlijk zitten hier ook de klassieke scènes en quotes in die Halloween bekendheid gegeven hebben.

Ik ken het origineel en ben per definitie tegen remakes omdat het naar mijn mening onmogelijk is om de kracht van het origineel in een remake te krijgen. Ik ben vooral tegen remakes waardoor het mystieke karakter wat je kent van vroeger teniet gedaan wordt door de reden te geven waardoor het karakter zo geworden is. Rob Zombie heeft deze fout niet begaan met zijn versie van Halloween. Deze versie kan niet tippen aan het origineel maar dat was ook niet de intentie van Rob Zombie en zo zou de film ook niet bekeken moeten worden. Halloween 2007 is Rob’s interpretatie van het Halloween verhaal. Rob heeft geen slecht werk geleverd maar ook geen uitmuntend werk. De spanning die het eerste deel met zich meebracht is hier bij tijd en wijle te voelen maar niet genoeg naar mijn mening. Rob Zombie besteedt geen tijd aan karakteruitdieping. Niet dat het echt nodig is maar ze karakters worden wel heel erg 1-dimensionaal neergezet. Tevens moet ik zeggen dat de introductie naar mijn mening veel te langdradig is. Dit had met gemak veel korter gekund. Wat ik wel kan zeggen is dat dit tot op heden het beste werk van Rob Zombie is en dat ik in zijn werk een stijgende lijn zie. Ik kijk met smart uit naar de volgende werken van Rob Zombie als hij deze stijgende lijn weet vast te houden.