Grizzly

Poster voor de film "Grizzly"

Grizzly

PG 91 min - Horror
Your rating:

Language:  German, English
Release Date:  1976
Director:  William Girdler
Runtime:  1 h 31 min


Tagline: This summer the National Park will be besieged by a killer grizzly bear!

Buiten het menselijke ras lopen er nog een heleboel andere wezens rond op deze aardkluit. En ook al staan wij in deze maatschappij stijf bovenaan in de voedselketen, dat wil niet zeggen dat de mens ongenaakbaar is en niet voor zijn leven moet vrezen in de verkeerde omstandigheden. Zo blijf je liever uit de buurt van de uiterst agressieve Braziliaanse zwerfspin, wiens gif uiterst dodelijk kan zijn. Ook ga je geen pootje baden in water waar piranha’s in vertoeven, want dan kan je je teentjes vaarwel zeggen. Over niet al te lieve beestjes, daar kunnen films over gemaakt worden! In 1975 was het zover met de referentiefilm Jaws van Steven Spielberg, die de man definitief op de kaart zette met een prent waarvoor de term ‘summer blockbuster’ werd uitgevonden. Naar het schijnt ga je best zo’n grote beert niet in het echt proberen te knuffelen, dus welgeteld een jaartje later was het de beurt aan zo’n grote bruine loebas.

In Amerika zijn er verschillende parken waar beren rondlopen en je als kampeerder voor moet oppassen, doch meestal zijn de dieren wel niet agressief zolang je weet wat je doet. In een natuurpark in Georgia hebben ze echter een probleem, omdat buiten de normale zwarte en bruine beren er ook een grizzlybeer ronddwaalt. Deze laatste is een uitzondering op de regel in de zin dat het beest mensen aanvalt en hen opeet. De 1e 2 slachtoffers zijn een paar vrouwelijke kampeerders, wiens stoffelijke resten worden teruggevonden door parkwachter Michael Kelly (Chrisopher George) en zijn troepen. Dit levert hem een reprimande op van de toezichthouder, aangezien alle beren normaal door hem en zijn mensen in kaart waren gebracht en naar de toppen van de bergen ware geleid. Arthur Scott (Richard Jaeckel), een natuurkundige en vriend van Kelly, geeft echter aan dat deze grizzly nooit eerder gezien was. Er volgen nog meerdere aanvallen en wanneer een kind en moeder in het stadje slachtoffer worden, beslissen Kelly en zijn maats om persoonlijk op jacht te gaan.

Het is natuurlijk geen toeval dat deze film gemaakt werd na het succes van Jaws. In wezen zou je deze film kunnen bestempelen als ‘Jaws in the woods’. Ook de plot en de structuur van deze film heeft goed gekeken naar Jaws voor inspiratie. Je hebt een trio helden (de held met een autoritaire functie, een vriend met een wetenschappelijke achtergrond en een eigenzinnige bestuurder van een voertuig) die samen beslissen om jacht te maken op het monster, een domme leidinggevende figuur die een aantal negatieve beslissingen neemt ingegeven door hebzucht, een monster dat initieel buiten beeld wordt gehouden en hoogstens zich manifesteert met POV-camerastandpunten… al deze elementen zullen heel vertrouwd aanvoelen voor mensen die Jaws hebben gezien. Het maakt dat deze film een aardig surrogaat is voor ‘the real thing’, want Grizzly is uiteindelijk een stuk minder op elk vlak dan Jaws, maar wel aardig om eens te kijken. Beide zijn het avonturenfilms met een horrorkantje met Jaws als stijlvolle A-blockbuster en Grizzly de iets rauwere B-film.

Ja, in Jaws wordt het personage van Robert Shaw vol in beeld opgepeuzeld, maar voor de rest is het toch meer de suspense waar het de regisseur om te doen was. In Grizzly heeft de beer iets meer de kans om zijn klauwen te laten spreken, want er vliegen toch een aantal ledematen in het rond en mensen krijgen de poten van de uit de kluiten gewassen knuffel regelmatig in het gezicht. Dit is ook lang voordat computereffecten in het spel kwamen, dus geen digitale beer zoals in (het overigens uitstekende) The Revenant maar een echt specimen dat op de set werd gebruikt, overzien door een trainer. Natuurlijk gingen acteurs niet echt recht voor de snuit van een beer staan, dus er is een constante mix tussen shots van de echte beer voor beelden op lange afstand (of zonder mensen in dezelfde frame), een valse berenpoot die tenten uiteenscheurt of mensen slaat en een mechanische beer. Toegegeven, het ziet er af en toe wat knullig uit en soms was het ook niet goed te zien wat er nu echt gebeurde.

Ook de vriendschap tussen het trio helden is niet zo goed uitgewerkt als in Jaws (het krijgt simpelweg minder tijd, want Grizzly duurt net 90 minuten, terwijl Jaws 2 uren de tijd neemt voor het verhaal te vertellen). Het voelt een beetje als een flauw afkooksel, ondanks het feit dat hoofdrolspelers Christopher George, Andrew Prine en Richard Jaeckel wel hun volle gewicht in de schaal werpen. Het belangrijkste vrouwelijke personage (een fotografe en de vriendin van Kelly) lijkt initieel een prominente rol te krijgen, doch wordt midden in de film netjes op de achtergrond gehouden en verdwijnt op dat moment zo goed als volledig uit de film, wat een beetje jammer is. Verder lijken een aantal personages onlogische acties te ondernemen om ze zo tot een makkelijkere prooi voor de beer te maken, zoals een vrouwelijke parkwachter die tijdens een zoektocht zonder enige aanwijsbare reden zich uitkleedt om onder een waterval te gaan douchen!

De authenticiteit van het monster en de locaties zijn een sterk punt en helpen het gevoel van realisme te behouden. Er valt hier en daar eens een mooi shot te bewonderen en de muziek (door het London Philharmonic Orchestra gespeeld!) heeft een John Williams-achtige kwaliteit die een klein laagje klasse voorziet. Een ding is zeker, de film ziet er niet uit als een low budget monsterfilm en bevat voldoende momenten waarin de beer zijn ding doet, zodat de verveling nergens echt kan toeslaan. Ik was er niet wild enthousiast over, doch aan de andere kant is er niks waarover de filmmakers zich over moeten schamen en doet iedereen zijn best om boven de middelmaat uit te stijgen. Er zitten zelfs een aantal inventieve scènes in (zoals een stelletje jagers dat een berenjong gebruikt om de grizzly te lokken) en de finale is letterlijk explosief te noemen, wat ook niet anders kan als een heuse raketwerper in het spel betrokken wordt!

Een leuke prent die nergens enige vorm van genialiteit benadert maar op alle vlakken beter doet dan vele andere laagvliegers. Ik denk dat liefhebbers van het ‘animal attacks’ genre er misschien zelfs nog een puntje kunnen bijtellen!