Funny Games U.S.

Poster voor de film "Funny Games"

Funny Games U.S.

R 112 min - Horror, Thriller, Crime
Your rating:

Country:   Germany France United Kingdom Italy United States of America
Language:  English
Release Date:  2007
Director:  Michael Haneke
Runtime:  1 h 52 min


Tagline: Let the games begin...

In 1997 kwam de Oosterijkse horror/thriller Funny Games van Micheal Haneke uit. Deze film bracht destijds aardig wat ophef teweeg omdat deze bepaalde grenzen van dit soort genre films overschrijd. Ten tijde dat Funny Games uitkwam, kwam er een scala aan gewelddadige films uit. Denk hierbij aan Oliver Stone’s Natural Born Killers die zeer gewelddadig was maar eigenlijk als aanklacht tegen geweld bedoeld was. Funny Games is op zijn wijze ook een aanklacht tegen geweld, alleen dan op een andere wijze en op een ander niveau.

Funny Games is echter een film die Duits gesproken is en hierdoor niet bij het grote publiek en voornamelijk Amerika terecht komt. Amerikanen houden er per definitie niet van om ondertitelde films te kijken. Om deze reden heeft Michael Hanneke het aanbod van Chris Coen aangenomen om een Amerikaanse remake van Funny Games te maken. Deze remake van Funny Games zou een shot voor shot remake worden en er was verder één ding zeker; en dat was dat Naomi Watts in de huid van Ann zou kruipen in de remake. Voor de overige acteurs was Haneke in de eerste instantie op zoek naar acteurs die leken op de acteurs in zijn origineel totdat hij besloot dat niet het uiterlijk er toe moet doen maar of de rol “past”.

Voor een recensie met mening en onderbouwing verwijs ik je door naar mijn recensie van het origineel hier. In deze recensie zal ik mij verder enkel bezig houden met de verschillen van de twee films, de overeenkomsten, de totstandkoming en de reacties op de remake. De film scoort echter wel een punt minder dan het origineel wat mij betreft omdat het origineel als een ware audience attack over kwam. De U.S. versie is dit uiteraard ook, maar als ik eerst deze had gezien en nadien het origineel dan had was dit cijfer vermoedelijk omgekeeerd.

Wat betreft verschillen en overeenkomsten kan ik heel erg kort zijn. Het is een shot voor shot remake. Het gehele verhaal is één op één overgenomen. We zien precies dezelfde scènes enkel met andere acteurs, props, omgeving en in een andere taal. Eén scene echter is wel aangepast en dat is wanneer George (Tim Roth) belt voor hulp. Wat de reden voor deze aanpassing is weet ik niet maar het is maar een minuscuul verschil wat de remake echter wel ten goede komt. Qua overkomen kan ik zeggen dat het niet uitmaakt of je het origineel kijkt of de remake, de ervaring blijft hetzelfde. Je kan deze film echter wel overslaan als het origineel al kent, tenzij je de ervaring van Funny Games weer wilt hebben maar nu in een andere taal. Het acteertalent in deze film is echter wel anders maar ook zeker zo sterk als in het origineel.

Wat betreft de totstandkoming heeft Michael Haneke aangegeven nooit weer een film van zichzelf te willen remaken. En dan al helemaal niet shot voor shot. Het proces van shot voor shot is vele malen intensiever dan de film gewoon schieten. Hij heeft hier echter voor gekozen omdat hij nog steeds voor 200% achter het origineel staat en er naar zijn mening niets verandert hoeft en moet worden hieraan. Hij heeft deze remake alleen maar gedaan om met Funny Games het Engels sprekende publiek aan te spreken die niet van ondertitelde “buitenlandse” films houdt. De tijd waarin de U.S. versie van Funny Games uitkomt is al net zoals het origineel op het moment dat gewelddadige films hoogtij vieren. Vergis je echter niet in de bedoeling van Michael Haneke met zijn film. Het geweld is niet bedoeld als simpel entertainment maar als aanklacht tegen de maatschappij die zo gewend begint te raken aan geweld en die steeds naar meer en erger snakt.

De reacties op Funny Games U.S. zijn even divers als op het origineel. De één vindt het een meesterwerk en een sterke aanklacht tegen de steeds gewelddadig wordende maatschappij, de ander vind het een smakeloze film die de kijker niets dan leeg gewelddadig vermaak geeft. Wat je ook van deze film vindt, Michael Haneke is in zijn opzet geslaagd om Funny Games aan een groter publiek bloot te stellen. Kun je een Audience Attack aan en ben je benieuwd naar deze film dan kan ik je aanraden deze eens een keer te kijken. Er rest je echter 1 keuze en dat is de film Duits of Engels gesproken te gaan zien.