Dawn Of The Dead 1978

Poster voor de film "Dawn of the Dead"

Dawn Of The Dead 1978

NR 127 min - Horror
Your rating:

Country:   Italy United States of America Japan
Language:  English
Release Date:  1978
Director:  George A. Romero
Runtime:  2 h 07 min


Tagline: When there's no more room in hell, the dead will walk the earth.

In 1978 kwam een horrorfilm uit die de wereld van de independant cinema en horror liet schudden op diens grondvesten. Er kwam een film uit die voor vele liefhebbers van de genres gezien wordt als het meest toonaangevende voorbeeld van dit genre. Het was een film die zelfs nu nog als een tijdloze klassieker gezien wordt en door miljoenen als all-time favoriet genoemd wordt en inspiratie is geweest voor weer andere miljoenen. Ik heb het natuurlijk over Dawn Of The Dead van George A. Romero.

Het verhaal van Dawn Of The Dead begint in 1974 wanneer George Romero een rondleiding door de Monroeville Mall krijgt. Hij krijgt hier ruimtes te zien waar een opslag van voedsel is waar mensen het geruime tijd vol konden houden bij het uitbreken van een ramp. Dit in combinatie met de mensen die doelloos door dit winkelcentrum liepen deden Romero denken aan een vervolg op zijn klassieker Night Of The Living Dead. Het duurde echter tot 1976 voor Romero hiermee aan het werk zou gaan. Hij kwam weer op zijn vervolg op Night Of The Living Dead tijdens het filmen van Martin. De film zou in het Monroeville Mall plaatsvinden en zou naast een zombie flick in hart en nieren een aanval op de Amerikaanse consumeercultuur worden. Wat Romero in de eerste instantie maakte was een duistere film waarbij de mensheid al aardig aan het vervallen is. In het winkelcentrum zitten overlevenden die leven van de opgeslagen voedsel en die zo’n beetje naakt rondlopen. Ze komen op een gegeven moment een militaire groepering tegen die mensenvlees bewaren om zo de zombies te voeden en te gebruiken voor hun doeleinden. Door de slechte ontvangst van Romero’s Martin kon hij niet de geldschieters vinden die hij voor dit project nodig had totdat Dario Argento contact met hem op nam. Dario nodigde Romero uit om in Rome het script verder af te ronden en geld te investeren in zijn film. Dario wou echter wel de Europese rechten voor distributie hebben op zijn film. Romero kreeg zoals Dario al hoopte inspiratie in Rome om zijn script af te ronden en om het zelfs te herschrijven naar een satirische kijk op de Amerikaanse consumeercultuur. Het eindproduct is in zijn geheel anders dan wat Romero eerst voor ogen had op de aanval op de consumeercultuur na.

In het herschreven plot hebben we nog steeds een aantal mensen die in een winkelcentrum gevangen zitten. Ze hebben voor deze plaats gekozen omdat ze hier het wel even uit konden houden totdat de zombieplaag teruggeslagen is. In dit winkelcentrum zie hoe deze mensen omgaan met de zombie-epidemie in een wel heel erg vreemde manier. Je ziet in deze groep mensen de consumeermaatschappij op zijn ergst. Naast dat deze overlevenden het met de zombies moeten doen, moeten ze ook nog eens met andere overlevenden om weten te gaan.

He filmen van deze film is gedaan in het Monroeville Mall in Pittsburgh, Pennsylvania. De crew kon alleen in dit winkelcentrum filmen van 23:00 tot 07:00 in de ochtend omdat op dat tijdstip de muziek van het winkelcentrum automatisch aanging. Ten tijde van het filmen van Dawn Of The Dead was The Monroeville Mall één van de eerste winkelcentrums in zijn soort. Het winkelcentrum werd door Romero evenals vele andere gezien als het toppunt van de Amerikaanse consumeercultuur. Romero kreeg van bijna alle 150 winkeliers om te filmen in hun zaken. In totaal stonden 13 zaken het niet toe dat Romero in hun zaak filmde waaronder een bank en een juwelier. Romero heeft zijn film in zijn typerende wijze gefilmd zonder het gebruik van storyboards. Zijn ideeën zaten in zijn hoofd en die moesten door middel van de situatie en de omgeving op film komen. Vaak kwamen zijn ideeën er anders uit dan hij oorspronkelijk bedoeld had. De ideeen die getrouw op film gekomen zijn, zijn de aantrekkingskracht van het winkelcentrum op de overlevenden, de wijze waarop ze het winkelcentrum ruimen en het gebruik van de vrachtwagen in de film. Dat in combinatie met een strak filmschema en gelimiteerde hulpmiddelen zorgden ervoor dat Romero ook veel moest improviseren en laten improviseren. Er zitten gehele scènes in deze film die geheel geïmproviseerd zijn en ter plekke bedacht. Het karakte Blades van Tom Savini is er hier één van. Naast dat Tom Savini Blades in deze film speelt, is hij ook hoofdverantwoordelijk voor de special effects. Tom is persoonlijk verantwoordelijk voor het standaard zombie-uiterlijk van de jaren 80 en daar voorbij.

Romero nam voor deze film zoals gebruikelijk zelf de eindmontage op zich om zo doende ervoor te zorgen dat de film het juiste tempo heeft. Het eerste eindproduct wat Romero afleverde was 139 durende extended cut die zijn première beleefde op Cannes. Romero vond deze versie te lang en te met een verkeerd tempo en heeft een nieuwe cut gemaakt van 127 minuten die nog steeds als de beste DOTD cut gezien wordt. Het tempo is goed en er wordt nergens afbreuk gedaan aan de visie van Romero. Voor de Europese distributie heeft Dario Argento echter een eigen cut gemaakt met eigen muziek van zijn trademark band Goblin. Deze versie duurt 118 minuten en richt zich minder op plotontwikkeling en meer op guts en gore zoals destijds vele Italiaanse horrors. Het bijzondere aan deze versie is dat er andere scenes inzitten die in geen van de voorgaande versies gebruikt zijn. Er zijn nog twee andere prominente cuts in de omloop en dat is een PG 13 cut die in Japan uitgekomen is waar haast geen guts en gore te vinden is en de zogenaamde Ultimate Final Version. Oliver Krekel eigenaar van het DVD bedrijf Astro heeft van de verschillende cuts verkrijgbaar alle scenes in één cut gezet en dat achter elkaar op de juiste plekken gemonteerd. Zijn versie duurt 156 minuten maar wordt als één van de slechtste versies gezien omdat deze film niet in een lekker tempo loopt.

George A Romero heeft met zijn Dawn Of The Dead een satirische kijk gegeven op een Amerikaanse maatschappij die de kijkers wel erg bekend voorkomt. Het is tevens een kijk die velen niet willen zien en het zo hard mogelijk willen ontkennen dat (vele) Amerikanen zo materialistisch ingesteld zijn. Hij heeft deze aanval op de Amerikaanse maatschappij verpakt in een zombiefilm die lekker loopt, vol spanning zit en doordrenkt met Guts en Gore. Romero heeft een standaard gezet met satire op deze wijze, maar ook met zijn zombies en met horror in het algemeen. Het is niet voor niets dat Romero als de meester in het zombiegenre gezien wordt. Persoonlijk kan ik ook niet meer zeggen dat ik inderdaad eens ben met het feit dat dit als één van de standaards binnen het genre gezien wordt. Als er één film is die een staat van perfectie weet te bereiken dan is het deze film wel. Op alle vlakken is deze film naar mijn mening een succes. Noem het maar en ik vindt het succesvol uitgewerkt. Jammer dat Romero nooit dit hoogtepunt in zijn carrière heeft weten te evenaren. De film krijgt uiteindelijk van mij echter maar een 9 omdat er altijd wel een overtreffend iets is of nog gaat komen.