Dark Water

Poster voor de film "Dark Water"

Dark Water

101 min - Horror, Thriller
Your rating:

Country:   Japan
Language:  Japanese
Release Date:  2002
Director:  Hideo Nakata
Runtime:  1 h 41 min


Wederom een ghost movie van Hideo Nakata en toevalligerwijs (of juist niet) wederom gebaseerd op een verhaal van Kôji Suzuki, de bedenker van ‘Ringu’. Deze film dateert van 3 jaar na ‘Ringu 2′ en vanwege de overeenkomsten is het makkelijk om snel vergelijkingen te gaan trekken. Laat ik dat dan juist niet gaan doen (althans, nog niet).’Dark Water’ is het verhaal van pas gescheiden moeder Yoshimi Matsubara (gespeeld door Hitomi Kuriko) en haar dochter Ikuko (als 6-jarig meisje vertolkt door Rio Kanno en als 16-jarige door Asami Mizukawa). Zij vecht voor de voogdijschap over haar kind en omdat ze daarvoor aan bepaalde voorwaarden moet voldoen (o.a. goede huisvesting) gaat ze op zoek naar een appartement. Er is echter iets niet pluis in het appartement waar ze terecht komen. Water blijkt een groot probleem te vormen: het complex lekt aan alle kanten (en de bron daarvan lijkt zich exact boven hun appartement te bevinden) en er gebeuren vreemde dingen met het water. Daarnaast lijkt het erop dat Ikuko ‘gespot’ is door de geest van een klein meisje dat ooit in het appartement boven hun heeft gewoond (en waar dus alle wateroverlast vandaan lijkt te komen). Het verhaal ontpopt zich tot de strijd van een moeder die tot het uiterste gaat om haar dochter te redden, en met uiterste bedoel ik dit geval ook echt het uiterste.Zo makkelijk als het is om deze film als de zoveelste ghost movie te categoriseren, denk ik toch dat veel mensen dan voorbij gaan aan een ander thema dat zeer nadrukkelijk in de film aanwezig is: de relatie tussen een moeder en haar dochter. Yoshimi doet in eerste instantie alles om de voogdij over Ikuko te behouden en haar dochter bij zich te kunnen houden. Nadat ze eenmaal in het appartement zijn ingetrokken, moet ze ook nog eens zien uit te zoeken wat er nu allemaal aan de hand is in dat gebouw en wat dat allemaal met haar dochter te maken heeft. Zodra het verhaal zich verder ontvouwt en we meer te weten komen over de geest van het meisje, die Mitsuko Kawai blijkt te heten (een rol die gespeeld wordt door Mirei Oguchi) blijkt dat de moeder-dochter relatie ook aan de basis ligt van haar gekwelde bestaan als geest. Al met al een thema dat op veel momenten in de film naar voren wordt gebracht.Daarnaast lijkt het Nakata’s bedoeling te zijn om de meest alledaagse plekken en objecten een angstaanjagende betekenis te geven: de badkamer, de verdieping rechtstreeks boven hun appartement, een klein rood kindertasje en ga zo maar door. Ik moet zeggen dat de film daarin helaas niet slaagt, althans niet bij mij. Eerlijk gezegd heb ik weinig kippenvel momenten gekend tijdens deze film en Mitsuko is ook lang niet zo angstaanjagend als Sadako uit ‘Ringu’ en dat terwijl ze toch een opvallend gelijkend uiterlijk hebben: allebei lang zwart haar dat voor hun gezicht valt (en daar is al de eerste vergelijking met het alom geprezen ‘Ringu’). Mitsuko draagt echter geen witte jurk maar een gele regenjas, en daarmee wordt ook gelijk een ander punt naar voren gebracht: het regent bijna continu in de film. Zelfs op dat gebied overheerst het water. Ondanks het feit dat kippenvel momenten bij mij nagenoeg uitbleven vind ik de film echter wel interessant omdat er meer wordt gedaan dan alleen maar een ghost movie proberen te maken. Maar ik denk dat ‘Dark Water’ vooral interessant is om te lezen. Ik kan nog geen uitspraak doen over het feit of het een goede verfilming is omdat ik het boek nog niet heb gelezen, maar feit blijft dat ik de film in eerste instantie lichtelijk teleurstellend vond.En dan komen we bij de vergelijkingen, die eigenlijk toch wel onvermijdelijk zijn. Zoals ik al eerder heb gesteld is de overeenkomst in het uiterlijk van Mitsuko en Sadako opmerkelijk maar dat is een feit dat wel meer voorkomt in Japanse/Aziatische ghost movies: kijk maar eens naar ‘Ju-On’ en speel daarna maar een ‘zoek-de-verschillen’- spelletje: op dit gebied zul je namelijk meer overeenkomsten dan verschillen kunnen vinden. Dan is er nog het feit dat ook ‘Dark Water’ een verfilming is van een boek van Kôji Suzuki en dat Nakata met een aantal dezelfde mensen heeft samengewerkt. De soundtrack is wederom geschreven door Kenji Kawai (ook verantwoordelijk voor Nakata’s 2 ‘Ringu’-films en ‘Kaosu’) en screenwriter Takashige Ichimi (die zijn medewerking ook heeft verleend aan 4 van de ‘Ringu’-films en de ‘Ju-On’-films van Takashi Shimizu). ‘Dark Water’ past volledig in de nieuwe stijl Japanse ghost movie en op dat gebied is het zeker geen teleurstelling. Maar met alle voorinformatie in het achterhoofd had ik iets anders van deze film verwacht. Ik kijk er dus met gemengde gevoelens op terug: aan de ene kant een aangename verrassing en aan de andere kant een onverwachte teleurstelling. Maar dat zijn mijn persoonlijke gevoelens bij deze film, dat kan voor iedereen anders zijn. Voor degenen die de film nog niet hebben gezien, raad ik aan om zonder verwachtingen de film te gaan kijken en zeer zeker niet ‘gewoon nog een ghost movie uit Japan’ te verwachten.

http://youtu.be/Iyc6EVBW6ag