Christiane F.

Poster voor de film "Christiane F."

Christiane F.

R 138 min - Drama
Your rating:

Country:   Germany
Language:  German
Release Date:  1981
Director:  Uli Edel
Runtime:  2 h 18 min


Tagline: The Image of a Generation.

“We can be Heroes, Just for one day”

Voor Christiane F., geboren als Christiane Vera Felscherinow, is dit gedeelte van de songtekst van haar jeugdidool de waarheid. Zij is een held, ook al heeft het niet lang geduurd, maar in Duitsland geniet zij nog steeds een sterrenstatus. Zij heeft op een dag de beslissing genomen en heeft Berlijn verlaten om naar haar oma te gaan en af te kicken van de heroïne. Dit is een beslissing die wellicht haar leven gered heeft, ook al is ze later nog een aantal keer terug gevallen. Sinds de geboorte van haar zoon, Jan-Niklas, in 1996, is ze clean en clean gebleven, uit liefde voor haar zoon, om hem voor het leven te behoeden dat zij heeft meegemaakt. Tot op de dag van vandaag woont Christiane nog steeds in Berlijn, in de wijk Neukölln, samen met haar zoon.

Christiane (zeer goed neergezet door de jonge Natja Brunckhorst) is in 1962 geboren op het platteland in Duitsland. Op zesjarige leeftijd, verhuist de kleine Christiane met haar ouders en haar zusje Sabine naar West-Berlijn, waar ze in de forensenwijk Gropiusstadt komt te wonen. Christiane werd stelselmatig mishandeld door haar, aan alcoholverslaafde vader. Dit kenmerkte de jeugd van Christina, totdat haar ouders uit elkaar gingen.

Hierna verhuisde Christiane samen met haar moeder en zusje naar een grauwe flat in een buitenwijk van Berlijn. Op haar 13e wordt ze door een klasgenootje Kessi (Daniela Jaeger) meegenomen naar een discotheek, genaamd: “The Sound”. Gelijk de eerste avond komt Christiane daar al in aanraking met Detlev (Thomas Haustein). Detlev vind Christiane in een paniek aanval voor de discotheek, nadat ze een “Leiche” (lijk) (Rainer Woelk) op de wc’s gezien heeft met een spuit in zijn arm.

Christiane trekt steeds meer met Detlev en zijn vrienden op en krijgt uiteindelijk een relatie met Detlev Christiane komt door twee vrienden van Detlev in aanraking met heroïne. In de eerste instantie snuift ze alleen, maar ze wil het ook intraveneus gaan spuiten, door de “rush” die het geeft. Detlev keurt het eerst af, maar Christiane gebruikt daarop de spuit van een andere junk en zet zo in een goor, aftands openbare WC in West Berlijn haar eerste shot heroïne. Hierna glijdt Christiane steeds verder af. Ze steelt geld van iedereen om haar fix te krijgen.

Op haar 14e verjaardag wil Christiane haar vriend verassen door hem een stuk taart te brengen en om gelijk heroïne te scoren. Ze vindt Detlev bij de “Bahnhof Zoo”, een treinstation in Berlijn. Ze vindt Detlev buiten het station, terwijl hij net bij een klant de auto in wil stappen. Ze confronteert Detlev hiermee en zo komt ze er achter dat hij niet met de mannen naar bed gaat, maar alleen “handenarbeid” verricht.

Christiane jaagt al haar geld er doorheen door de drugs totdat haar moeder haar met een spuit in de armen in de badkamer vindt. Wat hierna komt is een zeer realistische afkickscene, waarin je kan zien hoe het is om op de “cold turkey” manier af te kicken.

Nadat Christiane en Detlev afgekickt zijn, gaan ze hun “vrienden” bij Bahnhof Zoo opzoeken. Echter, de verleiding om weer te gaan gebruiken is te groot, en met het idee dat ze nog een laatste shot kunnen zetten om het af te leren, beginnen ze weer te heroïne te spuiten.. Dit blijkt niet de laatste keer te zijn en met het excuus dat ze elk moment kunnen stoppen met gebruiken, omdat ze toch al “afgekickt” zijn, glijden ze weer terug in de wereld van de heroïne.

Christiane valt nu ook in de prostitutie om aan haar fix te komen. Langzaam glijd ze dieper en dieper in het wereldje, totdat ze leest dat haar vriendin, Babsi (Christiane Reichelt) overleden is door een overdosis. Ze trekt met Detlev bij een klant van hem in. Na een paar nachten betrapt ze Detlev met de klant, waarin Detlev anaal genomen wordt. Christiane raakt hiervan overstuur en zakt in een depressie. Ze besluit om de wereld te ontvluchten en neemt een overdosis…

Christiane overleeft de overdosis en besluit hierna om bij haar oma op het Duitse platteland te gaan wonen.

Ik heb hierboven vermeld dat Christiane tot vandaag de dag clean gebleven is. Op het moment dat ik met deze recensie begon, was dit ook het geval. Maar in augustus 2008 is Christiane met een overdosis in een bad gevonden in een hotel in Amsterdam. Hierdoor heeft ze (tijdelijk) de voogdij over haar zoon verloren.

De film Christiane F. – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo is een film die je niet meer loslaat. De jeugdige acteurs zetten echt de wanhoop van de drugscene van Berlijn in de jaren ’70 neer.

In de film zie je hoe de kinderen worstelen met de verveling van de jaren ’70 en, om uit de sleur te ontsnappen, grijpen ze naar de drugs. Kortom, Christiane F. – Wir kinder vom Bahnhof Zoo is een film die zeer aangrijpend is en in mijn ogen een regelrecht meesterwerk uit de hand van Uli Edel.