Channel Zero: No-End House

Channel Zero: No-End House

44 min - Drama, Horror, Mystery
Your rating:

Language:  English
Release Date:  2017
Director:  Steven Piet
Runtime:  0 h 44 min


Tagline: Your Memories Will Eat You Alive

500 dollar als je door de 9 kamers van het spookhuis NoEnd House weet te komen. Elke kamer is erger dan de voorgaande, maar aan het eind wacht je de prijs. Anderen zijn je al voorgegaan en vertellen je dit niet te doen. Het is het niet waard, maar laten we eerlijk zijn 500 is wel  zeker de moeite waard om 9 enge kamers voor de doorgronden.

Dit is de korte synopsis van de Creepy Pasta NoEnd House geschreven door Brian Russel. In dit korte verhaal maken we kennis David Williams die zich laat verleiden tot het huis. Eenmaal binnen is elke kamer inderdaad erger dan de voorgaande waar hij het op moet nemen tegen demonen, doppelgangers en letterlijk uit de hel moet ontsnappen. NoEnd House is geschreven met een twist van Edgar Allen Poe en Lovecraft wat heerlijk weg leest, maar ook vol met ergernissen zit als dit niet jouw stijl is. Elke strijd die je met het kwaad aan moet gaan is de ergste strijd die je je maar kan bedenken. Je ziel staat telkens weer op het spel. Je ziet geen enkele andere mogelijkheid dan de strijd aan te gaan met de grootste tegenzin. Het is een stijl die je mee moet sleuren in de gevoelens van de hoofdpersoon. Het wil je laten identificeren met keuzes waar je niet voor wil staan. Bij Poe en Lovecraft past dit, ook in boeken, verhalen, films met deze stijl past dit ook. Maar deze pasta is te kort om het goed tot zijn recht te laten komen.

Channel Zero die in 2016 debuteerde met de verfilming van Candle Cove doet het in 2017 nog eens dunnetjes over met The No-End House. Evenals met het voorgaande seizoen is het gebaseerd op wat de makers een grote creatieve vrijheid geeft. Hier hebben we bijvoorbeeld maar 6 kamers in plaats van 9. Het is ook niet de hel waar de ‘spelers’ in terecht komen, maar een andere realiteit. Demonen zijn hier ook niet te vinden, doppelgangers wel. Het klinkt allemaal wat minder interessant, maar hiervoor in de plaats is er een ander element ingekomen, de menselijke emotie van verlies. Waar je in de pasta je verstand dreigt te verliezen is het hier zelfs beter neergezet, je kan je eigen ik verliezen. Hoe, dat laat ik in het midden, dat zou teveel weggeven. Maar dat dit lastig uit te beelden is staat buiten kijf. Hier is het echter geweldig neergezet. Denk je eens in hoe dementie in zijn werk gaat. Je vergeet de kleine dingen eerst totdat je uiteindelijk niet eens meer weet wie je geliefden zijn. Je bent een lege huls ten opzichte van je oude zelf. Dat is wat The No-End House laat zien op een ontzettend sterke manier.

Het verhaal wordt verteld door middel van twee schoolvriendinnen Margot (Amy Forsyth) en Jules (Aisha Dee). Samen met een andere jeugdvriend en een random jongen die ze op een feest tegenkomen gaan ze naar het kunstproject No-End House. Hier wacht er geen 500 dollar op ze als ze het weten te doorstaan, maar hier moeten ze het met de kick doen. Vanaf de eerste kamer is er al een bepaalde atmosfeer te proeven, een mysterie die geleidelijk aan sterker wordt. No-End House heeft ze zes kamers te geven waarbij de opvolgende kamer altijd erger is dan de voorgaande. Margot is hier de hoofdrolspeelster samen met Jules. Margot heeft haar vader verloren en wordt door het huis geconfronteerd met haar herinneringen, angsten en moet hierdoor zichzelf onder ogen komen op een manier waar ze niet klaar mee is.

Channel Zero is geen standaard horror serie met de traditionele scare jumps, geesten, demonen of gore. Uiteraard is dit allemaal te vinden in deze serie, maar dat is niet de onderliggende thematiek. De menselijkheid (in ieder geval in dit seizoen) is waar het om gaat. De symboliek van verlies zoals het hier weergegeven wordt is ontzettend krachtig en doorspekt van emotie. Aan het eind van de rit blijf ik even nadenken over wat ik gezien heb en ben ik wederom onder de indruk. De terughoudendheid waar ze deze pasta mee aanpakken voelt groots aan. De cast en crew heeft hier ook een sterk aandeel in. Logisch ook als je je bedenkt dat het gehele seizoen (van 6 afleveringen) door één en dezelfde man geregisseerd is. Kom maar op met de volgende creepy pasta en zet deze creatieve trend alsjeblieft door!