Cathy’s Curse

Poster voor de film ""

Cathy's Curse

R 91 min - Horror
Your rating:

Country:   Canada France
Language:  English
Release Date:  1977
Director:  Eddy Matalon
Runtime:  1 h 31 min


Tagline: She has the power...to terrorize

Ik ben altijd al gefascineerd geweest door het oproepen van geesten. Een aantal keren heb ik het al eens voorgesteld aan vrienden, maar die wilden er niet van weten. Natuurlijk besef ik ook dat het allemaal waarschijnlijk niets zou opleveren, doch zowel ik als mijn vrienden durfden nooit de stap zetten. De simpele vraag is : waarom twijfel je als je denkt dat het onzin is? Mogelijk zal de angst voor het onbekende, hoe onterecht ook, toch zijn rol spelen. Er even van uitgaand dat een geest terug tot de wereld van de levenden zou kunnen geroepen worden, wat betekent dat in de praktijk? Kan die geest echt objecten laten vliegen? Kan de geest mijn diepste geheimen zomaar even te grabbel gooien in de groep? Of erger nog, neemt de geest bezit van mij en ben ik voor altijd een lege schil die gestuurd wordt? Volgens deze film heb je voor dat laatste zelfs helemaal geen Ouija-bord nodig!

In 1947 gebeurt er een vreselijk ongeluk waarbij de vader en zijn dochtertje van het gezin Gimble levend verbranden in de auto op een winteravond. 30 jaar later nemen de broer van het meisje, George, zijn mentaal onstabiele vrouw Vivian en hun dochtertje Cathy hun intrek in het verlaten, ouderlijk huis. Het lijkt een nieuwe start te worden voor hen, vooral voor Vivian die net herstellende is van een zenuwinzinking. Wanneer Cathy echter op verkenning gaat, vindt ze op de zolder een oude lappenpop met dichtgenaaide ogen. Dit is het startsein voor een aantal vreemde gebeurtenissen waarbij Cathy in het middelpunt lijkt te staan. Ze begint vooral vuile taal te verkopen, laat beeldjes ontploffen door er gewoon naar te kijken en laat mensen omkomen in verdachte omstandigheden. Vader George lijkt er geen erg in te hebben, vooral omdat hij veel van huis weg is en Cathy hem altijd poeslief benadert. Moeder Vivian heeft minder geluk en belandt terug in het gekkenhuis. Het is duidelijk dat Cathy bezeten is, maar door wie en kan ze gered worden?

De film is een mix van elementen uit The Exorcist, Carrie en films over bezeten huizen, gedaan met een uiterst laag budget en gemaakt op 1 maand tijd. Het is bij momenten ook vrij bizar. Misschien is de beste omschrijving die ik er over kan geven wel dat het lijkt op een horrorfilm gemaakt door amateurs, maar dan door een professionele crew met professioneel materiaal. Dat is niet noodzakelijk negatief. De film speelt zich voornamelijk af in en rond het huis van de familie Gimble en ziet er bij momenten eerder uit als een drama dan een horrorfilm, met een vrij vale belichting. Het helpt ook dat de film gedraaid is in de winter, wat de koude, wat afstandelijke sfeer versterkt. Dat is iets wat wel meer Canadeze films hebben (zie bvb. ook Scanners), die altijd een soort mix van Amerikaanse en Europese elementen lijken te zijn. De film wordt nergens griezelig (al zijn er wel wat sinistere momenten), maar de aparte sfeer is wel een groot pluspunt.

Qua structuur is de film wel een rommeltje. Er zitten bvb. een hele resem continuïteitsfouten in. Een aantal van die zijn vrij opmerkzaam. Zo zie je in een scène een man aan tafel zitten, als ware hij gehypnotiseerd. Spinnen, slangen en ratten verschijnen en bekruipen hem. Er wordt gewisseld tussen shots van zijn handen, benen en gezicht, telkens met een ander beest erop. Wanneer je dan in het ene shot een slang tegen zijn borst ziet en in het volgende shot op zijn arm een dikke tarantula aan het rondkruipen is, dan zie je rechts in beeld waar zijn borst is helemaal niets meer. En zo zijn er nog momenten. Nog erger is het gesteld met de logica van het verhaal zelf. Cathy is bezeten, dat is wel duidelijk. Maar door wat? Is het door de pop die ze bijhoudt? Is het het huis? De pop heeft ze namelijk niet altijd bij, maar de bezetenheid gaat lustig door. Het wordt nooit duidelijk, ook niet welke krachten die ze heeft.

Wanneer het haar past, kan ze voorwerpen beïnvloeden, mensen hypnotiseren, wezens uit het niets laten verschijnen,… Eenmaal praat ze in een vreemde stem, daarna nooit meer en praat de pop. Ze staat bovenaan de trap terwijl haar moeder naar haar kijkt. Plots verdwijnt ze (de moeder ziet dit!) en staat ze plots onderaan de trap. De vrouw praat gewoon verder tegen haar dochter, alsof er helemaal niets gebeurd is. Een medium komt praten met Vivian en neemt een voorwerp in haar handen. Onmiddellijk ervaart ze het ongeluk van het begin van de film opnieuw, vrij intens. Je zou zelfs gaan denken dat ze een hartaanval gaat krijgen. Een paar minuten later wandelt ze naar buiten, opnieuw alsof er niets gebeurt is. Alsof de personages aan geheugenverlies lijden.

Terwijl het voorgaande niet echt betuigt van een grote kwaliteit, helpt het wel om de bizarre kant van Cathy’s Curse te versterken. Ook de synthesizer helpt ferm mee, die sommige scènes waar vrij weinig gebeurt, toch voorziet van een donkere ondertoon. Buiten een paar momenten van bloederige make-up (nergens wordt het goor) zijn de speciale effecten voornamelijk een huis-tuin-en-keuken variant. Met behulp van een vislijn laat men bvb. de pop even vliegen of worden deuren en ramen dichtgeslagen. De voorwerpen die stukvliegen worden gewoon vanop afstand stukgeschoten (veel wordt duidelijk in de making-of die bij de recente Amerikaanse DVD/Blu-Ray uitgave zit). De pop ziet er overtuigend smerig uit. De goedkoopheid van de effecten zorgt ervoor dat alles een ‘aardse’ kwaliteit krijgt, alsof het echt gebeurt. Daarbuiten heb je nog een aantal hele toffe verschijningen van het verbrande meisje aan Cathy, zoals een reflectie in het water, die tot de griezeligste dingen behoren die er te zien zijn.

En wat te zeggen van de personages. Dat ze soms zo dom als het achterste van een varken zijn was al duidelijk, doch het acteerwerk is overtuigend, ze zeggen de meest hilarische dingen (Vivian tegen haar echtgenoot “You aswell as I know I’ve just had a nervous breakdown!”) en ze reageren niet altijd gepast naargelang de situatie op het scherm (dat heeft uiteraard meer te maken met de directie en het script). Het kind dat Cathy speelt doet het eigenlijk vrij goed, meer nog, ze mag de sappigste dialogen brengen. Zo scheldt ze op een bepaald moment het medium uit voor een vette, vuile koe. Geen goedkope ‘fuck’ en ‘shit’, maar wel iets creatiever. Tijdens die scheldpartij mag ook Paul meedoen, waarschijnlijk het hoogtepunt. Het is de oude klusjesman die op het huis heeft gelet. Hij is verslaafd aan alcohol en zijn gezicht heeft wat weg van een verouderde Phil Collins. Hij slaagt er ook in om gebeten te worden door de pop (!) en zijn maaginhoud uit te braken op de sneeuw, waarna hij er bewusteloos valt. Da’s blijkbaar geen reden genoeg om de volgende keer weg te blijven uit het vervloekte huis. Zijn beloning is de gruwelijkste dood van de hele film! Sommige mensen zullen dit saai vinden (het tempo is laag), maar ik vond het een, bijna hypnotische, uitwerking hebben op me die me in 1 ruk deed doorkijken.

Voor mensen die kunnen teren op bizarre “je ne sais quoi”-momenten een aanrader, voor kwalitatieve horror mogelijk een afknapper. Ik doe mijn editie in ieder geval nooit weg en zal hem zeker nog eens terugkijken!