Brightburn

Ze zijn erg gelukkig samen. Een prachtige boerderij, een goed en gezond leven en toch mist er iets. Ze kunnen geen kinderen krijgen. Op een avond dat ze het weer proberen is er een storm in de lucht en er ontstaat een enorme knal op het landgoed. Ze gaan kijken en vinden een ruimteschip met een baby erin. Het lijkt wel alsof het zo moet wezen. Ze nemen de kleine man in huis en besluiten hem op te voeden als hun eigen zoon. Hun zoon, het buitenaardse wezen ziet eruit als mens, gedraagt zich als een mens maar in zijn kinderjaren zijn er toch enkele zaken die gek zijn. Hij heeft zich nog nooit gesneden, gebloed of ook maar een kneuzing gehad. Hij is ook sterker dan een normaal kind en veel intelligenter.  In zien tienerjaren ontdekt hij ook nog eens zijn hittestralen, het vliegen en zijn koude adem.

We hebben het natuurlijk over Clark Kent, oftewel Superman.. of toch niet? Als ik heel eerlijk ben geeft Brightburn ons exact hetzelfde verhaal als de origine van Superman, maar dan vanaf een andere zijde. Zie het als een What If, of zoals het bij DC comics genoemd wordt, een Elseworld. In deze alternatieve realiteit zijn het niet de Kents die de kleine buitenaardse vinden, maar de Breyer’s die hun zoon de naam Branden geven. Ook speel het verhaal zich niet in Smallville Kansas af, maar in Brightburn Kansas. En last but not least is deze Superman niet de held die het beste met de wereld en de mensheid voor heeft, nee Brightburn is een superschurk die de wereld en de mensheid wil vernietigen.

Het resultaat in filmvorm is een supervillain origine horror story. De regie van deze film is in handen van redelijke nieuwkomer David Yarovesky onder de bezielende begeleiding van James Gunn als producent. Het werk van Gunn ben ik fan van. Ik ken hem vanaf zijn eerste regieklussen onder de vlag van Troma tot zijn eigen(wijze) genrefilms en zelfs de big budget Guardians films steken met kop en schouders boven de rest van Marvel uit. Gunn is een verteller die het op zijn eigen manier doet wat mij elke keer weer weet te intrigeren. Brightburn is geen verhaal waar je een mega plot twist kan verwachten of waar je om elke hoek verrast kan worden, Brightburn is rechttoe rechtaan, maar dit is ook exact wat deze film pretendeert te zijn. Voorspelbaarheid in deze is goed, je weet welke kant het opgaat en toch is het goed. Voorspelbaarheid hier is een zegen, want het geeft mij als superhero, Gunn en horror liefhebber exact wat ik wil zien. Gore van de diverse moorden, superpowers die Superman waardig zijn en de touch van Gunn.

Brightburn is overigens geschreven door de broer en neef van James Gunn wat ook verklaart waarom wij met deze villain wel een ode aan de superhero film krijgen. Zelfs een cinematic universe is hier te vinden. Of deze ooit verder uitgebreid gaat worden is de vraag, maar Brightburn maakt deel uit van een groter universum. Alle cliches zijn hier te vinden en alles is wat mij betreft goed uitgevoerd. Ik hoop dat we met deze film geen one trick pony van David Yarovesky hebben gekregen, want ik kan niet wachten op meer. De Gunn’s mogen wat mij betreft ook zeker een vinger in de pap houden, deze nieuwe franchise mag wat mij betreft een plekje krijgen naast de reeds bestaande comic universums.