Bride of Chucky

De moordende pop Chucky was na 3 Child’s Play films een horror icoon dat zich kon meten met Freddy Krueger en Jason Voorhees. Hij was smerig, sarcastisch, sadistisch en creatief. Ook werd in alle 3 delen duidelijk gemaakt, dat de ziel van moordenaar Charles Lee Ray op een één of andere logische manier in de nieuwe pop kwam. Voor deel 2 werd de oorspronkelijke schedel in een nieuwe pop gezet en voor deel 3 lekte er bloed in het vat met vloeibaar plastic. Voor dit deel werden de resten van Chucky uit de politieopslag gehaald en naar de ex van Charles gebracht. Chucky was namelijk in een ventilator gesmeten van een spookhuis aan het eind van deel 3.

Tiffany, de eerder genoemde ex van Charles, naait de pop weer in elkaar en roept de ziel van Chucky weer terug in de pop. Dit is zo gedaan en makkelijker dan een boterham met pindakaas smere.n. Eerlijk, ik heb geen flauw idee hoe dit mogelijk is of waarom ze dit zo makkelijk hebben gemaakt. De film doet verder ook niet veel moeite om dit uit te leggen, behalve dat ze een “Voodoo for Dummies” boek heeft. Het lijkt mij vrij onlogisch dat dit soort boeken legaal in de winkels zouden liggen. Dit komt in mijn ogen een beetje overeen met cocaïne verkopen in snoepwinkels. Maar goed, deze film kijken we niet voor de logica, toch?

Tiffany maakt Chucky pissig en sluit hem op in een houten kooi, samen met een speelgoedpop met een trouwjurk aan. Chucky ontsnapt natuurlijk, weet Tiffany te elektrocuteren en haar ziel in de bruidspop te verplaatsen, want waarom ook niet? Ondertussen zijn geliefden Jesse en Jade van plan om er vandoor te gaan en te gaan trouwen. Ook moeten ze de twee poppen naar een kerkhof brengen, omdat Chucky nu opeens een medaillon nodig heeft om zijn ziel naar een lichaam te verplaatsen. Ze hebben overduidelijk iets nodig om deze film inhoud en betekenis te geven, want Chucky de moordende pop is niet genoeg.

Ondertussen probeert de vader van Jade om de geliefden bij elkaar weg te houden, maar dit is cliché, slecht en gelukkig snel afgelopen. Het voelt op deze manier meer als Crybaby dan als een volwaardige Chucky film. De hele film voelt sowieso meer als een slapstick dan als een goede horror film. Brad Dourif blijft een geweldige Chucky, maar Jennifer Tilly als de pop Tiffany kan ik missen als kiespijn. De humor verlaagt zich mede dankzij haar naar hersenloze vrouwonvriendelijke rotzooi.

Bride of Chucky gaat te ver weg van de Child’s Play roots van Chucky. Misschien dat ze daarom de film geen Child’s Play hebben genoemd, maar om eerlijk te zijn kan dat mij weinig boeien, net zoals deze film mij niet kan boeien.