BlacKkKlansman

Wat is onze wereld eigenlijk toch klein als je er goed over nadenkt. Je stapt in de auto en voor je het weet ben je in het buitenland. Binnen 24 uur kan je aan de andere kant van de wereld zitten. Het internet en social media hebben hier ook aan meegeholpen. Dagelijks contact met mensen van over de hele wereld. En toch lijkt het erop dat vele mensen niet verder kijken dan hun neus lang is. In dit geval is dat Spike Lee. Een ontzettend goede filmmaker, maar hij lijkt niet verder te kunnen kijken dan zijn eigen bekrompen USA en dat doet afbreuk aan sterke films zoals BlacKKKlansman.

Heb ik de aandacht te pakken? Hopelijk wel, want ik ben nog niet klaar met mijn verhaal. Laat ik beginnen door direct toe te geven dat de boodschap die Spike vertelt met deze film (en andere werken uit zijn oeuvre) ontzettend belangrijk is en heden ten dage zelfs nog belangrijker lijkt dan in de jaren 70 waar deze film zich afspeelt. Ook wil ik meteen aangeven dat BlacKKKlansman een ontzettend goede film is, maar niet om de redenen die je wellicht denkt..

BlacKKKlansman is losjes gebaseerd op het ware verhaal van Ron Stallworth (John David Washington) die in de jaren 70 weet te infiltreren in de Ku Klux Klan. Dit op zich is al een prestatie, maar helemaal als je weet dat Ron een donkere man is. Hij weet telefonisch de KKK te overtuigen van zijn visie en krijgt amicale contacten tot zelfs het hoogste niveau van de Klan, totdat ze hem willen ontmoeten. Collega Flip Zimmerman (Adam Driver) is de collega die zich als Ron moet voordoen. Dat zijn stem anders klinkt ligt natuurlijk aan een chronische verkoudheid en allergieën. Met gevaar voor eigen leven komt hij in de inner circle van de Klan en weet hij zelfs een ramp te voorkomen.

Het ware verhaal van Ron Stalworth komt redelijk overeen, natuurlijk is het in deze film aangedikt voor entertainment value waar niets op tegen is. Spike heeft echter met deze film ook de mogelijkheid aangegrepen om racisme in de Verenigde Staten onder de aandacht te brengen. Met een thema als de KKK is dat natuurlijk niet meer dan logisch, maar Spike doet zijn uiterste best om het niet alleen moralistisch mee te geven, maar om het ronduit door de strot te drukken en dat staat mij tegen. De kenners van Spike Lee weten dat hij fel uitgesproken tegen Donald Trump is en dat niet onder stoelen of banken schuift. Ik kan de inside joke die als een aanklacht tegen Trump gezien mag worden heel erg waarderen. Subtiel aangeven dat de term ‘Make America Great Again’ ook door de Klan als leus gebruikt wordt is natuurlijk een erg goede referentie naar Trump. Maar om het einde van de film te gebruiken om nieuwsbeelden te laten zien van de ramp in Charlottesville is wat mij betreft smakeloos. Begrijp mij niet verkeerd, het is verschrikkelijk wat daar gebeurd is en de nasleep is al even verschrikkelijk. Ik als Europeaan walg ervan hoe dit door de macht in America is aangepakt. Ik begrijp dan ook ontzettend goed de woede van het Amerikaanse volk hierover. Maar kom op zeg, hier hoef je deze al zo krachtige film niet voor te gebruiken. Dit is niet de enige keer dat Spike zijn mening over het bekrompen Amerika je in het gezicht gooit. Gedurende de film zijn er meerdere momenten waar hij het niet kan laten om dit te doen. Misschien dat deze methodiek in Amerika wel werkt en noodzakelijk is, maar na de vertoning die ik heb gezien was de algemene mening dat het wel heel erg moralistisch is hoe hij de film gebruikt en dat hij daar in doorslaat.

BlacKKKlansman heeft alle elementen om één van de belangrijke films van deze tijd te worden. IJzersterk acteerwerk, een top cast, prachtige beelden en camerawerk. Een soundtrack en dialogen om van te smullen. Was de boodschap alleen maar iets subtieler. Ik denk namelijk dat de gemiddelde filmkijker deze met gemak had opgepakt. Maar misschien ben ik wel niet de gemiddelde filmkijker.