Black Panther

Poster voor de film "Black Panther"

Kan een superhero movie in 2018 nog vernieuwend zijn? Het antwoord is volmondig ja! Black Panther, de film die op superhero gebied weinig leek toe te voegen op het moment van aankodigen, blijkt namelijk één van de sterkste aanvullingen van het Marvel Cinematic Universe te zijn in tijden.

Chadwick Boseman hebben we in 2016 leren kennen als weer een nieuwe Marvel held in Captain America: Civil War. Nu, 2 jaar later, heeft hij zijn eigen film waar we zijn oorsprong te zien krijgen. Hij is de Black Panther, oftewel de koning van Wakanda, het ware El Dorado. De wereld denkt dat Wakanda een derdewereld land is, maar de waarheid is dat ze het rijkste land ter wereld zijn. Ze hebben een berg van vibranium in bezit, het sterkste metaal in de (Marvel) wereld. Zij bewaken het vibranium angstvallig zodat het niet in verkeerde handen valt. Het metaal kan niet alleen de ontwikkeling van de mensheid ontzettend ten goede kan komen, maar het kan ook voor gruwelijke wapens gebruikt worden. In Wakanda is deze balans gevonden en wordt er alleen gestreden uit zelfverdediging, maar de rest van de wereld is hier volgens de heersende klasse van Wakanda niet klaar voor. Als T’Challa uitgedaagd wordt door Killmonger (Michael B. Jordan) en verliest, komt er een andere wending. Killmonger is namelijk geboren in armoede en heeft het Amerikaanse straatleven meegemaakt. Hij weet wat angst, armoede en geweld teweeg kan brengen. Hij is van mening dat hij de mensheid met een overweldigend vertoon van macht kan overheersen om zo een einde te maken aan de armoede en het geweld waar hij zelf zo bekend mee is. Hij zet tegen wil en dank vibranium in om de wereldheersers op hun knieën te krijgen.

Black Panther is een personage die voor het eerst zijn opwachting maakte in nummer 52 van The Fantastic Four in 1966. Dit vlak nadat er veel politieke rassen spanning heerste in America. Marvel zette destijds een ontzettend politiek statement door niet een Afro Amerikaanse man maar een Afrikaan neer te zetten als held. Nu, 52 jaar later, mag je gerust zeggen dat er een held neergezet is die heden ten dage niet alleen nog steeds actueel is, maar misschien wel de held is die deze wereld in werkelijkheid nodig heeft. Zijn visie op samenwerking en muren afbreken in plaats van bezwaren opwerpen horen we niet veel meer op politiek vlak. Black Panther van Ryan Coogler leent natuurlijk goed van de rijke historie van dit character. T’Challa is in de comics een vrij uitgesproken politiek personage. De versie die Chadwick Boseman neerzet, zet deze traditie met furore voort. Dit mag genoemd worden als één van de meest succesvolle aspecten van deze film, maar daarmee meteen ook een ontzettend risico. Popcorn vermaak gaat namelijk lang niet altijd goed samen met een moraliserende wijsvinger. Nu wil ik Black Panther hier niet van beschuldigen, maar er is een vrij dunne grens waarbij de moraal de boventoon viert. Coogler weet deze grens gelukkig erg goed te bewaken en toch deze moraal over te brengen.

De moraal is niet het enige aspect waar Black Panther om geroemd wordt. Je komt haast geen recensie tegen die de film niet de hemel inprijst omdat we hier te maken hebben met een cultureel fenomeen. T’Challa is namelijk de eerste Afrikaanse superheld. Daarbij is het ook nog eens zo dat deze film gedragen wordt door bijna alleen maar Afro (Amerikaanse) acteurs. Laat ik voorop stellen dat ik ontzettend goed snap waarom men daarom deze film zo aanprijst, maar ik vind het ongepast. Zonder mij hierover al te veel over uit te laten vind ik het jammer dat we nu (nogsteeds) in een tijd leven waarbij we afkomst, kleur en religie een rol laten spelen in zoiets als de beoordeling van een film. Voor mij is Black Panther gewoon een ontzettend goede film met een ijzersterke cast en een goede moraal die niet te moralistisch wordt. De balans tussen de main cast en ondersteunde cast is ook geweldig. De ‘bij’ personages zijn haast leuker en beter uitgewerkt dan onze held en diens tegenstander. Alhoewel Michael B. Jordan als de badguy Killmonger erg interessant is om te zien. De film heeft zeker ook zijn fouten hoor. 10 jaar na de eerst Marvel film een nieuwe origin story is lastig te verkopen, vooral als je de held meteen klaar moet stomen voor de aankomende Marvel Extravaganza Infinity War. Het voelt een beetje alsof er twee films in één gepropt worden en dat maakt het alles tot een te volgepropt geheel. Dat er ook nog een ‘coming of age’ aspecten inzitten, zoals romantiek en de bittere strijd tussen vrienden maakt het geheel overvol. Ondanks deze overduidelijke minpunten is Black Panther beter dan de gemiddelde superhelden film en perfect voor een avondje vermaak waarbij je nadien toch nog iets hebt om over na te denken. Daarbij vind ik het prachtig dat ik een wereld te zien krijg die ik niet ken en kennis mag maken met een cultuur die ik te weinig in een film van dit kaliber zie. De wijze waarop Afrika en dan hoofdzakelijk het fictieve Wakanda neergezet wordt is prachtig. De kleuren, de muziek, het ritme.. je wordt als kijker meegesleept naar het juweel van Afrika.