Birds of Prey

Birds of Prey: And the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik enorme twijfel over deze film heb. DC heeft nu niet bepaald de beste track record wat betreft verfilmingen en Suicide Squad heeft een nare nasmaak achter gelaten. Maar goed, ik ben en blijf een comic liefhebber en wil maar al te graag elke comic verfilming zien, zo ook deze nieuwe Harley Quinn.

Harley (Margot Robbie) is single, haar relatie met Mr J, oftewel de Joker, is voorbij. Zij heeft dit echter nog niet aan de grote klok gehangen. Als de squeeze van Mr J. geniet ze namelijk een soort van onaantastbaarheid en dat kan ze met haar gedrag erg goed gebruiken. Op een dronken avond besluit ze echter het toch wereldkundig te maken dat ze weer alleen is.

Slimme keus van haar om het verleden los te laten, maar ze heeft een mega schietschijf op zichzelf geplakt met deze actie. Het jachtseizoen op Harley Quinn is geopend met als grootste stakeholder Black Mask (Ewan McGregor) met zijn Boy Toy Friend Zsas (Chris Messina). Hij is ook degene die haar uiteindelijk te pakken krijgt. Harley gooit het echter op een akkoordje… haar vrijheid voor een diamant die Roman (Black Mask) toegang geeft tot het fortuin van de Bertinelli maffia familie. Zij is echter niet de enige op jacht naar deze diamant. Ze kruist de paden met Helena Bertinelli aka The Huntress (Mary Elizabeth Winstead), Renee Montoya (Rosie Perez), Dinah Lance aka Black Canary (Jurnee Smollett-Bell) en Cassandra Cain (Ella Jay Basco). De dames gaan een ongemakkelijke samenwerking aan om uiteindelijk de strijd met Black Mask en zijn leger aan te gaan.

Redelijk straight forward allemaal, maar dit alles wordt kleurrijker weergegeven dan en regenboog met de wazigheid van een LSD trip. Gek, vreemd en een beetje lekker, maar niet altijd even goed te volgen. Gelukkig hoeft dat ook niet want het geheel is vrij simpel en zeker niet te ingewikkeld. Het sausje doet denken dat het ingewikkelder is dan het in werkelijkheid is. Voor mijn geen nadeel als ik heel eerlijk ben. Je krijgt zo de kans om zonder al te veel na te denken te kunnen genieten van een perfecte zaterdagavond chill movie.

Als comic verfilming moet ik helaas in het duister tasten. Ik ken de Huntress en Harley Quinn, maar de rest van de Birds ken ik niet goed genoeg om een oordeel over te geven. Wat wel opvalt is dat we hier te maken hebben met een film die overdreven politiek correct wil zijn en dan voornamelijk richting emancipatie. De vrouwen zijn namelijk de helden, hebben te maken gehad met machtswellustige mannen en de mannen die we hier zien zijn sadistisch of gewoon dom. Natuurlijk is dit een trucje om het vrouwvriendelijke er overdreven bovenop te leggen, maar voor mij hoeft dat niet. Je ontkomt niet aan dit tintje, maar ik heb mij er niet heel erg aan geërgerd. Dit tintje is voor velen een reden geweest om deze film (bij voorbaat) af te kraken, maar tegen deze haters kan ik alleen maar zeggen; kijk de film eens; de lat bij DC ligt niet erg hoog, maar deze is toch echt goed te pruimen. Vermakelijke film zonder pretenties en Margot Robbie doet het hier stukken beter dan in Suicide Squad. Mijn nare smaak is nog niet weg, maar er begint een beter smaak te ontstaan. Nu maar eens zien wat Gotham Sirens te bieden gaat hebben als volgende Quinn film.