Atlantis

Atlantis

106 min - Drama
Your rating:

Country:   Ukraine
Language:  Ukranian, English
Release Date:  2020
Director:  Valentyn Vasyanovych
Runtime:  1 h 46 min
Writers:  Valentyn Vasyanovych


2025, de zeer nabije toekomst. De oorlog tussen Rusland en Oekraïne is voorbij.  Sergey (Andriy Rymaruk) heet gevochten in deze oorlog en moet zijn weg weer vinden na al het geweld wat hij gezien en meegemaakt heeft. Hij is deze oorlog niet ongeschonden uitgekomen, hij heeft namelijk PTSS. Nadat de fabriek waar hij werkt opgedoekt wordt vindt hij een baan waarbij hij schoon drinkwater rondbrengt. Tijdens één van deze ritten komt hij in contact met Black Tulip, een vrijwilligersorganisatie die lichamen van omgekomen soldaten opspoort, opgraaft en waar mogelijk identificeert om ze een waardig einde te geven. Hij meldt zich aan als vrijwilliger en komt op deze manier oude demonen weer onder ogen terwijl er anderzijds hoop lijkt te ontstaan.

Atlantis is een prachtige film, een lust voor het oog. We gaan van het ene statische beeld naar het andere beeld. Het shot is hierbij even zo belangrijk als hetgeen wat er op dat moment in dat beeld gebeurt. De rust, de cinematografie en de omgeving die je hier ziet is ongekend en heb ik op deze wijze nog niet eerder gezin.

Valentyn Vasyanovych is de man die dit unieke werk aan de man brengt. Wat hij hier laat zien is een dystopische wereld die in een alternatieve toekomst kan liggen, maar ook zomaar in onze eigen nabije toekomst. Hij lijkt het hier namelijk bewust over de Sovjet Unie te hebben in plaats van Rusland. Dat doet mij denken aan een alternatieve toekomt. Uiteraard is dit ook wel logisch wat de verhoudingen tussen Rusland en Oekraïne zijn nu niet bepaald goed te noemen. Dat we hier dan te maken hebben met een film diepe politieke ondertoon is ook niet gek.

Deze toonsetting in combinatie met een haast nihilistisch portret trekt je de film in. Bij tijd en wijle kan je ook haast niet anders denken dan aan een tweede Chernobyl wat ook weer een bewuste keuze lijkt te zijn.. Ondanks het nihilisme lijkt er toch hoop te zijn, hoop uit een onverwachtse hoek die een sterk einde teweeg brengt. Atlantis is een film die je als kijker aan het denken zet. Dat Atlantis de Horizon Award op het Venetiaans Film Festival heeft gewonnen en onderdeel is van het Movies that Matter Festival verbaast mij dan ook niet. Helaas moet je wel om kunnen gaan met de rust in de beelden die zo nu en dan als traag gezien kan worden. IJzersterk is als het goed gebruikt word, echter voelt het zo af en toe iets te langgerekt en als een gimmick. Desondanks, unieke film die het verdient gezien te worden.