Adam’s Apples

Poster voor de film "Adam's Apples"

Eigenlijk is deze film maar met 1 woord te omschrijven: bizar. Schijnbaar heeft regisseur Anders Thomas Jensen wel vaker afwijkende films gemaakt. Het enige andere werk dat ik van hem heb gezien is ‘Brødre’ (broers in het Deens) en die lijkt in geen geval op ‘Adams Æbler’. Maar laat ik eerst eens een kort overzicht geven van het verhaal. Het bizarre aspect zal je vanzelf opvallen.

Het verhaal draait om Adam (verrassend genoeg). Adam (een rol van Ulrich Thomsen) is een neo-nazi die net uit de gevangenis is vrijgelaten en vervolgens tijd moet doorbrengen in een kleine religieuze gemeenschap, geleid door de priester Ivan (gespeeld door Mads Mikkelsen, onder andere bekend van ‘King Arthur’ en ‘James Bond: Casino Royale’). Deze Ivan is alles behalve een conventionele priester, laat staan een conventioneel persoon. Hij is vader van een zwaar gehandicapte zoon maar uit zijn hele doen en laten lijkt het net alsof hij zich niet bewust is van de ernstige situatie waarin zijn zoon zich bevindt. Als je ‘t hem vraagt, gaat ‘t prima met hem. Ivan heeft ook de verantwoordelijkheid over een aantal andere ex-gevangenen. Khalid (Ali Kazim) is ooit opgepakt wegens het overvallen van tankstations, wat hij doet uit een soort van politiek protest. Gunnar (Nicolas Bro) is een dikke, alcoholische kleptomaan en verkrachter. Ivan’s onverklaarbare positieve instelling zorgt ervoor dat hij alle vertrouwen heeft in hen, ook al vallen ze keer op keer in hun oude gedrag terug. Adam staat alles behalve open voor de situatie waar hij zich in bevindt en wil het liefst zo snel mogelijk weg. Ivan vraagt hem hoe hij zijn tijd in de kleine gemeenschap wil doorbrengen, waarop Adam antwoordt dat hij een appeltaart gaat maken (en daarmee wordt de andere helft van de titel verklaard). De reactie die hij hoopte te krijgen blijft echter uit en Ivan vertelt hem dat hij de taart moet maken met appels van de boom die in de tuin groeit. Vanaf dat moment lijkt het lot hem te tarten en gaat alles wat mis kan gaan ook daadwerkelijk mis. Adam wil op een gegeven moment Ivan ook flink te grazen nemen, zodat hij de wereld ziet voor wat het werkelijk is. Echter, ook dit loopt niet zoals hij had gehoopt.

Toegegeven, zo erg bizar klinkt het bovenstaande niet. Wil je weten hoe bizar het werkelijk is, dan zal je de film moeten kijken. Jensen heeft het bijbelse verhaal van Job als uitgangspunt gekozen. Voor degenen die niet zo bekend zijn met de Bijbel: Job is de man die onvoorwaardelijk in God gelooft en wiens geloof door Satan in twijfel wordt getrokken, waarop God zijn bescherming van Job weghaalt en Satan zijn gang laat gaan. Job blijft echter in God geloven, ondanks alle tegenslagen die hij meemaakt (Satan ontneemt hem zijn rijkdom, zijn kinderen en zijn gezondheid). Zowel Adam als Ivan kunnen equivalenten zijn voor het karakter van Job, aangezien beiden tegenslagen moeten doorstaan. Ivan staat symbool voor het onvoorwaardelijke geloof in God terwijl Adam degene is die allerlei tegenslagen moet overkomen om zijn doel te bereiken. Dit alles wordt op een zeer bizarre en humoristische manier naar voren gebracht. Alles wat het maken van de appeltaart kan dwarsbomen gebeurt ook. Maar Adam ondergaat langzamerhand een verandering, eentje die hij pas doorheeft wanneer het al volop in gang is en die hem nogal van zijn apropos brengt. Wat dit voor gevolgen heeft zal je zelf moeten achterhalen.

Zoals ik al zei ben ik niet zo bekend met Jensen’s werk. ‘Brødre’ is van een zodanig andere aard dat het niet te vergelijken is met deze film. Het feit is echter wel dat Jensen met ‘Adams Æbler’ wel een aantal gevoelige onderwerpen aansnijdt. Als voornaamste zijn het Adam’s nazistische opvattingen en Khalid’s terroristische neigingen. Over het algemeen genomen kan je stellen dat hij überhaupt nogal nuchter omgaat met de 3 misdadigers en hun niet mis te verstane daden. Als je hierdoor heen kan kijken en de film verder ondergaat, zie je echter dat hij iets probeert duidelijk te maken. Het feit dat hij het op zo’n aparte manier verbeeldt dient niet in ‘t minst om de aandacht van de kijker te trekken en vast te houden. Ik ben bij toeval op deze film gestuit en het is het bizarre karakter van de film die mij heeft weten te boeien tot het einde. En als je niet de persoon bent die geboeid is door filosofische of religieuze vraagstukken kan je dat ook volledig negeren en gewoon genieten van een humoristische en bizarre film.