28 Weeks Later

Toen de film 28 Days Later uit kwam in 2002, gingen de geruchten al rond dat er een vervolg op zou komen. Ik vond 28 Days Later wel een aardige film en een van de betere films van die tijd, maar geen topper.

De jaren gingen voorbij en de geruchten werden werkelijkheid. Toen de berichten naar buiten kwamen dat de tweede film in de ’28 […] Later’ reeks niet geregisseerd werd door Danny Boyle en dat Hollywood een dikke vinger in de pap zou krijgen, toen hield ik mijn hard vast…

Don en zijn vrouw, Alice, wonen met twee anderen, Jacob en Karen, bij een ouder echtpaar, Geoff en Sally, op de boerderij. Ze zijn de enigen in de omgeving van Sandford die niet zijn geïnfecteerd met het rage virus en ze hebben ‘t huis is zo goed mogelijk gebarricadeerd om niet gezien te worden door de Infected en om de Infected buiten te houden. Er was nog een zevende persoon in het huis, Sam, de vriend van karen, maar die heeft 5 dagen geleden om onbekende redenen het huis verlaten. ‘s Avonds bij het avond eten wordt er op de deur geramd en de jongen smeekt om binnen gelaten te worden. Na wat aarzeling maakt Don, op aandringen van Alice en met Geoffs goedkeuring, de deur open om de jongen binnen te laten. Hij vertelt hen als hij het eten naar binnen werkt dat hij moest rennen voor zijn leven omdat zijn vader, moeder en een horde andere Infected hem wilden vermoorden. Na deze woorden zit de schrik er goed bij Don, Alice en de anderen want de zaken leken net een beetje beter te worden in de omgeving. Kort daarop wordt het huis bestormd door een groep Infected en dringen binnen via de ramen. Karen is de eerste die geïnfecteerd raakt. Don probeert de Infected op afstand te houden zo dat de anderen kunnen vluchten. De jongen vlucht naar boven. Alice gaat achter hem aan, terwijl het oudere echtpaar met Jacob naar de schuur vlucht. Het oudere echtpaar raakt geïnfecteerd en Jacob vlucht de boerderij uit.

Don rent de trap op, met een paar Infected achter zich, om Alice te vinden en de boerderij te ontvluchten. Maar Alice wil de jongen niet alleen achter laten. Dan breken de Infected door de deur en Don kiest eieren voor zijn geld en laat zijn vrouw en de jongen achter. Eenmaal buiten, rent hij weg van de boerderij achterna gezeten door een groep Infected terwijl er meer Infected over de heuvel achter hem aan komen. In de verte ziet hij Jacob weg rennen in de richting van een rivier. Als Don bij de rivier aankomt is Jacob bezig een motorbootje los te maken. Don springt aan boord terwijl Jacob afzet en in het water valt. Don probeert Jacob nog aan boord te krijgen maar de Infected trekken hem onder water en Jocab komt geïnfecteerd weer boven water. Don, volledig in paniek, ontsnapt aan de horde Infected als enige overlevende en vaart weg.

Het is inmiddels 28 weken na de uitbraak en Groot Brittannië is zo goed als veilig verklaard. NAVO troepen, onderleiding van Amerika, beginnen langzaam aan weer mensen toe te laten. Scarlett, een medisch officier, kijkt toe hoe een groep mensen, die net zijn aangekomen per vliegtuig, uitstappen en naar binnen worden geleid door de NAVO troepen. Haar oog valt op twee kinderen, Tammy en Andy, haar jongere broertje. Ze is een beetje geïrriteerd dat niemand haar heeft verteld dat er nu ook kinderen worden toegelaten. Alle nieuwe toegelaten mensen moeten een check op ondergaan om te kijken of ze ziek zijn of misschien een ziekte met zich mee dragen en andere medische dingetjes. Wanneer Scarlett Andy onderzoekt ziet ze dat hij heterochromia iridis, een kleurverschil in de iris van het linker- en rechter oog, heeft. Andy zegt dat zijn moeder het ook heeft.

Tammy en Andy worden, met een clean bill of health, per metro toegelaten tot de Docklands District 1 in Isle of Dogs, een deel van Londen dat geheel functioneel is en onder controle is van de NAVO troepen. Als de metro het station bereikt zien Tammy en Andy hun vader, Don, staan. Don werkt al enige tijd in District 1 als hoofd conciërge. Na een korte rondleiding brengt Don Tammy en Andy naar zijn penthouse appartement en verteld ze wat er gebeurt is met hun moeder en dat hij niks kon veranderen aan de situatie, hoe graag hij dat ook wilde.

‘s Nachts heeft Andy een nachtmerrie en hij is bang dat hij vergeet hoe zijn moeder er uit ziet want hij heeft geen foto van haar. Tammy beloofd hem dat alles in orde komt en de volgende dag glippen Tammy en Andy District 1 uit, om hun oude huis op te zoeken en wat spulletjes op te halen. Ze worden gespot door Doyle, een sniper die op het dak de dingen beneden op de grond in de gaten houdt en meldt dit aan Flynn een helikopter piloot. Het deel van de stad dat Tammy en Andy doorkruizen ligt er verlaten bij. Eenmaal bij hun oude huis aangekomen gaan ze naar binnen om hun spullen te pakken. Als Andy het huis verkent op zoek naar zijn zus, vindt hij zijn moeder op zolder. Ze leeft nog, maar heeft een verwilderde blik en druk Andy bijna fijn als ze hem in zijn armen drukt. Intussen is een team soldaten aan gekomen bij het huis en ze pakken Tammy en Andy op voor het verlaten van de Safe Zone. Alice wordt ook mee genomen en wordt ontsmet, op een onnodig harde manier althans zo lijkt het. Scarlett krijgt de taak om Alice te onder zoeken en komt er snel achter dat Alice drager is van het virus maar op een of andere manier een natuurlijke weerstand heeft tegen het virus.

28 Weeks Later is een beetje het zelfde verhaal als bij 28 Days Later. Het is een wel een goede film maar tegelijkertijd is ‘t ook teleurstellend…

De punten die de film goed maken is dat de film erg goed in elkaar zit wat betreft opbouw, spanning en sensatie. De film begint vrijwel gelijk met een dosis blood, guts en gore. Na de gore wordt de film op gebouwd door een korte uitleg met wat in de afgelopen 28 weken gebeurd is. Daarna worden de main characters geïntroduceerd. Het acteerwerk is goed en dat zet geloofwaardige characters neer die stukje bij beetje worden uitgediept, maar net niet genoeg om, ‘om ze te gaan geven’. Dit geld ook voor geloofwaardigheid van de getoonde emoties in de film.

Zoals een beetje horror film het beaamd zitten er figuren in waarvan je gewoon al weet als je ze voor de eerste ziet dat ze dood gaan. Maar wat deze film niet heeft in vergelijking met een andere ‘beetje horror film’ is dat de main characters over het algemeen geen bijzonder debiele acties ondernemen die bijna nooit te snappen zijn in paniek situaties of buiten zulk soort situaties om. Tuurlijk er zitten van zulke momenten in de film, en een aantal worden ondernomen door zo’n persoon waarvan je weet dat ‘ie toch dood gaat, dus dat hindert niet zo. En dan is nog de soundtrack die heel herkenbaar is, mede door het feit dat het nummer “In the House – In a Heartbeat” dat uit de 28 Days Laters komt, ook weer in deze film een aantal keer voorbij komt. Het andere feit is dat John Murphy ook deze keer de soundtrack heeft verzorgd.

Een ander punt, wat ik persoonlijk wel erg gaaf vond om te weten, was de manier waarop er 28 dagen voor de première van de film in Groot Britannië reclame werd gemaakt voor de film. Op die dag, Vrijdag 13 April, was er een grote waarschuwing te zien op de White Cliffs van Dover. De waarschuwing bestond uit het bekende internationale biohazard symbool en een bericht dat Groot Brittannië een gevaarlijk besmet gebied was.

Gedurende die 28 dagen werden er op steeds meer plekken [makkelijk verwijderbare] graffiti gevonden met het bericht ‘ragevirus.com’. Het web adres was nog niet geregistreerd, zo ondervond een bezoeker van de Engelse humor website b3ta.com en hij of zij heeft het niet bestaande adres aangemaakt voordat de groep die de marketing voor 28 Weeks Later deed. De marketing groep heeft de fout erkend en heeft het domein van de b3ta.com bezoeker gekocht voor een niet genoemd bedrag.

Zo, nu ik de pluspunten gehad heb is het tijd voor de minpunten:

Hoe is dat mogelijk dat Tammy en Andy, als de eerste twee kinderen die net een dag de safe zone binnen zijn gekomen, ongezien langs verschillende zwaar bewapende NAVO patrol units en andere veiligheids maatregelen kunnen glippen om vervolgens naar een gebied te gaan dat nog steeds als onveilig wordt beschouwd?!

District 1 is dus zijn NAVO troepen en verschillende veiligheidsmaatregelen, tot nu de veiligste plek in Groot Brittantië, maar er is geen enkel teken van extra bewaking, extra off limits area’s voor ongeautoriseerd personeel en/of andere beveiligingsmaatregelen rondom de kamer waar Alice ligt als Scarlett ontdekt dat Alice als drager van het virus bekend staat. Goed, Don heeft dan een ‘Tripple A status’, een All Access status [waar is de derde A eigenlijk gebleven?], als hoofd conciërge zijnde. Maar dan nog, zou hij als hoofd conciërge van District 1, dat volgens mij alleen die ene wolkenkrabber is en verder helemaal geen banden heeft met de NAVO troepen die daar gestationeerd zijn, geen toegang moeten kunnen krijgen tot een medische faciliteit van de NAVO, of ben ik dan zo achterlijk? En de NAVO troepen onder Amerikaanse leiding… Er zijn 2 redenen waarom het NAVO troepen zijn en niet alleen het Amerikaanse leger. De eerste reden is omdat ‘t in Europa plaats vindt en de tweede is dat er een politieke boodschap in zit die gericht is op hoe Amerika Irak binnen is gevallen en hoe de Amerikaantjes daar maar blijven falen. ‘Want alleen Amerikanen nemen van de drastische maatregen als dingen mis gaan.’ En natuurlijk zijn ‘t weer van die stereotypes; the High and Mighty Gung-Ho Americans! Rot op met die politieke ondertoon! En dan is er ook nog eens het Rage virus. Hoe zit dat met het virus in 28 Weeks later? Het lijkt een ander virus te zijn dan het Rage virus uit 28 Days Laters. Een van de hoge piefen van de NAVO zegt dat ze weten dat het virus niet via de lucht kan worden verspreid en dat virus het niet van mens op dier en andersom overdraagbaar is. Ik heb zelf geen informatie kunnen vinden of het virus nu wel of niet via de lucht verspreid kan worden, maar dat het virus niet van mens op dier en ondersom overdraagbaar is, is klink klare onzin! In 28 Days Later worden de eerste mensen geïnfecteerd met het virus nadat ze zijn aangevallen door de geïnfecteerde aap!

Hoe dan ook, als je op zoek bent naar een film met aardig wat gore, dat is dit wel een film waarmee je je kunt vermaken. De film is op sommige punten beter dan 28 Days Later en is het kijken wel waard, maar het is geen topper.