Ludovico Einaudi – Elements Tour 2016

Ludovico_Einaudi_elements_tour_2016

DOOR GIULIA GATTI | Wie Ludovico Einaudi zegt, denkt waarschijnlijk direct aan de legendarische film Intouchables uit 2011 waarin de magische pianomuziek van il maestro een duidelijke stempel drukt op de belevenis van deze film.

Voor zijn in 2015 uitgebrachte album ‘Elements is Einaudi enkele dagen in Nederland om in uitverkochte zalen zijn composities ten gehore te brengen voor zijn fans.

De ‘Grote Zaal’ in Tivoli, daar zou het op zaterdagavond 14 mei 2016 gaan gebeuren. In het midden staat een matzwarte vleugel. Eromheen diverse instrumenten – van (bas)gitaar tot viool en van xylofoon tot cello. Ruim een kwartier te laat komt de kleine grote man de zaal binnen, zoals (bijna) altijd gekleed in een zwarte broek met een simpel zwart T-shirt en een donkere blazer. Zijn vijf bandleden staan dan al klaar om te beginnen.

Zodra Einaudi plaatsneemt verzwakt het applaus en begint de pianist te spelen. Hij begint met enkele nummers van zijn nieuwe album, waarbij hij muzikaal ondersteunt wordt door de vijf mannen die afwisselend een hele reeks instrumenten bespelen. Dan gaan de lichten uit en wordt de spotlight gericht op Einaudi en zijn vleugel. De eerste klanken van Fly klinken en het wordt muisstil in de zaal. Hoe je het ook wendt of keert, de tracks uit de film zijn toch de reden waarom het overgrote deel van de mensen ook daadwerkelijk een kaartje heeft gekocht voor dit concert. Hij vervolgt zijn solo met ‘Una Mattina, ook bekend uit Intouchables. Einaudi’s vingers vliegen over de piano alsof hij nooit iets anders heeft gedaan (wat waarschijnlijk ook zo is).

Na een aantal nummers alleen te hebben gespeeld komen de andere muzikanten weer het podium op en vervolgen ze het concert, wat uiteindelijk in totaal een ruime 2,5 uur heeft geduurd. Met een spectaculaire lichtshow spelen ze het laatste nummer, waarna Einaudi van de kruk komt, twee keer ‘grazie’ roept en de bandleden voorstelt. Een extra groot applaus voor de violist – enorm verdiend overigens. Ze verlaten het podium en het applaus en gegil neemt toe. Het wordt luider en luider. En dan komen ze terug, Einaudi en zijn vijf mannen, om vervolgens nog een kwartier (!) te spelen!

Dan is het toch echt afgelopen. Alle lampen gaan aan en de eerste mensen beginnen zich al een weg naar buiten te banen. Ontzettend enthousiast verlaat ook ik de Grote Zaal. Wat was dát gaaf zeg!