Interview met Lex Noteboom van de Deca Tapes

Trends komen en gaan en daarmee ook hele genre’s. Wie kan zich nog hoorspelen herinneren zoals die vroeger op de radio uitgezonden werden? Hele naties leefden vroeger mee met zulke verhalen, zo vergaand zelfs dat men dacht dat het realiteit was en geen fictie. Lange tijd is dit eigenlijk in vergetelheid geraakt, maar het komt weer terug! Lex Noteboom is één van die creatieve geesten die deze goede oude tijd weer wil herleven. Ik sprak met hem over zijn gloednieuwe project: The Deca Tapes.

Lex, Ik heb de eerste drie delen van The Deca Tapes beluisterd. Wat ik tot zover gehoord heb is een spannend en meeslepend verhaal verteld vanuit het standpunt van verschillende personen. Het doet me erg denken aan games zoals System Shock en Bioshock, met name aan de voice recordings die je gaandeweg vindt. Is dit iets waar je inspiratie uit hebt gehaald?

                Eigenlijk kwam het idee voor die opnames achteraf en dat kwam door het idee om er een Podcast van te maken. Dus eigenlijk had ik het idee voor de show, waar ik nog niets over zal verklappen want dat is waar dit naar toe gaat en in eerste instantie wou ik daar gewoon een script voor maken. Toen zag ik Podcast groot worden en ik heb ook een achtergrond in sound-design, dus ik dacht; “hier kan ik die twee liefdes combineren en al die creatieve vrijheid houden.” Toen dacht ik ; ‘’Ok maar als het dan een podcast is, dan moet ik wel met dat medium spelen.” En zo kwam ik dus bij opnames terecht. Het is dus eigenlijk een tweede, wat pragmatische beslissing geweest om er opnames van te maken.

De manier waarop het verhaal verteld wordt is erg meeslepend. Het doet mij ook enorm veel denken aan de hoorspelen van vroeger zoals je die nu nergens meer hoort eigenlijk. Die hoorspelen had je ook in gedachten daarbij?

                Ja, dat genre is eigenlijk prachtig vind ik. Veel mensen kennen vaak wel The Hitchhicker’s Guide to the Galaxy, maar er zijn nog veel meer goede hoorspelen en dat is een beetje verdwenen. Maar toen kwam ik via Twitter bij een community die zich beweegt onder de hashtag #audiodramasunday. Wat die doen is op zondag luisteren naar oude of nieuwe audiodrama’s en delen dan inspiratie met elkaar. Zo kwam ik er ook achter dat nu Podcasts wat groter worden er ook weer meer nieuwe audio drama’s gemaakt worden tot mijn grote vreugde. Dus ik dacht; “Dit is misschien voor mij ook het moment om daar in te stappen en dat ook te proberen.” Zodoende kwam het eigenlijk.

Bij hoorspelen denk ik vaak nog terug aan The War of the Worlds, een zeer invloedrijk hoorspel gebaseerd op het gelijknamige boek. Dit heeft destijds veel te weeg gebracht. In de Deca tapes zijn de invloeden van het hoorspel goed te horen.

                Ja dat klopt zeker. Eigenlijk hoor je dat ook bij Podcast. Zo is er Night’s Veil, dat is een soort hoorspel, waarbij het zich voor doet als de radio-omroep van een niet bestaand dorpje waar hele bizarre dingen gebeuren. Dat werd een soort megahit, omdat er een nieuwe generatie weer hoorspelen ontdekte en daarmee zijn die hoorspelen in de vorm van een Podcast weer nieuw leven in geblazen. Dus je ziet allemaal jonge mensen er over praten alsof het een nieuw genre is en dat is prima, maar eigenlijk kwam het door Night’s Veil weer tot leven.

Dit wakkerde bij jou dus ook weer de inspiratie op. Voor de mensen die de Deca Tapes nog moeten luisteren, kun je misschien een tipje van de sluier oplichten? Waar gaat het over?

               Jazeker! Ik denk dat als je nog nooit naar een hoorspel of Podcast hebt geluisterd dat je het kan zien als een TV show zonder beeld, dus het is een verhaal dat is ingesproken door acteurs met een soundtrack eronder maar zonder beeld. De Deca tapes is achtdelige mysterie, maar ook wel een Science Fiction verhaal. Het gaat eigenlijk over een groep van tien mensen die bij elkaar opgesloten zitten in een ruimte. Ze hebben allemaal een rol toebedeelt gekregen die ze moeten spelen in die groep. Zo is er één de leader, de ander de cleaner. Zo is er een hiërarchie en iedere aflevering horen we een ander lid van de groep over wat er gebeurt in die ruimte waar ze opgesloten zitten. Zo ontvouwt er elke aflevering een verhaal over waarom ze er zijn, of ze er uit kunnen en zo ja hoe.

Dit is goed terug te horen in de eerste afleveringen die al uit zijn. Je hoort ook duidelijk dat het getalenteerde stem-acteurs zijn. Waar heb je die gevonden?

                Dat is een heel traject geweest, want ik heb alles eigenlijk thuis achter mijn computertje geschreven. Op het gegeven moment kwam eerst de keuze: wordt het nu Nederlands of Engels? Toen heb ik voor Engels gekozen, omdat met name in de Verenigde Staten de markt wat meer ontvankelijk is hiervoor. Maar toen kwam natuurlijk wel het probleem dat ik met ‘native’ Engelse acteurs wilde werken. Dus eigenlijk was het voor elke rol weer een lange zoektocht via Twitter, via fora, naar iemand die geschikt was. Zo heb ik voor de eerste aflevering wel drie of vier hoofdrolspelers gehad, voordat ik uitkwam bij degene die klonk zoals ik wilde. Het budget waar ik mee werk is natuurlijk ook beperkt, dus het was echt zoeken, zoeken en zoeken online. En dan is het hopen dat ze thuis een beetje goede set-up hebben staan zodat wat ze opnemen ook even goed klinkt als de rest van de opnames.

Voor dit interview vertelde je dat je voor dit project jouw baan hebt opgezegd! Dat is nogal een dappere keuze.

Ja dat klopt! Ik heb eigenlijk altijd al wel een project lopen, zoals creatief schrijven of muziek projecten en hierbij voelde het alsof al die dingen bij elkaar konden komen. Dus ik had het idee in mijn achterhoofd dat ik op deze manier een wereld kom scheppen, zonder enige creatieve controle uit handen te geen en tegelijk kan ik zelf het ook nog eens zelf marketten in deze huidige tijd. Maar ik wist wel dat als ik dit ga doen, dan moet ik het ook goed doen want het is een groots project. Dus daarom ik besloten om ontslag te nemen. Mijn initiële beraming was eigenlijk dat ik het binnen drie tot vier maanden wel af zou hebben. Dat klopte van geen kant, want uiteindelijk was het twee keer zo lang. Als ik dat van te voren had geweten was het natuurlijk al een stuk spannender geweest. Daar moet ik ook bij zeggen dat ik terwijl er mee bezig was ik ook wat klussen kreeg waar ik freelance mee bezig kon. Dat heeft uiteindelijk wel gunstig uitgepakt op die manier. Aan het begin van het traject wist ik dat ik dit gewoon wou maken en dat het verschrikkelijk tijdrovend zou zijn, dus dat ik dit echt gefocust zou moeten gaan doen en dat ik spijt zou hebben als ik het niet zou doen. Dus toen heb ik mijn baan opgezegd inderdaad.

Je gaf eerder ook al aan heel creatief te zijn. Dat zag ik wel terug aan jouw schrijfstijl op Lex Noteboom’s blog en hoorde ik op Ringwave.net. Ik zie en hoor zeker een heel creatief kantje aan jouw werk en dat is de Deca Tapes ook zeker terug te horen. Je had het er over dat er nog iets gaat volgen op de Deca Tapes?

                Nou het liefst maak ik nog een tweede seizoen. Het is een gesloten verhaal, dus het heeft ook een einde, maar ik heb nog wel ideeën voor nog een gesloten verhaal wat zich in hetzelfde universum afspeelt. Nu ben ik nog vooral bezig met het promoten van deze Podcast. Daarna wil ik nog een album uitgeven van de soundtrack en daarna zou ik wel aan het tweede seizoen willen beginnen, want ik vind het ontzettend leuk om te maken en de reacties zijn tot zover ook bemoedigend.

Ik kan mij die reacties ook zeker voorstellen, want ik werd in de eerste aflevering al helemaal in het verhaal gezogen en ik kijk alweer uit naar de volgende aflevering!

De Deca tapes kan je vinden op:

Email: Hello@baumhouseproductions.com
Luister: https://fanlink.to/TDT
Website: www.thedecatapes.com
Video trailer: https://bit.ly/2TzoPYq
Twitter: www.twitter.com/thedecatapes
Instagram: www.instagram.com/thedecatapes