Harry Potter: The Exhibition

DOOR GIULIA GATTI | Als jonge tiener kroop ik in de hoek van de bank met mijn allereerste Harry Potter boek. Van klasgenootjes hoorde ik dat ze verslingerd waren geraakt aan de magische wereld. Er gingen niet veel pagina’s overheen voor ook ik moest toegeven dat ik mij een tovenaar waande.

Een decennium later is een deel van mijn boekenkast gevuld met de Harry Potter reeks en ook de dvd-verzameling is compleet. Ik kan er niet onderuit: ik ben een die hard fan.

En met mij vele anderen. Toen ik hoorde dat ‘Harry Potter: The Exhibition’ naar Nederland kwam kocht ik direct tickets en samen met wat gegadigden stapte ik in de trein naar Utrecht, waar het spektakel plaats zou vinden. Bij binnenkomst staat er een decor klaar inclusief mantels, toverstokken en Harry’s bril – bezoekers kunnen zich verkleden en op de foto gaan. Deze kans laat ik niet aan mij voorbijgaan. Ik trek de veel te grote mantel aan, pak een toverstok en neem een positie aan. Flits! Dan kunnen we verder.

De volgende ruimte is sober, met in het midden een grote kruk en de welbekende sorteerhoed. Wie zal waar worden geplaatst? Drie bezoekers worden uitgekozen en na een korte speech van de sorteerhoed worden ze respectievelijk in Hufflepuff en Ravenclaw (2x) geplaatst. Een volgende ruimte toont enkele beelden uit de films en dan begint de exhibitie.

Allerlei attributen, kledingstukken en decors die zijn gebruikt in de films zijn  tentoongesteld met een Nederlandse en Engelse omschrijving van het voorwerp. Zo vind je in één vitrine verschillende schoolboeken en Hermione’s kralen tas. Je weet wel, dat kleine tasje waar werkelijk alles in past!

Ook Harry Potter’s bed is te bewonderen, maar helaas, erop liggen mag toch echt niet. Marauder’s Map (de Sluipwegwijzer) is uitgestald en later in de souvenirshop te koop voor een bespottelijke prijs. Verderop zijn mantels te bewonderen van diverse professoren van Hogwarts, zoals die van professor Snape en professor Slughorn.

Weer een andere ruimte heeft een interactief gedeelte, waar bezoekers Mandragora’s (je weet wel, die je uit de grond moet halen met oorbeschermers omdat ze te hard krijsen) uit een pot kunnen trekken.

Daarnaast kun je ook Quidditch spelen door een Quaffle (de Slurk) door één van de drie ringen te gooien. Verderop zie je de bezemstelen van Draco en Harry en de outfits die gedragen werden door de personages tijdens de zenuwslopende wedstrijden.

De volgende ruimte toont nog veel meer kostuums en attributen. Zo kom je langs Dolores Umbridge’s kamer (wie haat haar niet?) en zijn ook de kostuums van professor Lockharts en professor Lupin te bewonderen. Middenin de ruimte is een vitrine neergezet met de Horcruxes, wat behoorlijk wat bekijks trekt. Het dagboek van Tom Riddle vond ik zelf een beetje teleurstellend, maar Salazar Slytherin’s medaillon en Rowena Ravenclaw’s diadeem maakten dat dubbel en dwars weer goed.

Niet veel verder zie ik hem staan: Dobby. Toch wel één van mijn persoonlijke helden uit de Harry Potter reeks en één van de redenen dat ik zo graag naar deze exhibitie wilde gaan. Levensecht staat hij daar, met zijn grote ogen en afzakkende schoudertjes. Ik voel de neiging opkomen om hem op te pakken, maar ik gedraag me en bestudeer de huiself van top tot teen. Ik kijk naar rechts en zie een muur vol met zogenoemde proclamations: de lijsten met hierin regels die Dolores Umbridge opstelde toen zij schoolhoofd werd van Hogwarts. Saillant detail: als je goed keek naar de kleine lettertjes zag je dat er ‘blablablabla’ stond!

Ik loop iets verder en zie dan een bordje met ‘uitgang’. Wat? Is het nu alweer voorbij? Ik heb zoveel gezien, maar voor mijn gevoel was ik pas net binnen! Ik werp een laatste blik op Dobby, mijn held, en loop dan de souvenirshop in. En de foto die aan het begin werd gemaakt? Die kon ik nu kopen voor het schrikbarende bedrag van 15 euro. Nee bedankt. Ik kijk nog even rond en beslis dan dat ik zonder souvenirs CineMec weer verlaat.

Wauw, wat een indrukken! Alle attributen en kostuums zijn met zoveel details gemaakt dat ik mijn petje afneem voor de crew. Ik ga terug naar huis en rommel wat in het tv-meubel. Vol ontzag pak ik de dvd van Harry Potter and the Philosopher’s Stone en plof op de bank. De intro tune start en ik waan me voor de zoveelste keer die dag in Hogwarts.