Filip Tegstedt over Marianne, opener BUT Film Festival 2011

Scroll naar beneden na de YouTube video voor het in NL vertaalde interview

Filip Tegstedt is de regisseur van Marianne, een Zweedse horror film over een Mare. Zijn film was de opener van het BUT Film Festival 2011. Voor de BUT dagkrant had ik de mogelijkheid om Filip te interviewen!

Could you first give us a introduction who you are and what you do?

I’m an independent filmmaker in Sweden. I’ve been working on low-budget projects for the past ten years and I went to filmschool studying screenwriting to become a writer/director. I’ve also done PA work in television and internships on bigger international projects, but MARIANNE is the first feature film I’ve written, directed and produced.

What is Marianne about?

On the surface, MARIANNE is about a man who is haunted by a dream demon from Swedish folklore while he’s trying to piece his family back together after a tragedy. On a more thematical level, it’s about loneliness and being haunted by guilt.

What or who were your inspirations?

I looked at a lot of ghost movies like Don’t Look Now, The Haunting, Dark Water, The Shining, Black Sabbath (the Drop of Water sequence), but also movies like Fucking Åmål (aka Show Me Love), Cappricciosa, American Beauty, Donnie Darko, Nosferatu and Repulsion. There are a lot of movies that inspired the film, but also things like the Smashing Pumpkins album Adore and the novel Let The Right One In were very influential. Also, since I went back to the town I grew up to shoot MARIANNE and it takes place in the suburb I used to live as a kid, it’s also a very autobiographical film.

Marianne is your first feature lenght, why a horror movie?

I like genre movies, but because horror is a very misunderstood genre it’s very hard to get them funded in Sweden. They’re not considdered “quality” films, so there are very few horror films made here. I figured that might make it stand out a bit more, and it’s also easier to market it abroad since it’s much harder as an independent filmmaker to get domestic distribution here than it is to find international distribution. Horror is a very universal language and the people who watch horror films watch movies irregardless of language, culture and budget. It’s simply a good genre to start out in.

The mare is being of folklore, how important was it for you to add folklore to your movie?

I wanted the folklore element because that’s very much a part of the culture in northern Sweden where the story takes place, and the Mare is a very scandinavian thing. The thing it’s based on, sleep paralysis, is one of the scariest things you can experience and that just seemed right for a story about guilt, anxiety, loneliness and haunting. Most horror films that are made in Sweden try to be too stylistically American, but I think it’s important to remain true to the culture the story takes place in, in order for the horror element to actually work and not feel contrived.

You’ve put all your money is this movie, why did you do this?

In Sweden, if you’ve never made a feature film before, you’re not qualified to apply for funding. I spoke to a lot of producers, and a lot of them liked the screenplay and idea, but they only wanted to take on the project if someone else directed and they could get someone to re-write the screenplay, and then shoot it in the south of Sweden. If I’d let them do that, I’d still not have made my debut and the film would have been VERY different.

What’s the most memorable thing that happenen on set during filming?

The whole shoot was really memorable for a lot of reasons. It’s hard to pinpoint something in particular. The rainbow was pretty cool. We arrived on location to shoot the montage with Sandra by the lake, and as soon as we got there the sky just opened up and we got this huge full double rainbow. I grabbed the camera quickly, told her to put the coat on and started shooting. The scene kind of reminds me of the one in Star Wars where Luke is looking at the setting twin suns now, which is kind of nice. It works, I think.

How did you get the cast together and how was is working with them?

Thomas Hedengran was a friend of my script analyst Morgan Jensen. Morgan though he’d be good for the project so that’s how I got him. I found Sandra on a film worker’s forum in Sweden when I was preparing to shoot a pilot for the film. By sheer coincidence she had the same first and last name as the character. Dylan, who plays her boyfriend Stiff, is a friend of mine going back a few years. We also did a no-budget web-series together, and I wrote the Stiff character with him in mind. Gudrun Mickelsson, who plays Sandra’s grandmother, was a friend of my mother’s and I just wanted her in the film.

What’s the Swedish film industry like?

Unfortunately, there’s not enough support for independent filmmakers, first time filmmakers, or genre film production.

Your movie has been screened a couple of times, how were the audience responses?

People seem to really love the film. It’s just something they respond to. We’ve gotten rave reviews too from great websites like Ain’t It Cool News, Twitchfilm, Fangoria, Badass Digest and FEARnet to name a few.

What kind of responses do you hope or expect to get at the BUT Film Festival?

I hope people like it. It’s not really a B-movie/Trash/Underground type of film, it’s more of a dramahorror, but I hope they enjoy it for what it is.

What are your plans for the future?

I’ve got a lot of ideas I’m working on, but nothing I can really go into at the moment.

What would your dreamproject be like?

I’d love to just be able to continue tell my stories.

Anything else to add?

Check out our facebook and twitter!


Zou je ons eerst een introductie kunnen geven, wie je bent en waar je vandaan komt?

Ik ben een onafhankelijke filmmaker in Zweden. Ik heb de laatste tien jaar aan low-budget projecten gewerkt en ik ben naar de filmschool gegaan om screenwriting te studeren om een schrijver/regisseur te worden. Ik heb ook PA werk bij de televisie gedaan, evenals stages bij grotere internationale projecten, maar MARIANNE is de eerste film die ik heb geschreven, geregisseerd en geproduceerd.

Waar gaat Marianne over?

Aan de oppervlakte gaat MARIANNE over een man die geplaagd wordt door een droom demoon uit de Zweedse folklore, terwijl hij zijn familie weer bij elkaar probeert te krijgen na een tragedie. Op een meer thematisch niveau gaat het over eenzaamheid en geplaagd worden door schuldgevoel.

Wat of wie waren voor jou bronnen van inspiratie?

Ik heb naar vele ghost movies gekeken, zoals: Don’t Look Now, The Haunting, Dark Water, The Shining, Black Sabbath (The Drop of Water Sequence), maar ook naar films als Fucking Åmål (ook wel bekend als Show Me Love)., Cappricciosa, American Beauty, Donnie Darko, Nosferatu en Repulsion. Er zijn veel films die als inspiratie hebben
gediend voor de film, maar ook dingen als het album Adore van The Smashing Pumpkins en het boek Let The Right One In hebben veel invloed gehad. Verder, omdat ik voor de opnames van MARIANNE terug ben gegaan naar de plaats waar ik opgegroeid ben en het zich afspeelt in de buurt waar ik vroeger gewoond heb als kind, is het ook een erg autobiografische film.

MARIANNE is je eerste volledige film. Waarom een horror?

Ik hou van genre films, maar omdat horror een erg verkeerd begrepen genre is, is het erg moeilijk om er fondsen voor te werven in Zweden. Ze worden niet als “kwaliteitsfilms” gezien en daardoor worden er hier weinig gemaakt. Ik had gedacht dat het meer zou opvallen en het is ook gemakkelijker om in het buitenland te  verkopen, omdat het hier moeilijker is om als onafhankelijke filmmaker binnenlandse distributie te verkrijgen dan internationale distributie. Horror is een zeer universele taal en de mensen naar horror kijken, kijken naar de films ongeacht de taal, de cultuur en het budget. Het is gewoon een goed genre om in te beginnen.

De Mare is een folkloristisch wezen. Hoe belangrijk was het voor jou om folklore aan je film toe te voegen?

Ik wilde het folkloristische element er in, omdat het een groot deel van de cultuur is in het noorden van Zweden, waar de film zich afspeelt, en de Mare is een erg Scandinavisch iets. Het wezen, gebaseerd op slaapverlamming, is één van de engste wezens dat je kan ervaren en het leek perfect te passen in een verhaal over schuldgevoel, angst, eenzaamheid en rondspoken. De meeste horror die in Zweden gemaakt zijn proberen te stilistisch Amerikaans te zijn, maar ik vind dat het belangrijk is dat je trouw blijft aan de cultuur waarin het verhaal plaats vindt, om het horror element te laten werken en zich niet bedrieglijk voor te doen.

Je hebt al je geld aan deze film gespendeerd. Waarom heb je dit gedaan?

Als je in Zweden nog nooit eerder een film hebt gemaakt, kom je niet in aanmerking voor sponsoring. Ik heb met veel producers gesproken en vele van hen hebben het idee en het screenplay goed gevonden, maar wilden het project alleen op zich nemen als iemand anders het zou regisseren en als ze iemand zouden kunnen krijgen om het screenplay te herschrijven en als ze de film in het zuiden van Zweden zouden opnemen. Als ik ze dat had laten doen, dan had ik nog steeds mijn debut niet gemaakt en dan zou de film ERG anders zijn geworden.

Wat is het meest memorabele wat er tijdens het filmen op de set gebeurd is?

Het gehele filmen was erg memorabel voor verschillende redenen. Het is moeilijk om een bepaald iets uit te lichten, De regenboog was aardig cool. We arriveerden op locatie om de montage met Sandra bij het meer op te nemen en we waren nog niet aangekomen of de lucht klaarde op en we kregen deze gigantische dubbele regenboog te zien. Ik greep zo snel als ik kom mijn camera, zei tegen haar de jas aan te doen en begon met filmen. De scene doet me nu denken aan die ene is Star Wars waar Luke naar de ondergaande twee zonnen kijkt, wat aardig mooi is. Het werkt, denk ik.

Hoe heb je de cast bij elkaar gekregen en hoe was het om met hen te werken?

Thomas Hedengran was een vriend van mijn script analist Morgan Jensen. Morgan dacht dat hij geschikt zou zijn voor het project en zo ben ik dus aan hem gekomen. Sandra heb ik op een forum voor film werknemers in Zweden gevonden toen ik bezig was een pilot voor de film op te nemen. Bij louter toeval had zij dezelfde voor- en achternaam als het karakter. Dylan, die haar vriend Stiff speelt, is sinds een paar jaar terug een vriend van mij. We hebben samen ook een no-budget webserie gemaakt, en ik heb het karakter Stiff ook met hem in mijn achterhoofd geschreven. Gudrum Mickelsson, die Sandra’s oma speelt, was een vriendin van mijn moeder en ik wilde haar gewoonweg in mijn film.

Hoe is de Zweedse filmindustrie?

Jammer genoeg is er niet genoeg steun voor onafhankelijke filmmakers, mensen die voor het eerst een film maken of voor genre producties.

Je film is nu een aantal keer vertoond. Hoe waren de reacties van het publiek?

De mensen lijken van de film te houden. Het is iets waarop ze reageren. We hebben krankzinnige reviews gekregen van geweldige websites als Ain’t it Cool News, Twitchfilm, Fangoria, Badass Digest en FEARnet, om er een paar te noemen.

Wat voor reacties hoop of verwacht je te krijgen op het BUT Film Festival?

Ik hoop dat de mensen de film goed zullen vinden, het is niet echt een B-Film/Trash/Underground type film, het is meer een dramahorror, maar ik hoop dat de mensen er van kunnen genieten voor wat het is.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?

Ik heb nog vele ideeën waarmee ik aan het werk ben, maar niets waar ik op het moment op kan in gaan.

Hoe ziet je droomproject er uit?

Ik zou graag mijn verhalen kunnen blijven vertellen.

Nog verder iets te melden?

Bekijk onze facebook en twitter!