Far Cry 3

Far Cry 3 Boek omslag Far Cry 3
Far Cry
First-person shooter, action-adventure
Ubisoft
2012
Patrick Plourde, Patrik Méthé
Ubisoft Montreal
Microsoft Windows, PlayStation 3, Xbox 360
Single player, multiplayer

Did I ever tell you the definition of insanity? Insanity is doing the exact… same fucking thing… over and over again expecting… shit to change…

Een zeer diepzinnige quote uit Far Cry 3, die op meerdere niveaus een betekenis heeft. Het heeft betrekking op het verhaal van het spel, het slaat op de manier van spel, maar ondertussen is het ook een sneer naar de huidige ontwikkelingen in de game industrie. En hey, laat ik dan ook maar in die volgorde wat gaan vertellen over Far Cry 3.

Jij bent Jason Brody, een twenty something die met zijn twee broers Riley en Grant, zijn vriendin Liza en nog 3 andere vrienden naar een idyllisch eiland ergens in de stille noordoceaan (geografie is niet mijn sterkste punt, het is er warm, er zijn palmbomen en er is strand) op vakantie is om te doen wat twintig jarigen doen op vakantie als hun papa en mama veel te veel geld hebben. Zuipen, luieren en een beetje xtreme sports. Op gegeven moment gaan jullie skydiven boven Rook Island, maar dit was een wat minder goed idee. Rook Island zit namelijk vol met piraten die wel een mooie kans zien in het kidnappen van wat rijke Amerikaanse kids, en voor dat je het weet zit je samen met je oudere broer Grant vastgebonden in een kooi, terwijl je geen idee hebt waar je eigenlijk bent, waar de rest is en wat die gestoorde gast met die mohawk die met zijn pistool in je gezicht wappert precies van plan is. Je weet wel dat je moet maken dat je daar wegkomt, want anders ga je waarschijnlijk in stukjes naar huis. Afijn, je weet te ontsnappen en je komt in contact met de lokale bewoning, de Rakyat, die je opvangen en beloven om te helpen met je vrienden vrij te krijgen. Als jij ze in ieder geval ondertussen helpt met hun piraten probleem. Tijdens de zoektocht naar je vrienden kom je in touch met je inner warrior en begin je steeds beter te worden in piraten om zeep helpen. Ondanks dat je een nobel doel hebt, begint de stapel lijken achter je steeds groter te worden, en vragen je vrienden zich af of het wel de goede kant met je op gaat. Ondanks dat je ze gered hebt van een leven van slavernij of de dood, zien ze wel dat het jou ook wat gekost heeft, naast een aantal van je mede vakantiegangers die het helaas niet hebben overleefd.

Als je eenmaal al je vrienden bevrijd hebt maken jullie een plan om van het eiland af te komen. Maar niet voordat je Vaas, de leider van de piraten en die gast met de mohawk waar ik het eerder over had, een kopje kleiner hebt gemaakt. Hij heeft namelijk je het leven aardig zuur gemaakt op het eiland en daarnaast heb je de Rakyat beloofd om ze te helpen met de piraten. Maar nadat je Vaas eindelijk hebt omgebracht kom je erachter dat er nog iemand boven ze stond, namelijk meneer Hoyt Volker, de slavenhandelaar die de piraten in dienst had, en op een ander eiland zich schuil houdt met zijn eigen privé leger. En erger nog, een van de leden van je vakantieclubje blijkt nog te leven, en in handen te zijn van Hoyt. Dus jij gaat dat doen waar je ondertussen zo goed in bent geworden. Je herlaadt je shotgun, je poetst je mes en je zet je granaten in de olie en je gaat onderweg naar het tweede eiland, om je kameraad te redden van Hoyt terwijl je alles en iedereen dat in je weg staat trakteert op een eerste klas loodvergiftiging.

Far Cry 3 volgt de huidige trend vaneen open world sandbox game (haha, dat is grappig want het is een eiland. Met een strand… dus… zand… nee? Ok, laat maar) met een verhaallijn gestuurd door de hoofdmissies en daarnaast een reeks side quests om XP en betere gear te krijgen. En ze hebben het goed uitgewerkt. Ben je de verhaallijn even zat en heb je geen zin om van hier naar daar te rennen en alles neer te maaien dat beweegt? Dan ga je wat side quests doen, zoals van outpost naar outpost rennen en alles neer maaien dat beweegt, of wat Wanted Missions, en op een bepaalde locatie alles neermaaien dat beweegt… of anders wat Path of the Hunter missions en met een specifiek wapen alles neermaaien dat beweegt… Ok, nu ik het zo terug lees moet ik het misschien wat uitgebreider uitleggen.

Je hebt de volgende mogelijkheden van side quests. Ten eerste zijn er de radio towers. Dit zijn oude, gammele, verroeste torens waar je in moet klimmen en eenmaal boven aan gekomen kun je een radar jammer kapot slaan zodat je meer van de kaart ziet en dus überhaupt weet hoe je van a naar b kan komen. Hierdoor speel je ook wapens in de lokale shops vrij die je daarna gratis in je inventory kan stoppen. Met je nieuwe speeltjes van dood en verderf kun je daarna outposts terug winnen. Zodra je alle aanwezige piraten (en later dus de mercenarys, Hoyt’s privé leger) hebt afgemaakt is een bepaald gebied rond de outpost vrij van vijanden, en kun je hier redelijk onbezorgd rondlopen (hierover later meer). Hoe je deze outposts vrij maakt mag je helemaal zelf weten. Je kan als een Rambo naar binnen rennen met een zwaar machinegeweer, of je gaat eerst van een afstandje met je camera de plek scouten. Op deze manier kun je ook meteen alle vijanden taggen, wat inhoudt dat er een mooi icoontje boven hun hoofd zweeft, zodat je altijd precies weet waar ze zijn. Je kan dan proberen de outpost in te sneaken en iedereen met silenced weapons en je machete dood te maken zonder opgemerkt te worden, wat voor extra experience points zorgt. Maar je kan natuurlijk ook gewoon op een heuvel buiten de outpost met een sniper rifle gaan zitten en iedereens hoofd laten verdwijnen met een goed gemikt schot. Dit is echter geen garantie voor succes, want als de bad guys een lijk zien gaan ze echt wel op onderzoek uit. Dit houdt in dat ze gaan rondlopen en je op deze manier kunnen ontdekken. Tsjah, en als dit gebeurt dan beginnen ze naar de rest te schreeuwen en komt er ineens 4 man op je af van alle kanten, want deze AI weet wat het idee is achter flanking manouvres. Ze kunnen ook nog eens het alarm af laten gaan, en dan ben je wel redelijk de lul, want dan blijven er om de zoveel tijd reinforcements aan komen, net zolang totdat je iedereen hebt afgemaakt. Het is mij ook menig keer overkomen dat ik gespot werd en er gewoon teveel vijanden tegelijk op me af kwamen, en ik maar gewoon de andere kant op ben gerend, via de jungle naar de andere kant van de outpost ben gegaan om het vanuit een andere hoek nog maar een keer te proberen. Zo komt ook mooi die quote uit het begin van pas, soms moet je om het gewenste resultaat te krijgen niet telkens hetzelfde proberen, maar het eens vanuit een andere hoek (letterlijk) proberen.

Anyway, als je een outpost bevrijd hebt krijg je op deze locatie nog wat extra side quests, zoals een Wanted Dead missie, waarbij je een bepaalde vijand in een bepaald gebied moet opzoeken en hem met je mes moet doden. Hij zal alleen nooit alleen zijn, dus als je er levend af wilt komen moet je zijn vriendjes ook nog eerst minder levend maken. Daarnaast heb je nog de Path of the Hunter. Hierbij moet je ook in een designated area zijn, en dan met een specifiek type wapen (pistool, shotgun, boog etc etc) een dier afmaken. Dit is meestal een sterkere variant dan dat je normaal tegenkomt op het eiland, dus dit kan nog best pittig worden. Maar het is wel de moeite waard, want je kan namelijk alle dieren die je tegenkomt villen om betere equipment te maken (om bijvoorbeeld meer kogels bij je te hebben, of om meer loot mee te zeulen etc etc), en met de huid van deze legendary beasts kun je de beste equipment maken. Als laatste heb je nog Supply Drops. Dit is gewoon een race tegen de klok met een auto, een quad of zelfs een jetski. De meeste zijn prima haalbaar, maar sommige gaan langs zulke rare paden dat je het een paar keer vaker moet doen omdat je per ongeluk over de kop vliegt en je tijd op is. Dan heb je verder over de eilanden nog wat losse side missions zitten. Dit zijn meestal inwoners van het eiland die iets van je willen. Ik moet zeggen dat deze mijn minst favoriete side quests waren, want ze hebben weinig met het verhaal te maken en lijken af en toe een beetje random qua wat je moet doen.

Zoals eerder gezegd, het eiland is niet heel erg veilig. Afgezien van de piraten die rondlopen (waarvan je dus geen last meer hebt als je genoeg outposts hebt bevrijd) heb je nog de lokale fauna. En die is kut. Van wilde varkens tot wilde honden, en van buffels tot en met tijgers en beren. En luipaarden. En Komodo varanen. En slangen, haaien en krokodillen. Oh ja, en Cassowaries. Een soort lelijke struisvogels met een bad attitude. Er is echt niks leukers dan door de jungle sneaken omdat je een vijandelijke patrol in de verte hoort en dan ineens het gebrul van een beer achter je te horen. Dat was trouwens sarcasme…

Maar natuurlijk is niet alles zonneschijn op dit mooie tropische eiland, ik heb namelijk ook wel wat dingen aan te merken op het spel. Het eerste punt is een beetje subjectief, want dat ligt er totaal aan hoe je het spel speelt. Ik had namelijk in het begin niet zo’n zin om de verhaallijn al te volgen, dus ik ben eerst alle radio towers en outpost afgegaan. Daarnaast heb ik ook nog alles gecraft wat er te craften viel, en toen ik eenmaal aan de 2de of 3de missie begon had ik al een flink arsenaal tot mijn beschikking en waren de vijanden niet extreem uitdagend. Nu moet ik stiekem bekennen dat dit wel een lekker gevoel geeft, om als een one-man army een basis binnen te sneaken en vanuit de schaduwen iedereen om te leggen zonder gezien te worden. Maar dat maakte het begin van het verhaal wel een beetje raar, want in de cutscenes werd er telkens gedaan alsof het een gigantische achievement was wat ik net deed. Maar goed, zoals gezegd, dit kwam voornamelijk door de manier waarop ik speelde, en gelukkig werd dit later ook wel minder een probleem, want de missies worden steeds moeilijker.

Dan mijn grootste minpunt van dit spel, het tweede eiland. Ik vond dit een beetje een afknapper. Allereerst hoe het eruit ziet. Het eerste eiland is voornamelijk jungle, met de enige open vlaktes bij de kusten en boven op onmeunige heuvels. Hier doorheen kruipen is echt vet, voornamelijk omdat het spel er ook gewoon prachtig uitziet. Maar het tweede eiland is veel meer open en daardoor een stuk saaier. Ook hier had ik al weer snel dat dankzij mijn equipment en het feit dat ik zowat alle skills had aangeschaft (oh ja, skills. Hiermee leer je dingen zoals meerdere vijanden na elkaar stealth killen met je machete, minder schade krijgen, beter mikken met een sniper, etc etc) het allemaal niet meer zo extreem uitdagend was. Ik had nog wel moeilijke momenten, maar op gegeven moment begon het een beetje als een sleur te voelen. Om nog wel even dit te verdedigen vanuit het spel gezien, een groot thema in het spel is drugs gebruik en ik heb iemand wel gehoord over de vergelijking met de eerste keer high worden (het vermoorden van Vaas op het eerste eiland) en alle keren daarna. Die eerste keer is echt een rush en dit gevoel zal je nooit meer evenaren, ook al ga je steeds meer gebruiken. Geen idee of de makers het zo bedoeld hadden, maar ik vind het wel een mooie uitleg.

Dan nog even kort wat ik bedoelde met een sneer naar de game industrie… tegenwoordig komt er elk jaar zo’n beetje wel een nieuwe Call of Modern Battlewarfare DutyField uit, of een nieuw sportspel in dezelfde reeks waar de big selling point is dat je nu ook op een net andere manier tegen de bal kan trappen… UbiSoft (de makers van Far Cry) zelf is er ook wel schuldig aan, gezien we tegenwoordig bij Assassin’s Creed 385 zijn. Gewoon een andere locatie, voeg een keer een wat ander crafting systeem toe en voilà, nieuw spel! En iedereen blijft het maar mooi kopen en pre-orderen en waarom zouden we dan als game studio nog ons best doen om op release day de game breaking bugs eruit te halen? Ons geld is toch al binnen en zolang de micro transactions werken hebben we ons doel bereikt. Maar daar zal ik verder over op houden, zo’n soort blog zijn we als het goed is niet…

Maar ik zal even op een vrolijke noot eindigen, Far Cry 3 is een vet spel. De graphics zijn prachtig (vooral voor een spel van de vorige generatie consoles), de gameplay is heerlijk en heeft soms leuke verrassingen (zoals die keer dat ik een outpost wou aanvallen en deze aan het scouten was toen ik een verdwaalde tijger zag aankomen die de outpost binnen liep en daarna alle piraten de keel doorbeet ) en het verhaal houdt je nieuwsgierig naar hoe het verder gaat aflopen, terwijl het je ook laat nadenken over hoe ver we kunnen gaan als mens en wat de consequenties zijn van onze daden. En had ik je trouwens al verteld wat de definition of insanity is?