Een goed gesprek met Jeffrey Combs

Scroll naar beneden na de foto voor het in NL vertaalde interview

Utopia had tijdens hun zesde evenement het privilege om Jeffrey Combs als gast te mogen verwelkomen. Deze conventie staat over het algemeen bekend als Star Trek en Star Wars conventie, maar met een gast als Jeffrey Combs haal je niet alleen een Star Trek acteur binnen, maar ook een horror icoon. Om deze reden hebben ze mij uitgenodigd om hier tijdens de conventie wat aandacht aan te besteden in de vorm van een interview met Jeffrey.

What made you want to be a actor?

Thats a good question I guess. Hmm, I guess an easy grade, girls. There were a lot of cute girls in the acting class. Well, you know, you start things for one reason and then you find better and better reasons to do what you do and my first reasons were pretty selfish. But then, as I started exploring it as a craft I began to appreciate the honour of being able to bring a character to life and tell a story and explore the human conditions.

I think you’re most famous part is that of Herbert West in Re-Animator.

For what?

Herbert West in Re-Animator.

I don’t remember that! (laughing)

Yeah, so I think I’m best known for that.

You’re seen as a horror icon, what’s you’re opinion about that?

I’m honoured. I had no idea when I made that movie it would be as iconic as it has become. It became pretty clear afterwards with the response of the movie when it opened that it had a popularity to it. But even then I had no idea that 20 years later I would be sitting here talking to you about it, or that we would still be talking about making more of them, even now. Actually I feel honoured. A couple of years ago I made a third sequel for that movie and that’s like kinda rare for a actor to play a role that he began 20 years before. An example of that I can think of is Sean Connery and James Bond or something like that. It’s a pretty unique situation.

Most movies you’re in are horror movies. Is it hard for you to get out of the horror genre?

Yes. It’s the way this business is. When you get known for something, then it perpatuates itself. I suppose it’s natural human nature for the way business is. If you’re a succes in that then that’s what you’re a succes at. It gets a little frustrating for me. You know, you have some power in some ways and then you’re powerless and you’re always a bit of a victim to the system. And so what I try to do is when I do get offered something I try to make everything a little different. I’m not interested in playing the same guy over and over, even though I may be stuck in a genre I try to mix it up a little bit and then I’m not always the same sort of guy. I’m never always the same mad scientist coming around with a needle.

Are you a horror fan?

Well, I am a horror fan of good horror. I suppose that’s a subjective thing but I think there’s a lot of crap.

Could you give me an example of good horror?

There are things that I like or there are portions of movies that I like. But I really don’t like mostly the formulaic, set them up to kill them. I mean it’s so predictable. A carload of young people, a house full of young people and then it’s just who is gonna die first and how, who’s gonna die second and how. Oh, that one’s got a spike through the head, then the next one’s gonna be… you know. To me there’s no drama there. It sort of speaks a deal, a business deal that’s based on every 15 minutes we have to have a cool death as supposed to: what’s our story and what happens next and why are people doing what they do? And to me that’s much more exciting and thrilling when you don’t now what’s gonna happen next. Most of them you know what’s gonna happen next and yet there you sit there and watch it. They make money and its just not interesting.

If you could pick a role what you would really like to play, what kind of role would you like to play and why just that kind of role?

Euhm, not one particular role but I really like to play things completely out of the genre. So I sort of had my run of it. So I’ve always wanted to play in sort of historical drama’s. I’m very much an avid sort of reader of historical fiction and none fiction. Euhm, westerns. I’d love to do a western. I did a movie many years ago that nobody probably has seen that’s called ‘Love and a .45’!

Ok that’s a coincidence, I wanted to talk about that movie as well.

Well, it’s not a western but you can see that I could do that and I had a great time making that movie, and I think in it’s way it’s one of my top five favorite movies that I’ve ever done.

Ok that bring’s me to me next question which is about ‘Love and .45’. I’ve read on the internet that you said that the role you’re most proud of is that of Dinosaur Bob.

Well, it’s not the role I’m most proud of but it’s certainly on one hand. I can say that’s where I was given a opportunity to do something other than a mad scientist or someone running around in a castle with a hatchet, well you know what I mean. And so I really just really enjoyed that variety. And so let’s do more cutting edge sort of straight ahead independent movie like that. You know, look at that cast, it’s Renee Zellweger’s second movie.

Yeah, her first was Texas Chainsaw Massacre…

(finishing my sentence…) 4 Which she sort of “euhm, let that one not be known.” Well we know! And Gill Bellows I believe, Rory Cochrane’s in there, Peter Fonda.

It’s quite a cast.

Yeah it’s quite a cast, but you know, that movie suffered because it came out just after ‘Natural Born Killers’. And it was criticized because it was accused of being a ‘Natural Born’ Killers rip-off. But in reality it was made before ‘Natural Born Killers’!

What’s you’re most memorable experience on set?

Ah, that’s a difficult one, really there’s no way to answer that. There were a lot of memorable moments on set. Well, I think that the best time that you have on set is kinda like the best time that an athlete has on a playing field where he’s just doing it and you don’t remember it until afterwards, you know? Some of the greatest performances happen when you’re not even thinking about it. When a great athlete makes a kick in a goal he’s not taking it down and thinking about saying: “wow, this is a great moment that I’m experiencing right now as I kick the ball.” It’s just like the Nike ad, he’s just doing it. You know what I mean, you’re not conscious of the before and after in the moment and the best acting is like that. Only afterwards can we sit back and go: “well, gee, that was really good.” I think great acting is all about “was that any good, was thát any good, I don’t know?? Somebody tell me , I hope it but I don’t know!”

I’m still staying with the movies here. A lot of the movies you’re in are made by Stuart Gordon and Brian Yuzna. What’s the story behind that?

Well, they were certainly there when.. actually, we were all there when it kinda started, and we are friends and both of them are quite loyal. And so whenever they’re doing projects thankfully you know, they think of me and offer me things. And sometimes it works out and sometimes it doesn’t. We have always left those doors open and it looks like we may be working together again because we’re talking very strongly about doing at least one more ‘Re-Animator’. Maybe three! Brian has an idea of making three ‘Re-Animators’ and they whoop ass all of ’em. Within a years time, just do three at a time. It’s kinda like the horror version of ‘The Lord of the Rings’ business model or something. I don’t know but that’s sort of his thinking. The backup position would be to do at least one. It all depends upon the business response to the preposal. You know what I mean, he’ll go to film rockets and talk to buyers and see what their reactions will be.

Well, I certainly hope there will be another Re-Animator.

Well, I can imagine that they would at least want to finance one. And the first one would be with Stuart!

Stuart back as director?

Hmhm. In fact I’m trying to get these people here to get me on the internet because my wife called me and said that I had gotten an email from Bryan about euhm, well he just backed down the story from Stuart and wanted me to read it. So I’m in the Netherlands waiting to get connected so I can read this. So were on the lip of it here, on the edge of it.

I really hope it comes through.

Cool, thanks.

Well, Re-Animator, Lovecraft. A lot of Lovecraft movies. Have you read Lovecraft?

I never read ’em before I started, you know. I sorta bullshitted my way through audition and Stuart said that this was Lovecraft’s ‘Re-Animator’. And I went ohh yeah okay, cool, yeah!! Well, I heard the name but I didn’t really know em, it could have been a dildo manufacturer you know what I mean. Since then I’ve read some Lovecraft, I’m not a visionada of him, but I find a lot of it not very plot driven, very sort of a general atmosphere, disease, things lurking in the dark, an unease about things. So he’s very difficult to adapt to film because film is very plot driven and visual and a lot of the time Lovecraft is not particulary visual as he is kinda atmospherically disturbing. So it’s very difficult to adapt a lot of his stories to film. And I think it’s kinda hard to read some of his stories because what’s going on here, what’s the goal. There’s only an atmosphere and you see nothing. But then again he has a resurgent, an appreciation by a lot of people. I think ‘Re-Animator’ sort of wasn’t the first but it certainly kicked in a new awareness of Lovecraft. But Lovecraft hated the ‘Re-Animator’ story, he didn’t like it. It was a series that he did for a magazine (Home Brew, 1922, red.), he’d write a chapter and next week another chapter and another and he did it for a little bit of money and he just did it very quickly. I’m sure at the time he had no idea that it would be turned into a 80’s movie that would lush him out of and give hem notoriety that he would never even imagine.

Next to playing in a lot of movies, you’re seen in a lot of supporting roles like Shran in Enterprise. What’s the big difference between playing in movies and series?

Time! Television is much more of a factory. Its go, go, go, go, go, but all movies are that too though. It’s all about “this is costing us money, what are we getting today, and how far behind are we, and how do we shoot this scene so we can get out of here and shoot the next one?” Rarely is there a sort of “we have all the time in the world” attitude on a movie set but certainly not on a tv set, it’s much quicker. And so in that world you have to be very prepared. At least I always took it as having the responsibility to be prepared, because when it comes time for you there are a hundred people standing around and looking at their watches, but the same time that doesn’t mean you have to hurry through the scene, you have to do it right. But you have this responsibility to make it in time. With Star Trek there’s all that make-up, so most of the time I went to the studio at 4:30 in the morning because you have to be in the make-up when the rest of the crew shows up at 7 o’clock ready to work. So otherwise if they called you in and they called the crew in, the crew would be sitting around while for two and a half hours you are getting in the make-up. So better me than all of them, it’s a lot cheaper. So maybe you get out of there 8:30 maybe 9 o’clock at night and come back tomorrow to do it again. So it’s very houred, it’s very time intensive but for a short period of time, before you can be at home.

Are you a Star Trek fan?

I’m a original series Star Trek fan. I thought that the original series, the reason why there are all of the others, is because of the flair and energy and swashbuffling sort of attitude and the ideas of the original series. Even though now if you look at them technically they are a little cheesy, you know the sets are clumsy and the costumes are hooky and the sounds and the special effects are kind of stupid, but at the time they weren’t. They were very cutting edge. So if it hadn’t been then there wouldn’t be all of the others. And I think to greater and lesser degree some of the other series have come close to the original.

Like ‘Enterprise’?

I think ‘Enterprise’ in last season started getting a real flavour of the original series. I’m not quite sure it started out that way, I know it didn’t. I thought that, the beginning of ‘Enterprise’ would be before the Prime Directive. You know what the Prime Directive is?

Yeah, I know.

It says don’t interfere with other species and right away they were not interfering. See I was expecting more, a little more reckless. I wanted more of a reckless kind of come in a room and not think about the effects and coming in like explorers through history. You know, like you step ashore and say this is ours get of our way, were better than you and not realising they were bringing corruption and disease and destroying whatever, either on purpose or accidentally, destroying entire cultures. So I was kinda hoping a little bit of that but it wasn’t there. Although through my character I sort of tried to convey some of that. Shran would definitely be well intentioned but just barges in, knows what he wants, “get out of my way, I don’t care, we will do it anyway.” You know what I mean!

Yeah I know what you mean.

Are you proud of the fact that you’re a part of the Star Trek saga?

Very much so. I’m old enough to have been a kid when the original series was on tv. It greatly affected me, entertained me. I had no notion that years later I would be part of that lineage and that I would have done almost 50 episodes of Star Trek. That would have never occurred to me. That would have been a little dream way back in my head that I wouldn’t have imagined to be true. Having said that while I was doing it, I knew that I was lucky. Every time my agent would call and say: “They want you for another one.” I’m happy and I know that I’m lucky. I never complained about any of it, I’m just blessed and lucky to be there. And they were always happy to have me there too so that was also a good thing. You know, we knew each other’s value I guess. It also afforded me a way of being able to say: “See, I’m not just horror!” It gave me another outlet so that people would go: “You know, he doesn’t do just that, he also does that.” That’s a really important thing for people to be aware of. The more people you work with, the more work you get, they know that and hopefully it perpetuates itself.

Through Star Trek you got a foot in the Sci-Fi world, you already got a foot in the horror world…

(Finishing my sentence…) What’s next!

Yeah, what is next?

I don’t know, that’s a good question. I never know. I never knew that I would ever do Re-Animator. I was doing a play and the casting director said: “I’m casting a film”. Next thing I know, I’m doing that. You know, I got an audition for Star Trek for one role, one episode and had no idea or notion that it would turn into close to fifty. That’s the glory and wonder of this business that you never know where the seed for the next opportunity is gonna land. Working with young directors, and that young director one day turns into a major director or some kid somewhere is watching my work either now or years ago and says: “Wow, I’d really love to work with that guy someday, if only I could.” You hear about it all the time. Some director goes: “I love that guy when I was a kid, so now I’m doing this big movie and I want him in it!” It can happen, it happens all the time. The more work you get the more exposure you get, good work begets good work. It’s been a good career with a lot of blessings and a lot of travel, I’ve seen the world. Australia, New-Zealand, London, Spain, Italy, Rumania, Bulgaria…

The Netherlands!

The Netherlands of course, last but not least.

Is there anything else that you would like to share with us or comment?

Well, you know I’m continuing to try to do good work. Well I’m recurring in a show right now called “The 4400” which I guess you guys don’t get here. It’s really kind of a cool Sci-Fi show that has got a bit of a following in the States. In february it’s starting it’s third season. It’s about 4400 people that have suddenly reappeared, they’ve disappeared. They are like missing people for over the last fifty years like the people on milk cartons and stuff. Where did they go and all of the sudden they show back up. They’re all by a lake shore, so the government wants to know where did they go why are they back, why do some of them have special powers. They wanna study them, and the people don’t want to be studied. So it’s sort of a interesting dynamics. I’m proud to be doing that and there’s talk of a new ‘Re-Animator’. I’m intrigued about exploring Herbert West a little bit more so we’ll see how that goes.

At that moment the P.A. of Jeff comes in and tells us we have gotten 5 more minutes!!!

We didn’t talk about ‘The Frighteners’!

Indeed we haven’t, ‘The Frighteners’ by Peter Jackson.

THE Peter Jackson.

The one and only.

Sir Peter Jackson.

Phenomenal, one of my hot points.

Also in your top five?

Yeah indeed. I just wished that that movie had gotten a little more recognition when it came out. It was not well publicized. I don’t know when it opened in Europe but in the States it was originally going to be a sort of october release, but they changed their mind and released it in the summer. It’s not a summer movie, it’s more a winter movie or autumn. It was kinda stupid and I think that kept people away. It also such a unique movie, it was shot in New-Zealand and Universal, the studio, didn’t know how to categorise it. You see, these big studios, if something is complicated or unique they freeze in their tracks and they just like to keep it simple. And Peter Jackson is not simple.

No indeed, just look at ‘The Frighteners’, ‘Bad Taste’, ‘The Lord of the Rings’.

He has done a lot, all very different and unique and well thought of. And what he wanted to do with ‘The Frighteners’ I think was start at one place, which was light and accessible and then just corkscrew down into a very dark place. And that’s where the studio’s didn’t know what they have here. So they promoted the light, sort of a Michael J. Fox meets ‘Ghost’, a big live action ‘Casper’, as a comedy. Well, it is but it is just not that. People who are horror fans maybe wouldn’t go to that because it seems to thin, and so people who thought it was a comedy would go to it and kinda felt they hadn’t been told enough about the movie. They didn’t know what to expect. So it split the audience, and then you put it out at the wrong time, wrong campaign, but in retrospect people loved that movie. Because of the incredible brilliance and success of ‘The Lord of the Rings’ people started exploring it again. It’s kinda like a musician whose third album explodes and they go: “What were his first two like?” So people come back around and explore it afterwards.

You’ve done some comic adaptations as well like Faust and Dr. Mordrid.

Yeah, that’s true. You know, you do some things for some reasons and you do other things for… frankly, you get paid! You get paid to do things and some things aren’t as successful as others. But you try to do something interesting within what you have control over. I haven’t thought about Dr. Mordrid in a while, it’s a complete and total rip-off of Dr. Strange, but still I had fun doing that.

Jeff, thank you for your time!

(Later that day I asked Jeff if he had gotten his email from Brian and if it was what he was expecting. His answer was: Yeah, I got it and I started reading the story, so far it’s just hilarious!)

jeffrey_combs_interview_en_01_0

Wat is de reden dat je acteur wilde worden?

Dat is een goede vraag. Hm, ik denk een makkelijke standaard, meisjes. Er zaten veel leuke meisjes in de acteerklas. Weet je, je begint dingen om een bepaalde reden en dan vind je steeds betere redenen om te doen wat je doet en mijn initiële redenen waren best egoïstisch. Maar toen ik eenmaal het acteren als een kunst begon te zien begon ik ook de eer te waarderen om een bepaald karakter tot leven te brengen, een verhaal te vertellen en de menselijke omstandigheden te onderzoeken.

Ik denk dat je het beroemdst bent geworden door je rol als Herbert West in ‘Re-Animator’.

Door wat?

Herbert West in ‘Re-Animator’.

Dat kan ik me niet herinneren. (lacht)

Ja, ik denk dat ik daardoor het bekendst ben .

Je wordt gezien als een horror icoon, wat is daar je mening over?

Ik voel me vereerd. Toen ik de film maakte had ik geen idee dat het zo’n icoon zou worden als het nu is. Achteraf werd al snel duidelijk door de reacties op de film dat er een soort populariteit bij kwam kijken. Maar toch had ik nooit gedacht dat ik 20 jaar later hier zou zitten en er met jou over zou praten, of dat we nog steeds zouden praten over meer ‘Re-Animator’ films. Eigenlijk voel ik me vereerd. Een aantal jaren geleden maakte ik een derde vervolg voor die film en het is nogal zeldzaam voor een acteur om een rol te spelen die 20 jaar geleden begonnen is. Een voorbeeld dat ik kan verzinnen is Sean Connery en James Bond of zoiets als dat. Het is een aardig unieke situatie.

De meeste films waar je in speelt zijn horrorfilms. Is het moeilijk voor je om uit het genre te komen?

Ja. Dat is de manier waarop deze industrie werkt. Als je bekend wordt vanwege iets, dan houdt het zichzelf in stand. Ik denk dat het de natuur van de mens is waarop de industrie werkt. Als je ergens succesvol in bent, dan ben je daar succesvol in en meer niet. Het is soms een beetje frustrerend voor mij. Weet je, je hebt een bepaalde invloed op sommige manieren en dan ben je machteloos en je bent ook altijd een beetje een slachtoffer van het systeem. Dus wat ik probeer te doen, wanneer ik dan een aanbod krijg, is het net allemaal een beetje anders te doen. Ik ben niet geïnteresseerd in het spelen van hetzelfde karakter, keer op keer. Ook al zit ik een beetje vast in een genre, ik probeer er toch een beetje iets anders van te maken en dan ben ik niet altijd exact dezelfde persoon. Ik ben niet altijd de gestoorde wetenschapper die de hoek om komt zetten met een spuit.

Ben je een horror fan?

Nou, ik ben een fan van goede horror. Dat is denk ik iets subjectiefs maar er is gewoon een boel rotzooi.

Zou je me een voorbeeld kunnen geven van goede horror?

Er zijn dingen die ik leuk vind of delen van films die ik leuk vind. Maar ik houd niet van het formulewerk: lok ze in de val en vermoord ze. Ik bedoel, het is zo voorspelbaar. Een auto vol met jonge mensen, een huis vol met jonge mensen en dan is het gewoon wie het eerste doodgaat en hoe, wie gaat er als tweede dood en hoe. Oh, die ene heeft een spijker door z’n hoofd, dan zal de volgende….weet je? Daar zit geen drama in voor mij. Het getuigt van een afspraak, een zakelijke afspraak die is gebaseerd op het feit dat elke 15 minuten iemand op een coole manier dood moet gaan in plaats van: wat is ons verhaal en wat gaat er nu gebeuren en waarom doen mensen de dingen die ze doen? Dat is voor mij veel spannender en interessanter, wanneer je niet weet wat er gaat gebeuren. Bij de meeste horrorfilms weet je wat er gaat gebeuren en toch zit je daar en kijk je ernaar. Ze verdienen geld en dat is gewoon niet interessant.

Als je een rol kon kiezen, wat zou je dan het liefst willen spelen? Wat voor een soort rol en waarom dan die rol?

Uhm, niet een rol in het specifiek maar ik houd ervan om rollen te spelen die buiten het genre vallen. Dat heb ik ook een beetje gedaan. Ik heb altijd al in een historisch drama willen spelen. Ik ben een gretige lezer van historische fictie en nonfictie. Uhm, westerns. Ik zou graag een western willen maken. Een aantal jaren geleden heb ik een film gemaakt die niemand waarschijnlijk heeft gezien, ‘Love and a .45’!

Ok, dat is toevallig, over die film wou ik het ook hebben.

Nou, het is geen western maar je kan zien dat ik er wel toe in staat ben en ik heb veel lol gehad in het maken van die film. Het staat ook in mijn top 5 van favoriete films die ik gemaakt heb.

Ok, dat brengt me bij de volgende vraag die ook gaat over ‘Love and a .45’. Ik heb op het internet gelezen dat de rol van Dinosaur Bob de rol is waar je het trotst op bent.

Nou, het is niet de rol waar ik het trotst op ben maar het spant er wel om. Dit is waar ik de kans kreeg om iets anders te doen dan een gestoorde wetenschapper of iemand die rondrent in een kasteel met een bijl in de hand. Ach, je weet wel wat ik bedoel. En ik heb gewoon genoten van de variatie die het met zich meebracht. Ik zou zeggen, laten we meer van dit soort recht voor de raap onafhankelijke films maken. Ik bedoel, kijk naar de cast. Het is Renee Zellwegers tweede film…

Inderdaad, haar eerste was ‘Texas Chainsaw Massacre’.

(mijn zin afmakend)…4. Waarbij zij zoiets had van: “Uhm, laat deze alsjeblieft niet bekend worden.” Nou, we kennen ‘m! En Gil Bellows geloof ik, Rory Cochrane speelt in die film en Peter Fonda.

Het is nogal een cast.

Dat is het zeker, maar weet je, die film heeft geleden onder het feit dat het vlak na ‘Natural Born Killers’ werd uitgebracht. En het kreeg de kritiek dat het gewoon een ‘Natural Born Killers’ rip off was. Maar eigenlijk is de film gemaakt voor ‘Natural Born Killers’.

Wat is je meest memorabele ervaring op een filmset?

Ah, da’s een moeilijke vraag. Echt, er is geen goede manier om daar antwoord op te geven. Er zijn veel memorabele momenten op filmsets geweest. Nou, ik denk dat de beste tijd die je op een filmset kan hebben te vergelijken is met de beste tijd die een atleet kan hebben, waar je gewoon doet wat je doet en je herinnert je het pas achteraf. De grootste dingen gebeuren wanneer je er helemaal niet bij stil staat. Wanneer een atleet een punt scoort dan staat hij daar niet bij stil in de trend van: “Wow, dit is een fantastisch moment, dit moment waarop ik de bal in het doel trap.” Het is net als de Nike reclame, hij doet het gewoon. Weet je wat ik bedoel, je bent je niet bewust van het voor en na van het moment en het beste acteerwerk is daarmee te vergelijken. Ik denk dat goed acteerwerk is als: “Was dat goed, was dát goed? Ik weet het niet. Iemand, vertel het me, ik hoop het maar ik weet het niet.”

Ik blijf nog even bij de films. Veel films waar jij in speelt zijn gemaakt door Stuart Gordon en Brian Yuzna. Wat is het verhaal daarachter?

Nou, ze waren er zeker toen…Eigenlijk waren we er allemaal toen het begon, we zijn vrienden en ze zijn allebei erg loyaal. Dus wanneer zij werken aan een project, gelukkig denken ze dan aan mij en bieden me dingen aan. Soms werkt het maar soms ook niet. We laten de deur altijd op een kier staan en het lijkt erop dat we nog een keer gaan samenwerken want we zijn al aan het praten over het maken van nog een ‘Re-Animator’. Misschien drie! Brian heeft het idee om 3 ‘Re-Animators’ te maken en ze zijn alledrie vet. Binnen een jaar, gewoon 3 in één keer. Het is net als de horrorversie van ‘The Lord of the Rings’ of zoiets. Ik weet het niet maar dat is waar hij aan zit te denken. Het reserveplan is om er tenminste één te doen. Het hangt allemaal af van de zakelijke respons op het plan. Je weet wat ik bedoel, hij gaat naar filmmagnaten en praat met kopers en kijkt wat hun reactie zal zijn.

Nou, ik hoop zeker dat er nog een ‘Re-Animator’ gaat komen.

Nou, ik kan me voorstellen dat ze er tenminste één willen financiëren. En de eerste zou met Stuart zijn!

Stuart terug als regisseur?

Hm. Eigenlijk probeer ik via deze mensen hier op het internet te komen want mijn vrouw heeft me gebeld en verteld dat ik een e-mail van Brian heb gekregen over, uhm. Nou, hij heeft het verhaal van Stuart en wilde dat ik het las. Dus ik ben in Nederland, wachtend tot ik het net op kan om het te lezen. Dus we zitten er nu bovenop.

Ik hoop dat het doorgaat.

Cool, dank je.

Nou, ‘Re-Animator’, Lovecraft. Veel Lovecraft films. Heb je Lovecraft gelezen?

Ik heb nooit werk van hem gelezen voordat ik hiermee begon. Ik heb mijn weg door de auditie gebaand met een beetje onzin en Stuart vertelde mij dat dit Lovecraft’s ‘Re-Animator’ was. Waarop ik antwoordde: “Oh ja, cool!” Ik had de naam gehoord maar kende het niet echt, het had net zo goed een dildofabriek kunnen zijn, weet je. Sinds die tijd heb ik wel wat van Lovecraft gelezen. Ik weet er niet alles van af, maar ik vind dat veel van zijn werk niet gedreven wordt door een plot. Het gaat meer om de atmosfeer, ziekte, dingen die in de duisternis verborgen zijn, een onbehaaglijkheid. Het is erg moeilijk om zijn werk naar film om te zetten omdat film op plot is gebaseerd en visueel is, terwijl Lovecraft juist niet zo visueel is en hij is atmosferisch angstaanjagend. Dus is het moeilijk om veel van zijn verhalen naar film om te zetten. En ik denk dat het moeilijk is om sommige van zijn verhalen te lezen omdat je je afvraagt wat er gebeurt, wat het doel is. Er is enkel een atmosfeer en je ziet niets. Aan de andere hand beleeft hij een soort herrijzenis, een waardering door veel mensen. Ik denk niet dat ‘Re-Animator’ de eerste was maar het heeft wel een hernieuwde interesse in Lovecraft veroorzaakt. Maar Lovecraft had een hekel aan het ‘Re-Animator’ verhaal, hij vond er niets aan. Het was een reeks die hij geschreven heeft voor een tijdschrift (Home Brew, 1922, red.). Hij schreef een hoofdstuk en de week er na nog één en toen nog één. Hij deed het voor het geld en hij deed het erg snel. Ik weet zeker dat hij op dat moment niet kon vermoeden dat het zou veranderen in een jaren ’80 film die hem de status zou geven die hij nu heeft.

Naast het feit dat je in veel films speelt, ben je ook te zien in een aantal ondersteunende rollen zoals Shran in ‘Star Trek’. Wat is het grote verschil tussen het spelen in films en het spelen in series?

Tijd! TV is veel meer een fabriek. Het is snel, snel, snel, snel, snel, snel, maar alle films zijn eigenlijk ook zo. Het is meer als: “Dit kost ons geld, wat doen we vandaag, hoe ver lopen we achter, hoe schieten we deze scene zodat we hier weg kunnen en hoe doen we de volgende?” Slechts zelden is er de ‘we hebben alle tijd in de wereld’ houding op een filmset, maar op een TV set vind je dat zeker niet, daar gaat alles veel sneller. En in die wereld moet je goed voorbereid zijn. Ik heb het in ieder geval altijd gezien als een verantwoordelijkheid om goed voorbereid te zijn, want wanneer het eenmaal tijd is voor jou deel staan er 100 mensen om je heen op hun horloge te kijken. Maar dat betekent niet dat je je door de scene heen moet haasten, je moet het wel goed doen. Maar je hebt de verantwoordelijkheid om het op tijd te doen. Bij ‘Star Trek’ komt alle make up om de hoek kijken, dus meestal ging ik om half 5 ‘s ochtends naar de studio omdat je make up aangebracht moet worden terwijl de rest van de crew om 7 uur begint met werken. Wanneer ze je naar de studio zouden halen en tegelijkertijd ook de crew dan zou de crew tweeëneenhalf uur niets doen terwijl er bij jou make up wordt aangebracht. Dus beter ik alleen dan hun allemaal, dat is veel goedkoper. Misschien ben je ‘s avonds klaar rond half 9 of 9 uur en kom je de volgende dag terug om het nog een keer te doen. Er gaat veel tijd in zitten, maar het duurt allemaal niet erg lang voordat je weer thuis kan zijn.

Ben je een ‘Star Trek’ fan?

Ik ben een fan van de originele serie. Ik vind dat de originele serie de reden is dat alle anderen er zijn, vanwege de flair en energie, de pochende houding en de ideëen ervan. Ook al komt het technisch gezien allemaal een beetje miezerig over wanneer je er nu naar kijkt, je weet dat de sets amateuristisch, de kostuums hoekig en de geluiden en special effects nogal stom zijn en toch was dat niet zo toentertijd. Ze waren het nieuwste van het nieuwste. Dus zonder de originele serie zouden alle anderen er niet zijn geweest. En ik vind dat sommige van de andere series de originele serie dicht benaderen, soms meer, soms wat minder.

Zoals ‘Enterprise’?

Ik vind dat ‘Enterprise’ in het laatste seizoen de echte smaak van de originele serie te pakken kreeg. Ik twijfel niet of het ook zo begonnen is, ik weet dat dat niet zo is. Ik had gedacht dat het begin van ‘Enterprise’ van voor de Prime Directive zou zijn. Je weet wat de Prime Directive is?

Ja, dat weet ik.

Het schrijft voor dat je je niet met andere rassen mag bemoeien en meteen beginnen ze met het zich niet bemoeien met andere rassen. Ik had meer verwacht, een beetje roekeloosheid. Ik wilde meer roekeloosheid zoals: je komt een kamer binnen en je staat niet stil bij de gevolgen, je komt binnen als ontdekkers uit de geschiedenis. Weet je, alsof je aan wal stapt en zegt: “Dit is van ons, ga uit de weg, we zijn beter dan jullie”, en niet doorhebben dat ze corruptie en ziekte met zich meebrengen, allerhande vernietigingen veroorzaken, opzettelijk of onbewust, hele culturen vernietigend. Ik had gehoopt op wat meer van dat maar het zat er niet in. Alhoewel ik dat wel een beetje naar voren probeerde te laten komen via mijn karakter. Shran zou zeker de goede bedoelingen hebben maar zou toch gewoon binnenvallen, wetende wat hij wil, “Ga uit de weg, het maakt me niet uit, we doen het toch.” Snap je wat ik bedoel?

Ik snap het.

Ben je trots op het feit dat je deel uitmaakt van de ‘Star Trek’ saga?

Zeer zeker. Ik ben oud genoeg om kind te zijn geweest toen de originele serie op TV werd uitgezonden. Het heeft een grote invloed op me gehad, en het heeft me vermaakt. Ik had er geen idee van dat ik jaren later zelf deel zou uitmaken van dezelfde erfenis en dat ik in bijna 50 afleveringen van ‘Star Trek’ zou hebben gespeeld. Dat zou nooit in me opgekomen zijn. Het was een kleine droom ergens achterin mijn hoofd waarvan ik nooit had gedacht dat het ooit uit zou komen. Dat gezegd hebbende, terwijl ik er mee bezig was, wist ik dat ik mezelf gelukkig kon prijzen. Elke keer dat mijn agent me belde en zei dat ze me nodig hadden voor nog een aflevering was ik blij, en ik weet dat ik van geluk mag spreken. Ik heb nooit over iets geklaagd, ik ben gewoon gezegend en heb geluk dat ik er bij was. En ze waren ook altijd blij dat ik er bij was dus dat was ook mooi meegenomen. We kenden elkanders waarde. Het heeft me ook de kans gegeven om te zeggen: “Zie hier, ik ben niet enkel een horror acteur!” Het heeft me een andere uitlaat gegeven zodat mensen zouden zeggen: “Weet je, hij doet niet alleen dat, hij doet ook dat”. Dat is iets zeer belangrijks om je bewust van te zijn. Met hoe meer mensen je samenwerkt, hoe meer werk je aangeboden krijgt. Dat weten ze en hopelijk blijft dat zo doorgaan.

Via ‘Star Trek’ kreeg je een voet in de sci-fi wereld, je hebt al een voet in de horror wereld….

(mijn zin afmakend)…Wat nu?!

Ja, wat nu?

Dat weet ik niet, da’s een goede vraag. Dat weet ik nooit. Ik heb nooit geweten dat ik ook ‘Re-Animator’ zou doen. Ik was bezig met een toneelstuk en de casting director zei: “Ik ben bezig met een film.” Voor ik het wist werkte ik aan de film. Weet je, ik deed een auditie voor ‘Star Trek’ voor één rol, één aflevering en ik had geen idee dat het er er bijna 50 zouden worden. Dat is het mooie aan dit vak, dat je nooit weet waar het zaadje voor je volgende kans zal landen. Werken met jonge regisseurs die vervolgens veranderen in grote regisseurs, een jongen die nu of lang geleden ergens mijn werk zit te bekijken die zegt: “Wow, ik zou graag een keer met die vent willen samenwerken als dat mogelijk zou zijn”. Je hoort het continu. Eén of andere regisseur zegt: “Ik vond ‘m prachtig toen ik nog een kind was en nu maak ik een film en wil ik hem erin hebben!” Het kan gebeuren, het gebeurt continu. Hoe meer werk je krijgt, hoe meer je jezelf blootstelt. Goed werk brengt goed werk voort. Ik heb een goede carrrière gehad met veel geluk en veel reizen, ik heb de wereld gezien. Australië, Nieuw Zeeland, Londen, Spanje, Italië, Roemenië, Bulgarije,…

Nederland!

Nederland natuurlijk, niet te vergeten.

Is er nog iets dat je met ons wilt delen of iets dat je nog wilt zeggen?

Weet je, ik probeer gewoon door te gaan met goed werk doen. Ik speel nu in een serie genaamd “The 4400” waarvan ik niet denk dat jullie het hier kennen omdat jullie het niet kunnen ontvangen. Het is een best wel coole sci-fi serie dat een beetje gevolg begint te krijgen in de Verenigde Staten. In februari begint het derde seizoen. Het gaat over 4400 mensen die plotseling weer tevoorschijn zijn gekomen, die in het verleden zijn verdwenen. Het zijn vermisten van de afgelopen 50 jaar, zoals de mensen die op de kartonnen melkdozen staan. Waar zijn ze geweest en waarom zijn ze plotseling weer terug? Ze bevinden zich aan de oevers van een meer en de regering wil weten waar ze zijn geweest, waarom ze terug zijn en waarom sommigen van hen speciale krachten hebben. Ze willen ze bestuderen maar de mensen willen niet bestudeerd worden. Het is een interessante dynamiek. Ik ben er trots op dat ik dit doe en dan is er nog het gerucht over de nieuwe ‘Re-Animator’. Ik ben geïntrigeerd in het verder ontdekken van Herbert West dus we zien wel waar dat op uitloopt.

Op dat moment komt Jeff’s PA binnen en vertelt ons dat we nog 5 minuten hebben!

We hebben het nog niet over ‘The Frighteners’ gehad.

Inderdaad, ‘The Frighteners’ van Peter Jackson.

DE Peter Jackson.

De enige echte.

Sir Peter Jackson.

Fenomenaal, één van mijn toponderwerpen.

Ook in je top 5?

Inderdaad. Ik had alleen gewild dat die film wat meer aandacht had gekregen toen het uitkwam. Er werd niet goed en genoeg over gepubliceerd. Ik weet niet wanneer de film uitkwam in Europa maar in de Verenigde Staten zou het eigenlijk een oktober release worden, maar toen veranderden ze van gedachten en werd het een zomer release. Het is geen zomerfilm, het is meer een winter- of herfstfilm. Het was nogal stom en ik denk dat dat ervoor heeft gezorgd dat de mensen wegbleven. Het was ook nogal een unieke film: het werd gefilmd in Nieuw Zeeland en Universal, de studio, wist niet hoe ze het moesten categoriseren. Weet je, die grote studio’s, als iets gecompliceerd of uniek is staan ze in één keer stil, ze willen het gewoon simpel houden. En Peter Jackson is niet simpel.

Inderdaad, kijk maar eens naar ‘The Frighteners’, ‘Bad Taste’ en ‘The Lord of the Rings’.

Hij heeft veel gedaan, alle verschillend, uniek en goed doordacht. En wat hij wilde bereiken met ‘The Frighteners’ was om te beginnen op een plek waar het licht en toegankelijk was en dan wegzakken naar een zeer duistere plek. Dus werd het licht gepromoot, een soort van Michael J. Fox meets “Ghost”, een grote live action “Casper” film, als een komedie. Nou, dat is het ook maar echt niet alleen maar. Horrorfans zouden er misschien niet naartoe gaan omdat de film te weinig zou inhouden, en mensen die dachten dat het een komedie was zouden er naartoe gaan en achteraf vinden dat ze niet genoeg verteld is over de film. Ze wisten niet wat ze moesten verwachten. Dus het heeft het publiek in tweëen gespleten en dan brengen ze de film uit op het verkeerde tijdstip met de verkeerde campagne. Maar achteraf gezien genoten de mensen ervan. Vanwege het ongelooflijke genie en succes van ‘The Lord of the Rings’ gingen de mensen er opnieuw naar kijken. Het is net als bij een muzikant wiens derde album een volslagen succes is en het publiek denkt: “Hoe waren zijn eerste twee albums?” Dus mensen komen terug en ontdekken het op een later tijdstip.

Je hebt ook een aantal comic verfilmingen gedaan zoals Faust en Dr. Mordrid.

Ja, da’s waar. Weet je, je doet sommige dingen om bepaalde redenen en andere dingen doe je voor….eerlijk gezegd, je wordt betaald! Je wordt betaald om dingen te doen en sommige van die dingen zijn succesvoller als anderen. Maar je probeert iets interessants te doen binnen datgene waarover je controle hebt. Ik heb al een tijdje niet aan Dr. Mordrid gedacht. Het is een ontzettende rip off van Dr. Strange, maar ik heb er toch lol in gehad.

Jeff, bedankt voor je tijd!

(Later op de dag vroeg ik aan Jeff of hij z’n e-mail had ontvangen van Brian en of het was wat hij ervan verwachtte. Zijn antwoord was: “Ja, ik heb het ontvangen en ik ben begonnen het verhaal te lezen. Tot nu toe is het hilarisch!”)