Dark Poem, BUT Film Festival 2013

dark_poem_butff_2013“Eeks! Heksen!” Dark Poem, rituele bedwelming uit Antwerpen.

Tijdens het jaarlijkse BUT Film Festival in september staat er naast de voor de hand liggende bergvisuele bombarie ook altijd een dik muziekprogramma op je te wachten in Breda. Dit jaar was het al even intrigerend om de bill door te struinen en je te laten verrassen en in dit geval bedwelmen. Niet dat er niet genoeg muziek te beleven valt elders in de wereld maar als een act op BUT staat dan mag je gerust iets bijzonders verwachten.

Het Antwerpse Dark Poem sprong er op voorhand voor mij persoonlijk al uit want ik had als voorbereiding hun clipje via youtube tot me genomen en het maakte nogal indruk. Twee bosnimfen in groene kleuren die, alsof ze rechtstreeks uit een oud mythologisch sprookje zijn ontsnapt, middels tribal rituelen, hekserige chants en hemelse engelenkoren de wereld van de mens willen betoveren met donkere oer magie. Nou, dát had ik dus gelijk in mijn digitale agenda gemikt! Dat móest ik zien!

Toen ik (zoals ik dacht dan) goed voorbereid de zaal binnen kwam lopen van De Nieuwe Veste op die zwoele late zomeravond in september viel mijn giecheltje toch open van verbazing. Gelukkig heb ik het met mijn telefoontje opgenomen want ik heb er gewoon de woorden niet voor om het uit te leggen zoals ik zou willen. Weloverwogen, gedoseerd en goed doordacht geprogrammeerde elektronische beats leggen een erg goede basis voor Sophie Drakenvleugels en Raya Schaduwjaagster om hun rituelen bij los te laten en gelijk in het eerste nummer ‘Keep Your Eye on the Path’ is er bij mij iets stuk. Ik ben intens geraakt en verliefd op het schouwspel wat zich voor mijn geestesoog afspeelt. Met olievaten en diverse andere attributen om op of mee te meppen heeft het al vlug iets wat oer gevoelens oproept.

 

“Our music wants to be a reflection of the subconcious, the wondrous world of dreams, shadows and desires.” Zo omschrijven de vrijdenkers van Dark Poem hun ding. Het geeft alvast aan dat we hier zeker niet met beperkte of kortzichtige mensen te maken hebben. De coherentie van muziek, woord, dans, beeld en impulsen maken het dat ik het gehele optreden met open mond heb ervaren. Ondanks dat ik dus aan het filmen was had ik toch geen stap kunnen verzetten hoe graag ik ook dans. En toch, Dark Poem is heel erg goed in het verleiden tot een dansje. Veel van de liedjes die de dames de wereld in blazen doen op een heel bizarre manier denken aan de betere underground hits uit de jaren 80. De New Wave tijd. Overigens, zonder dat ik ze er op heb kunnen betrappen dat er geleend wordt. Nee, je moet er als je het mee maakt gewoon aan denken. Net of je in een tijdscapsule wordt terug geschoten. Ik vind dat knap. Logischerwijs moet je aan Kate Bush en Nina Hagen denken. Maar ook aan Front 242, Tubeway Army, The Cure en This Mortal Coil. Zelfs Diamanda Galás kwam nog even in me op en als je die stemkunstenares ooit gehoord hebt dan weet je dat dit heel bijzonder is allemaal. Ik vermoed zo dat met het wat recentere Austra, Portishead en Massive Attack ook een goede referentie is te geven want niet iedereen zal iets met de jaren 80 New Wave hebben vermoed ik zo, laat staan de underground. Waarmee ik overigens helemaal niet wil zeggen dat Dark Poem lastig te behappen is voor de gemiddelde muziekliefhebber, de muziek glijdt er vooral door de waanzinnig catchy melodielijnen behoorlijk gemakkelijk in. Als je er maar voor open staat.

En ondanks dat het altijd lastig blijft met dat name droppen om iets te plaatsen is Dark Poem gewoon heel erg eigenzinnig en uniek. Na het optreden heb ik dan ook gelijk hun album aangeschaft. Doen ze gewoon in eigen beheer. Voor een eurootje of 10 mag je het juweetje gewoon zelf vertroetelen thuis. Het is dan wel uitgekomen in 2012 maar ik reken dit pracht album ‘Tales from the Shades‘ gewoon tot mijn favorieten van 2013. Het is lang geleden dat ik zo vol van een CD was! Maar, eerlijk is eerlijk, met dank aan het magische optreden. De dames gaan op dit moment even in winterslaapmodus om een nieuwe batch vers levenselixir te brouwen maar wanneer ze een keer in je omgeving spelen, gaat dat vooral beleven! Je weet niet wat je mee maakt! Ik kan alvast niet wachten tot ik ze weer mag gaan aanschouwen op een podium ergens.