BUTFF 2012

BUTFF_2012Op 5 tot en met 7 september was het weer tijd voor het BUTFF (B-Movies, Underground & Trash Film Festival) met als thema Apocalypse (for the weird, the wicked and het bizarre) 5 dagen vol met B-movies,  Underground en Trash films.Naast deze vele films andere kunsten, poëzie en zang. Het terrein was aangekleed door kunsten werken van Sane van der Horst en een print van 6 bij 9 gemaakt door Marcel Ruijters.

De hoofdgasten van dit jaar waren Rémy Couture en Frédérick Maheux. Rémy is in het nieuws gekomen met zijn special effects. Deze zijn zo realistisch dat men hem ervan verdacht dat er echte misdaden gepleegd worden op de foto’s. Deze aanklacht hebben ze laten vallen, hij moet nu nog wel voorkomen voor morele corruptie. Frédérick’s documentaire Art/Crime laat de aanloop van deze zaak zien en gaat dieper in op de materie.

Deze film werd op het festival vertoond en om Rémy te helpen met de kosten van de zaak werden de DVD’s hiervan verkocht en t-shirts.

Zoals altijd had de organisatie tips voor de bezoekers. Een greep uit deze tips waren Remington and the Zombadings, King of Comics, Inside the Whore en de Belgiëdag. Eigenlijk was alles een aanrader, maar ja je kunt niet alles zien.

Woensdag: 
Het BUTFF werd geopend met de film Hell, een Duitse post-apocalyps film. De zon is de grootste vijand,  maar er meer om bang voor te zijn. Hell staat niet alleen voor de ‘hel’, maar is ookDuits voor fel, wat in de film prachtig naar voren is gebracht met felle overbelichting.

Donderdag: 
De donderdag stond stiekem een beetje in het teken van Jules Deelder. Hij was namelijk samen met Leo Verheul aanwezig bij de vertoning van Pablo en Poezie. Als je Jules vroeg hoelang geleden de film gemaakt was kreeg je een typisch Deelder antwoord; ‘Een tijd geleden’. Voor Jules was het de tweede keer dat hij deze film zag, maar hij genoot er met volle teugen van en gaf ook volmondig commentaar bij de vertoonde beelden. De film laat overigens zijn reis door Columbia zien waar hij op zoek gaat naar Pablo Escobar. Natuurlijk zit de film vol met poezie en drugs.

Diezelfde avond in een andere zaal werd Monk3ys gedraaid onder toeziend oog van Jonnie Hurn, producer en acteur van deze film. Eerder diezelfde dag gaf hij nog een interview voor BUT TV over deze film en de gedachtegang erachter.  Kort samengevat is deze uitleg als volgt: Als je een kat in een doos doet en begraafd weet je niet of de kat nog leeft of dood is als je de doos opgraaft, het zogenaamde Schrödingers effect. Dit is ook wat er  in Monk3ys gebeurd. Ze stoppen 3 personsen in kamer voor 48 uur en na het openen van de kamer zie je pas wat er gebeurt is. De film begint met het einde, maar geeft eigenlijk niets weg.

De avond werd afgesloten met een BUT Karaoke. Bij karaoke kan het twee kanten op gaan, of het is ontzettend tof, of een grote flater. Helaas was het in dit geval een flater. Na drie nummers hield de karaoke al op. Jammer want vele gasten gaven aan na een paar biertjes graag het podium op te gaan. Gelukkig hebben we wel mogen genieten van Paul Hagenaars, festivaldirecteur en Frank Schonewille, programmadirecteur. Alhoewel ik het geen genieten kon noemen…

Vrijdag AKA Black Friday AKA Belgiëdag: 
Een dag vol met Belgische films en als afsluiter snoeiharde Black Metal. Ik heb zelf niet veel films van onze zuiderburen mogen zien, maar heb wel kunnen genieten van de vele performances op het binnenplein. Die avond heb ik wel één van tips van het festival gezien, King of Comcis. Een documentaire over Ralph König, een tekenaar die met zijn comics de gay scene in Duitsland op de kaart heeft gezet. We zien hem live comics voorlezen en zien ook meer van zijn leven.

Deze avond werd zoals eerder aangegeven afgesloten met Black Metal in de Graanbeurs. Gasten, organisatie en bezoekers konder geheel losgaan op de helse geluiden die deze mensen teweeg wisten te brengen. Dit alles onder het genot van een heus Black Metal biertje!

Zaterdag: 
Zaterdag heb ik een andere tip van de organisatie meegepakt, Remmington and the Zombadings. Een film over een jongen die vervloekt wordt nadat hij iedere dragqueen voor homo uitmaakt. Zodra de vloek in werking gaat verandert hij zelf langzaam maar zeker in een homo.

We hadden deze dag ook nog drie wereldpremieres. Ten eerste Inside the Whore van Reinert Kiil. Het is het vervolg op zijn in 2009 uitgekomen Hora waar hij ditmaal voor een mocumentaire stijl kiest. Voor de vertoning van Inside the Whore kregen we eerst de nieuwe clip van Mortiis te zien die Reinert Kiil ook geregisseerd heeft. De laatste premiere was van Gallino, The Chicken System van underground regisseur Carlos Atanes. Helaas was Atanes zelf niet aanwezig, maar Octavi Pujades, hoofdrolspeler van de film nam de honeurs waar met een introductie.

Op zaterdag was ook de uitreiking van de BUT awards waar Rémy Couture een Groundbreaker award kreeg voor zijn werk. De BUT award voor lange film ging naar Evil, de award voor de korte film naar Justus – Cinema of the Dead. De vertoning van Art/Crime volgde op de awards.

De zaterdag werd afgesloten in De Avenue waar een afterparty was in samenwerking met het stripfestival en Zone 5300.

Zondag: 
Zondag stond eigenlijk wel in het teken van de masterclass van Rémy Couture. Onder toeziend oog van het publiek tovert hij hier een onschuldige jongedame langzaam maar zeker om tot een rottende zombie.

Later op de dag was ook Eric van der Woude aanwezig die een vertoning van The Humanoid voorzat. Met hilarische tekst en uitleg van deze filmkenner kregen we een Star Wars spoof die weinig mensne kennen.

Het festival werd in stijl afgesloten. Een aantal jaren geleden werd de Monsterband in het leven geroepen. Deze band bestaat uit de organisatie en vrijwilligers. Er wordt niet geoefenend en enkele van hen hebben zelfs nog nooit eerder een instrument in hun handen gehad. Raar maar waar was dit de eerste keer een groot succes, twee jaar later (vorig jaar) was er de Monsterband II, met nog meer ongein op het podium. De running gag is dat de Monsterband maar eens per twee jaar het podium opgaat. De afsluiter voor deze editie was de monsterband incognito onder de naam The Apocalyptische BUTriders. Deze versie van de Monsterband bestond uit George Mensink op de bas, Adriaan Muller op de drum, Paul Hagenaars op gitaar en Frank Schonewille op zang. Schonewille was er op het laatste moment nog bijgehaald en in de ware Monsterband traditie was er niet geoefend. Ook deze incarnatie van de Monsterband werkte uitstekend. Het publiek wou ze graag langer op het podium hebben.

BUT heeft elk jaar één groot probleem en dat is dat het te snel is afgelopen. Je hebt gewoon te weinig tijd om alles te zien en te ervaren. Natuurlijk waren er de typische festivalproblemen dat enkele vertoningen te laat begonnen en hadden we dankzij het fantastische weer zo af en toe last van de warmte in de zalen, maar ja dat was ook een goed excuus om op het festivalplein te genieten van alles wat daar gebeurt. Op naar BUTFF 2013!